ริมฝีปากอุ่นวาบก้มลงจุมพิตที่เปลือกตาหลับพริ้มที่มองเห็นคราบหยาดน้ำตาเครือคลออยู่ ก่อนจะจูบรับขวัญที่หน้าผากกลมกลึงและลากไล่มาที่ปลายจมูก ประทับหนักๆ ที่ริมฝีปากบอบบาง“ผมรู้ว่าคุณฟังผมอยู่...”ปณาลีเปิดเปลือกตาที่หลับพริ้มในทันทีที่เสียงประตูห้องปิดลงเป็นสัญญาณว่าใครบางคนออกไปแล้ว ดวงตากลมโตฉ่ำชื้นไปด้วยวาวน้ำตาที่ถูกขับออกมาอย่างมากมายด้วยความสับสน นายหัวไกรต้องการจะสื่ออะไรกับเธอ เธอไม่รู้ ไม่เข้าใจ และไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิดนี่สรุปแล้วเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเธอที่เข้าใจผิดไปเอง หรือนายหัวเทพบุตรซาตานคนนี้กันแน่ที่เจ้าแผนการ แต่สัมผัสอ่อนโยนที่เขาทำให้ล่ะ มันคืออะไรกันทรวงอกได้แต่สะท้านขึ้นลงตามแรงสะอื้น อยากออกไปดูให้รู้ว่าด้านนอกนั้นเกิดอะไรขึ้น และอะไรกันที่นายหัวไกรบอกว่ากำลังจะพิสูจน์ ยิ่งคิดยิ่งร้อนรนแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ปณาลีจึงได้แต่สะอื้นไห้อยู่เงียบๆ คนเดียวเท่านั้น .. ดวงตาคมเข้มจ้องฝ่าความมืดไปที่เรือเป้าหมายซึ่งยังดูเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่เรือทัวร์ที่มาจอดเทียบเพิ่มขึ้นเป็น 2 ลำเท่านั้น “มีอะไรเคลื่อนไหวไหม” ถามเสียงเข้ม
Ler mais
FAZER LOGIN
