Pagkatingin ni Irina sa kanya—matulis at nagyeyelong malamig—napaurong si Hailey, tila napa-igik sa kilabot. Pero agad din niyang tinakpan ang pag-aalangan ng mapanuyang ngisi.“Sinabi ng pinsan mong si Celine na bumalik ka raw,” pang-uuyam niya. “Akala ko nagbibiro siya. Sabi niya bumalik ka rito para ibenta ang sarili mo—kaya mo raw pumatol sa dose-dosenang lalaki sa isang gabi. Hindi ko agad pinaniwalaan.”Sinipat niya si Irina mula ulo hanggang paa at humalukipkip, sabay ngisi.“Pero ngayon, naniniwala na ‘ko. Sa dami ng ‘kliyente’ mo siguro, ni hindi ka na nakakapalit ng damit. Pajama pa rin, ha? Mas madali bang hubarin? O baka naman…” Yumuko siya nang bahagya, at may bahid ng panlilibak sa tinig, “…wala ka man lang suot sa loob?”Tahimik lang si Irina. Lalong naging kalmado ang kanyang mukha, at ang boses niya ay banayad, halos mahina—pero matatag.“Hailey,” tanong niya, “may galit ka ba talaga sa akin?”Sa totoo lang, hindi kailanman inisip ni Irina na may alitan siya kay Haile
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
