Alle Kapitel von Wild Plan: CEO's Desire: Kapitel 481 – Kapitel 490

‎"H-hindi ako ang tunay mo'ng ina, Raine."Nagulantang si Raine sa narinig. ‎Parang pinompyang ng husto ang kanyang puso. Natulala siya habang nakaawang ang kanyang labi. Pansin ni Roberta na nawalan ng imik si Raine. Dahan-dahan niya'ng niyugyog ang kamay nito. "Tina..." sambit ni Roberta para kunin ang atensiyon nito. Hinaplos niya ang pisngi nito. "Tina..."Kumukurap-kurap si Raine. Tulalang lumingon siya sa kanyang mama.Napapikit ng mariin si Roberta. Pinagdikit niya ang kanilang mga noo at kanyang ikinulong ang pisngi nito sa kanyang mga kamay.Tinabig ni Raine ang kamay ni Roberta. Hilaw siyang ngumiti."N-nagbibiro ka lang po, hindi ba, mama?" muling tanong ni Raine. Dahan-dahan siyang umiling. "Hindi ba?"Lumunok si Roberta. Mas lalo siya naging balisa nang makitang natuliro ulit si Raine. "P-pero itong tandaan mo, Tina. Kahit hindi ka nanggaling sa akin, tinuturing kita na parang sarili kong anak. Kahit anuman ang mangyari, hindi ako mawawala sa tabi mo.""A-ano ba iyang p

‎Hindi kaagad naka-imik si Crassus nang marinig niya ang sinabi ni Raine. Blangkong tinitigan niya ito. Hindi pa rin ito tumitigil sa kakaiyak. So Raine's mother finally told her the truth. Crassus eagerness to wait had finally paid off. Ang tagal niyang nagtimpi na huwag sabihin kay Raine ang tungkol sa pagkatao nito. He was so impatient about it— thank goodness, he was able to restrain himself. Mas lalo'ng humagulhol si Raine. Bumalik sa reyalidad ang isip ni Crassus. Nagtaas-baba na rin ang baba nito dahil sa kakaiyak. Napatiimbagang si Crassus. Binuhat niya ito at dinala sa loob. Subalit nang marating ni Crassus ang sofa ay hindi niya tuluyang inilapag si Raine. Umupo siya roon habang kinandong niya ito. Patuloy pa rin ito sa pag-iyak. Binalewala nito ang pagbuhat niya, patunay lang na okopado ang isip nito. Kung sa ibang pagkakataon pa ay matagal na sana ito nagreklamo, pero hindi. Umiiyak pa rin ito. Hindi nagsalita si Crassus. Alam niya'ng nasasaktan ito sa nalaman kaya bin

Crassus froze when he saw Raine was trying to hold back her tears. Lumunok pa ito para lang umurong ang luha nito.Hindi nakatiis si Crassus, Muli niya utong niyakap , at sa pagkakataon'g iyon ay mahina ng umiyak si Raine. Nabalisa si Crasssus. Hinaplos niya ang buhok nito habang nakayakap kay Raine. "I heard from Julie that you had a fight with your mom,” he said, his voice laced with concern. “What’s going on?"‎‎Natahimik si Raine. Iniwas niya ang kanyang mata at inayos sa pagpahid ang luha. "W-wala."‎‎Crassus’s eyes darkened, a flicker of restrained anger passing through them. “So you’re not going to tell me?”‎‎Muling natahimik si Raine. Tinitigan niya ang hawak na bulaklak. "Ano...." Dahan-dahan siyang kumawala sa yakap ni Crassus. "Tungkol lang kay Athelios."‎‎"Liar," he said. "Alam kong wala kang pakialam sa kapatid mo."‎‎Muling natahimik si Raine. Nilaro niya at inikot-ikot ang hawak ang bulaklak. "Iyon nga iyon."‎‎Naningkit ang mata ni Crassus. "You're not good

‎"I don't want to see your face," Crassus said in a cold tone. "The next time you insult my wife, sisiguraduhin ko na may kalalagyan ka.""Ma'am," ani ni Erasha. "T-tara na po." Mangiyak-ngiyak na tumayo si Tia. Binalingan niya si Raine at saka ito tinapunan ng isang nakakamatay na tingin. "You're so lucky," she hissed. Saka niya tinitigan si Crassus. "Fine! Kung gusto mo'ng kunin ang bahay, so be it! Parang hindi ko naman kayang bumili ng bago!" Pagmamayabang pa niya. Tinitigan ni Tia si Raine mula ulo hanggang paa. Umismid siya. "Huh, what now? Hindi mo totoong mama si Roberta. Iyong kinikilala mo rin na ama mo, patay na rin. Poor you, I heard iyong papa mo lang ang nakakaalam sa buong pagkatao mo. Paano mo siya matatanong eh patay na siya?" panunuyang tanong ni Tia.Napatiimbagang si Raine. Humakbang siya ng isang beses subalit pinigilan siya kaagad ni Crassus. Malamig na tiningnan ni Raine si Crasssus. Saka niya binalingan si Tia. "Masyado ka ng maraming nalalaman," saad ni Ra

"Sorry po, Señor pero parents mo po iyong bagong dating na bisita." ‎ ‎Parang binuhusan ng malamig na tubig si Crassus. Tuluyan nawala ang kanyang antok. Kahit si Raine ay napabangon sa higaan nang marinig ang sinabi ni Manang Linda. ‎ ‎Naglapat ng mariin ang labi ni Crassus. "Pakisabi, hintayin nila ako na bumaba. Magbibihis lang ako," malamig na wika niya. ‎ ‎Tumango si Manang Linda. "Sige po," magalang na sagot nito. ‎ ‎"Does grandfather know about this?" Crassus asked. ‎ ‎Umiling si Manang Linda. "Hindi po, Señor," sagot niya. ‎ ‎"Good." Crassus sighed in relief. Iminuwestra niya ang kanyang baba. "Paki-asikaso po muna sila, Manang. Thank you." ‎ ‎Bahagyang yumuko si Manang Linda. "Walang anuman po, Señor," magalang na sagot niya sabay alis sa harap ni Crassus. ‎ ‎Napatiimbagang si Crassus. Napahawak siya ng mariin sa hamba ng pinto. Napansin iyon ni Raine kaya bigla siyang nag-alala. ‎ ‎"Samahan na kita," presinta ni Raine. Umalis siya sa kama at tumayo. ‎ ‎**