All Chapters of Forced to Marry the Cold-Hearted Billionaire: Chapter 891 - Chapter 900

Sa totoo lang, ang labing-walong taong gulang na si Alexander ay hindi natuwa sa marangyang handaan na inihanda ng kanyang pamilya para sa kanya.Kung para man ito sa kanya upang pumili ng babae, o para sa mga babae upang piliin siya, ayaw niya ng kahit anong bahagi nito.Masyado pa siyang bata.Ayaw niyang pakasalan ang sinumang itinalaga ng kanyang pamilya, at ayaw din niyang iparada na parang premyadong kabayo sa harap ng mga dalagang karapat-dapat sa lungsod.Sa labing-walo, ang nais lang ni Alexander ay mas masilayan pa ang kaligayahan ng kanyang kabataan.Kaya tahimik siyang nagdusa sa buong handaan, may malamig at walang pakialam na ekspresyon.Maraming magagandang dalaga ang dumalo—may grasyang kilos, magalang, at bihis na bihis—ngunit wala ni isa sa kanila ang nagustuhan niya.Ngunit may isang bagay na nakahuli ng kanyang pansin: ang maliit na batang babae na masiglang nakikipag-usap sa kanyang Tito malapit doon.Ang inosenteng tamis niya, ang maliwanag na halakhak—nakakapres

Mga lalaki. Lalo na ang mga lalaking minsang may kapangyarihan sa kabataan—sino ba sa kanila ang hindi nakapagpakasaya sa piling ng maraming babae? Kahit na si Alexander mismo ay hindi naghanap noon, palaging may mga tao na nag-aalay sa kanya ng mga babae, handang ibigay ang kanilang sarili.Maselan, mahiyain, kawawa, mapang-akit, maapoy—lahat ng ito ay naranasan ni Alexander.Paglipas ng panahon, at matapos ang lahat ng nangyari sa Isla ng Jiaxing, sa wakas ay tumigil siya, iniwan lamang ang kanyang lehitimong asawa at isang concubine.Ngunit ngayon—sa muling pagkikita kay Jenina—may gumising sa loob ng lalaki na lagpas na sa animnapung taon. Hindi niya maipaliwanag, ngunit nadama niyang may kumilos sa kanyang puso. At kapag ang isang lalaki ay naaantig ng isang babae, gagawin niya ang lahat para ipakita ang kanyang kakayahan.“Anak, huwag kang matakot,” wika ni Alexander nang matatag. “Pinahamak ka ng babaeng iyon, pero tatayuan ka ng iyong tito! Mula pagkabata, naging parang kuya

Nakaupo si Irina sa kandungan niya, dibdib na para bang babasag dahil sa lakas ng tibok. Unang beses niya itong ginawa—ganito ka-bold, ka-walang preno.Naalala niya ang gabing dinala siya ni Alec pauwi mula probinsya—mabangis, padalos-dalos, at imposibleng kalimutan. Para bang bumalik siya sa lumang bersyon ng sarili niya.“Takot?” tanong ni Alec, isang kamay nakapulupot sa bewang niya. May sigarilyo siyang hawak, mariing humithit habang pinagmamasdan siya sa likod ng ulap ng usok.Ang babaeng minsan niyang napaamo ay ngayo’y naging matapang, matalim ang dila, reyna sa sarili niyang trono. Papunta pa lang sila sa opisina ay hinila nito ang napunit niyang kurbata—parang tigresang inangkin ang teritoryo. Wala nang mas nakakaaliw sa kanya kaysa roon.Siguro masyado siyang nadala, dahil ilang hakbang bago marating ang pinto, naipit ang takong niya at muntik siyang matisod. Pagkasara nila ng pinto, binitiwan niya ang kurbata at nagbulalas, nahihiya:“Alec, a-ah… mukhang nasobrahan yata ‘yu

Bakit ba parang na-engkanto si Alec at ang kanyang mga tao? Baka ba sila’y pinasukan ng isang demonyo?Hindi naniniwala si Alexander sa mga espiritu, ngunit nitong mga nakaraang araw, hindi niya maiwasang maikumpara ang nangyayari sa ganitong posibilidad. Paano kaya ganito katanga at sakim ang debosyon ng kanyang anak kay Irina? Hindi iyon makatuwiran.Dumating siya ngayon upang magkaroon ng seryosong pag-uusap kay Alec tungkol sa walang hiya at walang preno na stalker na patuloy na umaatake sa mga Beaufort. Gusto rin niyang harapin siya tungkol sa lihim na dinala nito mula sa Isla. Halos lahat ay parang alam ang isang bagay—maliban sa kanya.Bakit?Bakit siya lang ang naiwan sa dilim?Hindi ba niya nailaan ang kalahati ng buhay niya sa isla—kalahating inukit ang yaman nito—para lamang matuklasan ni Alec ang isang mahalagang bagay at ipagkait sa kanya ang karapatan? Anak siya ni Alec, may buong karapatan siyang malaman. Kailangan niyang tiyakin ang kaligtasan at karapatan niya at ng k

Tumahimik muna si Zian bago tuluyang magtanong, “Jiggo… ano ba ang nangyayari sa’yo?”Napunit ang boses ni Jiggo. “Nawala ang asawa ko! Nawala ang asawa ko, Zian! Siya ay buntis sa aking anak… at wala na siya!”Namumula ang kanyang mga mata, halos umiyak na siya. Ilang araw na siyang nalunod sa kalungkutan. Ngayon lang niya ninais pilitin ang sarili na mag-ipon ng lakas. Napagtanto niya na kung tunay niyang nais hanapin ang kanyang asawa at anak sa buong mundo, hindi siya puwedeng bumagsak—hindi ngayon, at hindi kailanman.At may isa pang dahilan kung bakit siya pilit nanatiling matatag: parehong naglakbay ang kanyang mga sworn brothers ng libong milya papuntang syudad para sa kanya—o sa tingin niya.Ngunit sa kanyang pagkabigla, natuklasan ni Jiggo na nandito pala sina Zian at Irina dahil kay Alec—hindi para sa kanya.Sa kanyang pinaka-mahina at malungkot na sandali, ang nais lamang niya ay kaunting aliw—mas mabuti mula sa dalawang kaibigan na inakala niyang pumunta para sa kanya.