Alle Kapitel von Wild Plan: CEO's Desire: Kapitel 471 – Kapitel 480

Hindi makatugon si Raine kay Crassus. Ramdam niya ang emosiyon nito sa bawat bigkas ng mga salita. Puno iyon ng galit at pait. Kahit ang mga mata nito ay tulirong nakatitig sa sahig, at paminsan-minsan ay nakikita niyang kumukuyom ang mga kamay nito. ‎"Baka may malalim siya na dahilan kaya niya nagawa iyon. Alam ko na galit ka talaga, pero sana ay huwag ka masyadong magpadala sa nararamdaman mo," payo pa ni Raine. "Kunsabagay, wala ako sa kinalalagyan mo ngayon. Masakit din naman talaga ang ginawa niya. Pero kasi, Daddy mo pa rin yon. Wala ka sa mundong ito kung wala rin siya." ‎"Tch! He should have thought of that before he left," Crassus said dryly. "Do you think it's a wise decision to trick his family just because he's ashamed? The audacity. Dahil sa ginawa niya—" ‎Naglapat ng mariin ang labi ni Crassus. "I'll never forget what he did." ‎Napabuntonghinghinga si Raine. "Ano ng gagawin mo?" ‎"None. If he has some guts to show his face here then I don't gave a fûck. I'll w

Napakapit si Raine sa hawakan na malapit sa kanyang ulohan. Napalunok siya. Tahimik na pinagmasdan niya ang ginagawa ni Crassus.‎‎Pinagpawisan na ng maglagkit ang kamay ni Raine. Dinumbol ng kaba ang kanyang puso. Lalo na at pansin niya ang pagiging tahimik ni Crassus.‎‎Sa kakahanap nito ng paraan para masalisihan ang mga humahabol sa kanila ay napadpad na sila sa may matalahib at masukal na kagubatan. Ito iyong shortcut na daan papuntang sentro. Bihira lang si Crassus na dumadaan dito dahil hindi nito tipo ang rota'ng ito. Masyado kasi'ng tahimik. Wala rin masyadong madadaanan na mga bahay dahil puro kahoy ang nakapalibot. Hindi katulad nang nasa kabila na urbanisado at maraming nakahilera na mga village. ‎‎Muling tinapakan ni Crassus ang silinyador ng kotse. Umangil ang makina ng sasakyan. Napasinghap si Raine.‎‎"Crassus..." sambit ni Raine. "May ideya ka ba kung sino sila?" tanong niya sabay titig kay Crasssus.‎‎"No," he answered shortly, his eyes are still fixed on the r

Titigil kayo? O magpapakamatay ako sa mismong harap ni'yo?" Ngumisi si Raine habang nakatingin sa mga armadong lalaki. Crassus froze. Hindi pa nga siya masyadong nakabawi sa ginawa ni Raine kanina ay may ginawa na naman ito na mas lalong ikingugulat niya. She's full of surprises and twist. But hearing her threat wasn't simple— it was deadly and mind-blowing. Hindi niya alam kung bakit nito naisip na gumawa ng ganoong bagay. ‎ "Raine..." he said in a slow voice, almost begging. "Come back here." Subalit hindi nakinig si Raine. Ni hindi ito umatras papunta sa kotse. Nanatili pa rin ito'ng nakatayo habang nakaharap sa mga armadong lalaki. "Ako ang kailangan ninyo, hindi ba?" matabang na tanong ni Raine. "Eh kung papatayin ko ang sarili ko? Ano naman kaya ang sasabihin ng amo ninyo?" Ngumisi siya. "Mamili kayo," muling banta ni Raine. "Kakalabitin ko ito'ng gatilyo? O hahayaan ninyo kami?" tanong niya habang nakatitig sa lalaking nasa gitna mismo. "Boss," ani ng isang lalaki na

Sabay na napatingin sina Raine at Crassus sa pinto. Hindi pa matagal mula nang lumabas si Dr. Bianchii sa kwarto pero nangangati na ang lalamunan ni Raine na magsalita. Sinabon ba naman ni Alessandro si Crassus. Ngumiwi si Raine. "Ba't parang kuya kung makapagsalita si Dr. Bianchii? Ganyan ba talaga siya?" "Yeah— he easily loses his temper when someone he knows is in trouble," Crassus explained. "Kaya pala," saad ni Raine. Tinitigan niya si Crassus. "Okay ka lang?" "Hmm?" Crassus hummed. He stared at her. "Yeah—I'm fine." Muling ngumiwi si Raine. "Huwag ka ng magkaila, halata naman na nadala ka sa sinabi ni Dr. Bianchii." "‎I deserved it," Crassus said. "Sorry," paghingi ng paumanhin ni Raine. "Wala ka naman talaga kasalanan ngayon. Nadamay ka lang naman talaga." "It's okay— don't be sorry," Crassus replied. Inabot niya ang kamay ni Raine at kinantalan iyon ng hálik. "It's my job to protect you after all." ‎ Natahimik si Raine. Tinitigan niya ang kamay nila ni Crassus. "H-

Pagkatapos isiwalat ni Roberta ang lahat ng hinaing ay binalot ng katahimikan ang sala. Hindi makapagsalita ang mag-ina. Hindi rin ito makatingin sa kanya ng maayos. Halatang guilty ang mga ito.Kung hindi pa na-ospital ang Mama nila, hindi niya malalaman ang mga kalokohan ng mag-ina. Kaya pala ilag ang Tiya Puring niya kina Manuela. Iyon pala ay may hinanakit ito sa sarili nitong pamangkin at apo. Kung siya rin ang nasa posisyon ng kanyang Tiya ay talagang aabot din sa sukdulan ang kanyang galit. Hindi niya masikmura ang mga kalokohan ni Manuela.Nalaman niya kina Tiya Puring at anak nito na si Helena ang mga kalapastanganan ng mag-ina. Hindi nakatiis ang mga ito na hindi magsumbong. Lalo na ang nagkasakit ng malala ang mama nila.Napailing si Roberta. "Hindi sana tayo mamomroblema at mag-aaway kung ginastos ninyo sa tama ang pera ni Mama. May pangtustos sana tayo sa sakit niya. Kaso mga walang hiya kayo eh. Nagawa ninyong mag trip to Thailand noong nakaraang taon, habang naiwan dito