Alle Kapitel von Wild Plan: CEO's Desire: Kapitel 461 – Kapitel 470

"Bud..."Nasa hagdan pa lang si Crassus ay may tumawag na sa kanya. Kunot-noong lumingon siya sa living area. Tumikyas ang kanyang kilay nang makita ang mga pinsan niya. Pati na rin si Rothan, at Zach. Tinanguhan siya ni Kien."Scott? Saturn?" tawag niya na hindi makapaniwala.Parehong ngumisi lang ang dalawa niyang pinsan. Siniko ni Rothan ang katabi niya na si Alessandro."Wondering kung bakit tinanghali ng gising ang loko." Nagtaas-baba ang kilay ni Rothan. "Ano sa tingin mo?"Naningkit ang mata ni Alessandro. "Huwag mo akong simulan, gotan. Umaatake na naman iyang kabaliwan mo."Nagsalubong ang kilay ni Rothan. "I was just asking. Bakit? Ayaw ni'yo ba malaman?" panghahamon niya sabay tingin sa mga kaibigan. "Stop it, Rothan." Bumaba ng hagdan si Crassus. Nilapitan niya ang kanyang mga kaibigan. "Happy New Year, guys."Itinaas ni Zach ang hawak na tin can. "Happy New Year."Takang binalingan ni Crassus si Zach. "It's New Year. Shouldn't you celebrating with your wife and daughter.

"Look at that, Crassus is throwing the trash." Rothan grinned.Napatigil sa paglalakad si Raine. Mabilis siyang napalingon kay Crassus. Tinapunan niya ito ng makahulugan tingin pero kalmado lang ito nakatitig sa kanya."A-ah..." Ngumiti ng peke si Raine.Tinalikuran niya sila Kien. Pinandilatan niya ng mata si Crassus. Nilagpasan siya nito. Parang wala ito narinig. Kalmado itong lumabas ng mansion. Bitbit ang hawak na trash bag.Lumunok si Raine. Umakto siya na parang walang nangyari. Lumapit siya sa mga kaibigan ni Crassus. Saka siya ngumiti."Happy New Year," bati niya."Happy New Year," sabay-sabay na bati ng mga ito. "Nandito pala kayo," ani ni Raine. "Hindi nagsabi si Crassus na pupunta kayo. Nakapaghanda sana kami.""It's alright," Saturn said. "Biglaan talaga ang pagdating namin dito.""Gusto namin sana ay surprisahin kayo ni Crassus," saad ni Kien. "Kaso, kami pa yata ang nasurprisa."Zach grinned. "Looks like you both woke up late.""Sorry," paghingi ng paumanhin ni Raine.

Napaawang ang labi ni Raine. Tumambad sa kanya ang isang hayop na matagal na niyang gusto alagaan. Isa iyon sa mga wishlist niya. Ang makabili o makapag-alaga ng Maine Coon. Isang sikat na cat breed dahil sa kakaiba nitong angkin tangkad at laki. Matagal na niya gusto mag-alaga nito. Kaya lang ay naalangan siya. Bukod kasi sa may kamahalan, lumalaki rin ang pusa na ito. Kaya nitong lumaki na kasing laki at tangkad ng isang aspin. Iyon pa lang ay umaatras na siya. Alam niya kasing mabubutas ang kanyang bulsa niya kapag mag-alalaga siya ng ganitong kalaking pusa. Sa vitamins at pagkain pa lang ay tiyak na maghihingalo na ang pitaka niya. Hindi pa kasali roon ang expenses dahil sa air con. Kailangan nito ng air con dahil sa makapal at mataas nito na balahibo.Dinig niya ay kailangan din nito ng proper grooming at magandang kalidad na shampoo para sa balahibo. Kahit na sabihin pa niya na makakakita siya ng maayos na trabaho, talagang kukulangin ang kanyang pera dahil sa iba pa niyang ga

Nagkatitigan sina Raine at Crassus. Pareho silang tahimik subalit ang kanilang mga mata ay parehong nagpapalitan ng salita. Parang pinupomyang ang puso ni Raine. Hindi iyon magkandamayaw sa pagtibok. Bumibilis iyon at dinig na dinig niya ang bawat pintig nito. Hindi niya inaasahan na aabot sila ni Crassus sa punto'ng iyon. Akala niya ay iba ang magiging takbo ng usapan nila.‎"Raine..."Napalingon si Raine kay Crassus. Nagtatanong ang kanyang mata habang nakatitig."Will you.." he said, hesitated. "Will you feel the same?"Napalunok si Raine. Mas lalong bumibilis sa pag tibok ang kanyang puso."Depende—" Iniwas niya ang kanyang paningin. "Kung sincere ka.""You're not gonna run, right?" Crassus asked. Muling hinarap ni Raine ang nagtatanong na tingin ni Crassus. "Hindi," tipid niyang wika.Natahimik si Crassus. Mayamaya pa ay dahan-dahan siyang tumango. "And what will you do?" he asked. "Kung darating man ang oras na iyon, hayaan na lang natin kung ano ang magiging daloy. Mahirap

‎"Nak..." ‎Napalingon si Raine sa kanyang mama nang tinawag siya nito. Lumapit ito sa kanya. Tumabi ito sa inupuan niya na couch. ‎Nasa living room si Raine. Dala niya ang kanyang libro habang tumatambay sa sala. Nilapag ni Raine ang hawak na libro. Binalingan niya ang kanyang ina. ‎"Bakit po, mama?" takqng tanong ni Raine. "May problema po ba?"Bumuntonghininga si Roberta. Inayos niya ang bangs ni Raine bago siya nagsalita."Aalis na ako, nak," paalam ni Roberta habang nakatitig sa kanyang anak."Huh?" gulat na usal ni Raine. "Ngayon na?"Tumango si Roberta. "Pasensiya na nak, pero kailangan ko ng umuwi. Ngayon din kasi ang araw na uuwi ako sa probinsiya.""Pupunta po pala kayo ng probinsiya pero bakit ngayon mo lang binanggit sa akin, Mama," ani ni Raine na bahagyang nagtatampo pa. "Hindi po ako makakasama. Talagang sinadya mo talaga na ngayon magpaalam para hindi ako makatutol nu?"Ngumiti si Roberta. "Alam ko kasi na hindi ka papayag. Kaya ko naman na. Saka ayaw ko talaga na