บททั้งหมดของ อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]: บทที่ 91 - บทที่ 100

พวกมันเดินเข้ามานั่งใกล้ ทำเหมือนไม่มีอะไรแล้วก็ไม่รบกวน ทั้งที่แอบสอดสายตามองซ้าย มองขวาเพื่อดูว่ามีคนเดินผ่านแถวนี้มากหรือเปล่า เผื่อว่าจะลากภูริไปไหนสักที่จะได้ไม่มีใครเห็นฮั่นแน่...อย่าคิดว่าภูริใส่หูฟังเพลงแล้วจะไม่รู้ตัวนะว่ามีคนมา คนนะเว้ยไม่ใช่หมา ไม่ใช่แมว จะได้มองไม่เห็น ไหนจะรังสีอัลฟ่าชัดเจนขนาดนี้อีก เอ...เอาไงดี เนียนลุกเดินก้แล้วกันภูริรู้ว่าในสังคมเราอะมันปะปนไปด้วยคนดีและเลว อัลฟ่าดีๆ ก็มีนะ...อาจจะเยอะแค่เขาไม่เคยเจอเท่านั้น แล้วทำไมถึงจะหนี เหตุผลง่ายๆ ก็คือไม่ค่อยเจออัลฟ่าดีไง เจอแต่ที่ไม่ดี เลยไม่ไว้ใจคนเหล่านี้เท่าไหร่นักย่องไปช้าๆ...ค่อยๆ เดินไปที่ละก้าวสองก้าว ฟังเพลงต่อไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่างน้านแหละ...โคตรดี โคตรเก่งเลยไอ้ภู มึงต้องเนียนนี้ ยิ้มด้วย ยิ้มหวานให้น้องอุ๋งๆ ในมือถือ เท่านี้พวกนั้นก็ไม่สังเหตเขาแล้วละเนอะแต่คนมันจะซวยอะ...ฟีโรโมนที่ยาแม่งกดได้บ้างไม่ได้บ้างก็เกิดฟุ้งขึ้นมา ไม่รู้ตัวหรอก เขาไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองฮีต แต่ไอ้สี่คนนั้นเนี่ยสิมันได้กลิ่น จากที่จะเดินเนียนหนีไปทางหลังป้ายรถเมล์ก็เป็นอันโดนล้อม...“กลิ่นหอมจัง ท่าทาง...น่าอร่อ

เป็นเวลาปกติอีธานจะไม่มีทางยอมให้ภูริพูดอย่างนี้ใส่ตนเอง เขาเดินตามอีกฝ่ายขึ้นไปยังชั้นสอง คอยอยู่ข้างหลังเพื่อจะประคองหากภูริมีอาการไม่สู้ดี จริงว่าไปหาหมอมาแล้ว และหมอก็ว่าภูริไม่เป็นอะไรมาก ฟกช้ำนิดหน่อย ทายากับประคบน้ำแข็งไม่กี่วันก็หาย แต่ว่าเรื่องของจิตใจนั้นเป็นเรื่องที่ยาช่วงไม่ได้ อีธานเข้าใจดีในสิ่งที่หมอได้สื่อออกมา คนที่โดนอะไรอย่างนี้มักจะมีจิตใจที่ย่ำแย่และหวาดกลัวอาบน้ำออกมาเสร็จอีธานก็ตรงเข้ามาทายาให้ เป็นยาที่หมอจ่ายมานั่นแหละ ภูรินั่งนิ่งให้เขา ไม่ตอบโต้ ไม่พูดอะไรเลย เหมือนคนนั่งเหม่อคิดอะไรไปเรื่อยเปื่ย อาการแบบนี้อีธานแอบเป็นห่วง ภูริน่ะเคยซึมครั้งเดียวตอนที่น้องเข้าโรงพยาบาล...นี่ก็คงหนักหนาสาหัสสำหรับภูริเหมือนกันละนะ“ทำไมคุณไปนั่งที่มืดๆ ตรงนั้น...” ความอดไม่ได้ทำให้ต้องพูด อีธานเป็นห่วง เห็นสภาพภูริแล้วก็ยิ่งรู้สึกแย่“ก็รอคุณไง”“รอที่สว่างๆ ก็ได้ รอในห้างก็ได้ คนเยอะแยะจะได้ไม่เป็นอันตรายอะไร แล้วดูสภาพสิเนี่ย ผมไปช้ามันจะเป็นยังไง เลวร้ายสุดแม่งก็ทำการผูกมัดคุณ” ตอนแรกอีธานเสียงดุมาก แต่ยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งอ่อนลงภูริเล่นจ้องหน้าเขานัยน์ตาเศร้าขนาดนั้น...ใค

เช้าวันนี้อีธานตื่นเร็วกว่าปกติ เขามีการประชุมใหญ่รออยู่ในช่วงเช้าเพราะหัวหน้าของหลายแผนกถูกจับ โดยเฉพาะหัวหน้าแผนกที่มีความสำคัญมากอย่างเซลล์ ซีอีโอบางคนก็หลุดออกจากตำแหน่งไปเตรียมตัวขึ้นศาลข้อหาฉ้อโกงเรียบร้อย เรียกว่าวันนี้งานอีธานค่อนข้างจะเยอะเลยทีเดียว เพราะงั้นจึงสายไม่ได้ร่างสูงค่อยๆ ลุกจากที่นอนเพื่อไม่ให้ภูริตื่น ที่จริงแล้วภูรินอนพื้นนั่นแหละ แต่อีธานอุ้มขึ้นมานอนด้วยกันตอนอีกฝ่ายหลับสนิทไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ภูริบาดเจ็บอยู่ เขาอยากให้ภูรินอนอย่างสบายบ้างก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆไม่ได้ชอบการนอนกอดภูริเลยแม้แต่นิดเดียว!ก็นะ...นั่นเป็นข้ออ้างที่เขาพยายามยัดมันใส่หัวตัวเอง เพื่อปฏิเสธความรู้สึกที่แท้จริง ภูริทำให้อีธานได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างมันก็ใช่ แต่ความตั้งใจเดิมของอีธานไม่ได้เปลี่ยนไป เขายังไม่อยากมีคู่เป็นโอเมก้าอยู่ดีนี่มันอยู่คนละส่วนกับการดูถูกชนชั้นอื่น เป็นแค่ความต้องการส่วนตัวที่ฝังรากลึกมานานเป็นสิบปี ระยะเวลาเหล่านั้นมันพังครืนลงไม่ได้ง่ายนัก ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่ให้โอเมก้าแต่กำเนิดก็ตามที“เหวย...วันนี้ตื่นก่อน” แอบตกใจเบาๆ ปกติอีธานตื่นก่อนเขา

