All Chapters of Kakaibang Tikim: Chapter 681 - Chapter 690

Chusan POVPagbaba ko pa lang ng sasakyan sa harap ng studio sa Manila, naramdaman ko agad na wala na talaga ako sa tahimik, maaliwalas at magandang probinsya. Nami-miss ko na agad Amontala province. Lalo na si Isla na cute. Naisip ko tuloy, naabot na kaya sa kaniya ng tatay niya ang malaking doll house na binili ko? Siguro sa mga oras na ito ay enjoy na enjoy na siya sa paglalaro nun. Hindi ko manlang siya nakita bago ako umalis, pero pangako, babalik ako doon ng walang nakakaalam. Babalikan ko ang magandang lugar na iyon at ang cute na si Isla. Ewan ko ba, ang gaang kasi ng loob ko talaga sa batang iyon.Napabuntong hininga ako. Bitin. Sobrang bitin ang ilang araw na bakasyon na iyon. Ilang araw lang akong nawala sa ingay ng siyudad pero parang umay agad ako dito. Ilang araw lang akong nakalanghap ng sariwang hangin sa probinsya, nakapagpahinga nang maayos, at higit sa lahat, naka-recober nang tuluyan pero pakiramdam ko ay parang pagod na pagod agad ko rito.Mabuti na lang at wala n

Sylaila POVHalf day lang ako sa pagtitinda ng palengke ngayong araw dahil kailangan kong umuwi dahil panay ang iyak ni Isla sa school niya. Sabi ng teacher, dinadaing nito ang sakit ng ngipin. Pagkakita ko, ayun, maga na pala ang pisngi kaya Kaya, heto, nasa Calye Depungol ako, bitbit ang lumang payong na halos kupas na ang kulay, habang mahigpit kong hawak ang maliit na supot ng pera sa bulsa ng aking saya. Kailangan kong makarating sa botika bago pa magsara.Kawawa naman kasi si Isla. Dalawang gabi na siyang hindi makatulog nang maayos sa sakit ng ngipin niya, kaninang umaga ay ayos lang naman ang pisngi, pero nung pagkakita ko kanina, iba na, maga na talaga. Nung silipin ko ang bibig, ayon, namumula ang gilagid.Habang naglalakad ako, hindi ko maiwasang mapailing. Sa totoo lang, medyo kasalanan ko rin. Pagkatapos kasi ng ilang araw niyang pag-iyak dahil sa pagkainggit sa dollhouse ni Macabebe, halos lahat ng paborito niyang matatamis ay binili ko. Chocolate, candy, lollipop, mga

Sylaila POVSa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon na pagtitimpi kay Nardo, nakahinga na ako nang maluwag.Dito, hindi niya kami agad mahahanap. Dito, wala ng Nardo na mananakit kay Isla. Dito, maaari akong magsimula muli.Napag-usapan na namin ni Aling Doreng ang plano. Maghahanap muna ako ng trabaho. Anumang disenteng trabaho. Mag-iipon, at kapag sapat na ang perang mayroon ako, bibili ako ng tiket papuntang Manila.Hindi ko pa alam kung ano ang gagawin ko roon, pero alam kong mas magiging maganda ang kinabukasan namin doon.Bago umalis si Aling Doreng, hindi muna niya kami iniwan. Sa halip, sinamahan niya kaming maghanap ng matutuluyan. Halos buong umaga kaming naglibot, hanggang sa may makita kaming maliit na apartment.Simple lamang, maliit, pero malinis. May sariling banyo. May maliit na kusina, at higit sa lahat, ligtas.Pagpasok ko sa loob, halos maiyak ako, hindi dahil maganda iyon, kundi dahil may matutulugan na kami. May bubong kami. May lugar kaming matatawag na

Sylaila POVNatanggap akong tindera sa isang bakery shop. Malapit lang ito sa apartment, okay na rin kasi puwedeng magsama ng anak. Nandito nga sa tabi ko si Isla, dala-dala ang coloring book niya. Hindi naman siya nanggugulo, basta busy sa book niya.Mabait pa ang may-ari kasi kung minsan, kapag may reject o pira-pirasong tinapay na pangit ang design, binibigay niya sa aming mga tindera, at pati na rin kay Isla. Para ngang mahilig sa bata ang matandang babaeng iyon na kung tawagin nila ay Aling Carol.“Limang piraso ngang bonete,” sabi nung dalagang bumibili ng tinapay. Napatingin ako sa kapwa ko tindera na si Lusing. Medyo bata-bata pa siya at matagal na rito. Ang totoo, hindi ko pa kilala ang mga pangalan ng tinapay, kaya tinignan niya ako.Dito naman sa Colmenares Town, wala atang masamang tao. Lahat ay mabait.“Ito ang bonete, Ate Ila,” paliwanag ni Lusing at saka tinuro ang tinapay na iyon. Ako ang kumuha at ako ang nagbenta para masanay ako.Inabot ko ang tinapay na nakalagay n

Sylaila POVMay charge na ang cellphone ni Chusan, pero ang problema naman ngayon ay kung paano ito mabubuksan. May password kasi. Hindi siya agad-agad mabubuksan.Ayos na sana, may battery na, password naman ang problema ngayon.“Nanay, tignan mo oh, nandoon sa dagat si Tito Igme,” turo ni Isla sa may dagat habang nakasilip sa bintana.Agad ko tuloy siyang hinila at isinara ang pinto. Tanghali na pero nandito pa rin sila, naghahanap at mukhang sinusuyod mabuti ang buong Colmenares town.“Sara natin at baka makita tayo,” sabi ko habang yakap-yakap siya.“Nanay, pati ang pinto sa likod,” sabi na rin niya, kaya sinara ko na rin.“Ate Ila?” dinig ko namang tawag sa labas ni Lusing.Binuksan ko ang pinto. “Oh, Lusing?”Nakita kong may dala siyang pizza. Pumasok siya sa loob kahit hindi ko naman sinasabi. “Bumili ako ng isang box na pizza, naisip ko, mag-isa lang ako sa bahay kaya dito ko na kakainin para i-share sa inyo,” sabi nito habang nakangiti.“Naku, napakabait mo talaga, Lusing. Sa