Lahat ng Kabanata ng Kakaibang Tikim: Kabanata 701 - Kabanata 710

Sylaila POVAraw-araw ay palaging sold out ang ihawan namin. Simula nung mag-opening, naging matunog na ito sa mga tagarito. Sabi ni Lusing, dinadayo pa kami nung taga ibang bayan.Natutuwa ako kasi sumisikat kami dahil masarap daw ang ihaw-ihaw naming tinda.Napaisip ako, hindi pa kaya kami napapansin nung mga assassin na nagpapatayo ng beach resort? Isa kasi sila sa dahilan kung bakit gusto kong magtinda ng ganito. Gusto kong makuha ang atensyon nila. Gusto kong humingi ng tulong sa kanila kung paano makakarating sa city. At sa tingin ko, hindi malabong mangyari na iyon dahil kilalang-kilala na ang ihawan namin.Heto nga at halos hindi na magkasya ang mga inihaw na manok sa puwesto namin.“Dagdagan pa po natin ang ihawin,” sabi ni Fabian habang nagpupunas ng pawis. “Kahapon, alas kuwatro pa lang, ubos na naman tayo.”Napailing ako at natawa. Noong nagsisimula pa lang kami, nangangamba pa kami kung may bibili ba. Ngayon, kabaligtaran na ang problema namin.Minsan, hindi pa sumasapit

Sera POVHindi ko gusto ang lugar na ito. Mula pa lamang nang tumuntong ako sa Amontala Province, pakiramdam ko ay sinasayang ko ang oras ko rito. Dapat nagtatrabaho ako, nagsu-shooting, nagpo-photoshoot, pero need kong pumunta rito para siguraduhing wala ng babalik na Sylaila sa city.Grabe, sobrang kadiri rito. Maalikabok, mainit, at nakakairita ang mga tao.Ngunit kailangan ko talagang gawin ito. Kailangan kong makasigurado sa naumpisahan na namin ni Nardo. Kailangan kong malaman kung nasaan na ba talaga si Sylaila.Huminto ang sasakyan na inarkila ko sa harap ng bahay kubo ni Nardo. Agad akong bumaba. Hindi ko na hinintay pa ang driver ko. Mabilis akong naglakad papunta sa bahay kubo dito sa farm niya habang nakataas ang baba ko.Paglabas ni Nardo, agad kong nakita ang takot sa mukha nito. Para siyang nakakita ng multo.Napairap ako. Hindi ko alam kung bakit nagtiwala ako sa tangang ito. Mukha siyang tatanga-tanga ngayon. Ayos na sana, e. halos limang taon niyang naitago si Sylail

Nardo POVPagod na pagod na ako. Mula umaga hanggang hapon, halos malibot ko na ang buong Colmenares Town pero wala pa rin akong nakikitang bakas nina Sylaila at Isla. Nakakainis at nakakabuwisit. Parang mga bula silang naglaho sa hangin.Napailing ako habang naglalakad sa gitna ng palengke. Mainit pa rin kahit papalubog na ang araw. Nanlalagkit ang likod ko sa pawis at mabigat na mabigat na ang mga paa ko.“Lintik, Sylaila at Isla, nasaan na ba kayo?” bulong ko.Kung hindi lang dahil sa utos ni Sera at dahil nandito siya, hindi ko gagawing mag-isa ito. Pero hindi puwede. Alam kong hindi biro ang mga banta niya kanina sa akin. Ang dami niyang pananakit na ginawa sa akin, kaya nakakatakot siyang magalit.Kapag sinabi niyang babarilin niya ako, kaya niya talagang gawin.Kaya kahit sawa na ako sa kakahanap, wala akong magawa kundi magpatuloy.Habang naglalakad ako sa loob ng palengke, bigla akong napahinto. May naamoy akong parang mabangong pagkain na lalong nagpakulo sa tiyan ko.Napali

Chusan POVMinsan, kahit gaano ka kasikat, kahit gaano karami ang pera mo, at kahit gaano karaming tao ang nakapaligid sa iyo, may mga bagay pa ring hindi kayang punan ng lahat ng iyon.At iyon ang nararamdaman ko ngayon. Nakatayo ako sa gilid ng yate habang pinagmamasdan ang malawak na karagatan. Maalon ngayon pero dito ay tahimik.Mahina ang hangin na sumasalubong sa mukha ko habang nakasuksok ang isang kamay ko sa bulsa.Sa likuran ko ay naroon ang mga matalik kong kaibigan na sina Calder, Stellan, Zyric, at Arthyl.We all have free time right now, so we decided to take a break from the chaotic world of showbiz. Out here in the middle of the sea, there's no shooting, no interviews, no endorsements. No manager calling every five minutes.Right now, we just want to relax, catch up, and drink wine in the middle of the sea.Nakaupo sa komportableng lounge area habang nakatanaw sa malayong horizon.“Aaminin ko,” sabi ni Calder habang iniikot ang wine glass niya, “na-miss ko ang ganitong

Sylaila POVTahimik na ang apartment nang gabing iyon. Nakauwi na kasi sina Lusing at Fabian matapos ang masayang hapunan namin.Masaya akong nakitang busog silang umalis.Lalo na si Fabian na halos hindi na makatayo sa dami ng nakain niyang tinola at pancit. Nag-uwi pa nga siya ng pancit para raw may almusal siya bukas. Hinayaan ko na lang at marami din kasing natira. Pati si Lusing ay nag-uwi na rin. Imbis na masira at masayang, mainam na ipauwi ko na lang din talaga sa kanila.Si Isla nasa sala. Nakahiga sa lumang sofa habang nanonood ng cartoon sa maliit naming telebisyon. Yes, binigay sa akin ni Lusing ‘yung lumang TV niya na hindi na nagagamit. Naisip niya kasing walang ibang pinaglilibangan si Isla kundi ang mag-color ng mga books niya. Binabayaran ko nga, kaya lang ay ayaw niya, gift na lang daw niya sa matalino at cute na si Isla. Tuwang-tuwa kasi siya palagi sa anak ko. Kung buntis lang siya, naku baka pinaglilihian na niya si Isla.Tinignan ko si Isla. Paminsan-minsan ay na