“นั่นมันก็แค่ความคิดคุณอีธาน เราก็รู้กันดีว่าชนชั้นไหนที่มีความสามารถในการทำงานมากกว่ากัน ผลการประเมินบอกเราอยู่ตลอด ยังไม่นับรวมผลการทดลองงานด้านอื่นเกี่ยวกับชนชั้น เบต้าไม่เลวร้าย แต่ไม่ดีสุด พวกเขาทำงานได้แค่กลางๆ สั่งอะไรก็ได้อย่างนั้นไม่มีมากกว่านั้น บางที...เขาก้ทำพลาดเยอะแยะ ผมว่าคุณน่าจะลองทบทวนใหม่เกี่ยวกับการเอาเบต้าขึ้นมาแทนที่อัลฟ่า เรื่องที่เกิดขึ้นมันมาจากน้ำมืออัลฟ่าก็จริง แต่คุณควรมองเป็นรายบุคคลไม่ใช่เหมารวมอัลฟ่าทั้งหมด” ผู้อาวุโสสุดในห้องกล่าวน้ำเสียเนิบนาบและมีเหตุผล แต่เหตุผลที่อีกฝ่ายเอามาใช้นั้นอีธานได้นำไปคิดและทบทวนดีแล้ว“แล้วการสั่งอะไรก็ได้อย่างนั้นมันไม่ดีตรงไหน? ผมไม่ได้ตัดสินแบบนี้เพียงเพราะเกิดเรื่องนี้ขึ้นหรอกครับ ผมรู้ว่าอัลฟ่าที่ดีก็มี แต่ผมดูจากการทำงานแล้ว...อัลฟ่าที่เหลืออยู่ในแผนกนี้นั้นมีการทำงานที่ด้อยกว่าเบต้าไปหลายช่วงตัว ผมทราบเรื่องการเปรียบเทียบและดูที่ผลงาน...งั้นผมจะให้ทุกท่านได้เห็นว่าอัลฟ่าที่เหลืออยู่ในแผนกนั้นมีพฤติกรรมอย่างไร” อีธานส่งซิกให้อลันเปิดโปรเจ๊กเตอร์นอกจากอัลฟ่าที่อยู่รายล้อมพิชัยสามคน เซลล์ยังมีอัลฟ่าอีกสี่คนที่ทำงานอยู

“ผมต้องไปทำงานและคุณก็ต้องอาบน้ำทายา” คิ้วขมวดแล้วล่ะ มันยังไง...ใครเข้าใจอธิบายดดิ้ อีธานหมายถึงอะไรกัน เมื่อกี้คุยเรื่องงานเครียดๆ พอเขาชมเข้าปุ้บก็เปลี่ยนเรื่องปั้บ อันนี้ไอ้ภูตามไม่ทันจริงๆ ครับท่านประธานที่เคารพ“อาฮะ”“จะทำเบาๆ” เดี๋ยยวววววว!ยังไม่ทันได้ถามเลยว่าอะไรคือทำเบาๆ อีธานเล่นล็อกคอเขาเข้าไปจูบดูดปากเสียแล้ว พอลิ้นสอดเข้ามาสัมผัสกับลิ้น ภูริก็เลิกถามว่าอะไรคือจะทำเบาๆ และมีเวลาแค่ยี่สิบนาที ต้องอาบน้ำทายาเหรอ เฮอะ...พูดอ้อมโลกมาไกลขนาดนั้นทำไมกันแล้วนี่มีคนไม่เข้าใจไหม...ไม่เข้าใจไปจิ้นต่อเองนะครับ พอดีว่า...ครางอยู่ ไม่ว่างอธิบาย!อีธานอุ้มภูริมาส่งที่ห้องน้ำ วางลงในอ่างเปิดน้ำอุ่นให้พร้อมก่อนจะออกไปทำงาน ภูริโบกมือตามหย็อยๆ ไม่รู้อีธานเห็นไหมแต่ถือว่าเขาได้โบกมือส่งเรียบร้อยก็แล้วกันนะ ร่างโปร่งเอนกายพักผ่อนอยู่ในสายน้ำวนอุ่นๆ ชีวิตนี้ไม่เคยมีหรอกไอ้ของแบบนี้ ไม่เคยสัมผัสด้วย แล้วมาอยู่ตั้งนานก็ไม่ค่อยได้ลงมานอนแช่ตอนเช้ามันเป็นเวลาเร่งรีบ ไม่มีใครมาแย่น้ำในอ่างตอนเช้ากันหรอก จะบอกว่าตอนเช้ามืดไง แอบตื่นเช้าๆ เลยแล้วก็นอนแช่สักสามสิบนาที แต่ภูริไม่ไหว ขี้เกียจะตื่น