โซ่เสน่หานายหัว

โซ่เสน่หานายหัว

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-07
โดย:  ชนิตร์นันท์ยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
75บท
910views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นายหัวสุดหล่อหน้าฝรั่งจ๋าแต่แหลงใต้ลิ้นระรัว มันน่าพิสูจน์ตัวตนนัก! เมื่อข่าวร้อนๆ พุ่งเป้าว่า ‘นายหัวไกร บุญโชคช่วย ลอยด์’ เป็นเจ้าพ่อค้ามนุษย์ตัวใหญ่เบิ้ม นักข่าวสาวไฟแรงอย่าง ‘ปณาลี วิสิทธิวงศ์ หรือ เมี่ยงคำ’ จะไม่มีทางปล่อยให้เรื่องเงียบเข้ากลีบเมฆแน่ เธอต้องหาข้อมูลเพื่อยืนยันว่านายหัวไกรผิดจริง แม้จะต้องปลอมตัวเป็นลูกจ้างคัดปลาก็ตาม จะพิสูจน์ให้เห็นว่าสื่ออย่างเธอ ไม่ว่าอิทธิพลหรือเงินทองมากองตรงหน้าก็ขวางเธอไม่ได้ “ฉันเชื่อว่าเธอเป็นนักข่าวสาวไฟแรงจริงๆ แต่อยากรู้ที่สุดคือ ไฟแรงสูงหรือเปล่า”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP.01 นักข่าวสาว

"Kami sudah menemukan istri Anda, Tuan. Dia baru saja keluar dari Phoenix Sky Harbor!"

"Bawa dia ke tempat itu, sekarang!" perintah Kenneth geram.

Panggilan terputus, Kenneth bergegas meninggalkan kantor padahal satu jam lagi dia harus memimpin rapat. Rahangnya mengeras dengan sorot mata tajam. Menggeram, Kenneth mengepal tangannya sebelum mengemudi.

"Aku akan bunuh kau secara perlahan, sialan!" umpat Kenneth semakin tidak sabar ingin bertemu dengan mantan istri yang dulunya dia banggakan.

Kenneth Wilson adalah seorang CEO dari perusahaan besar di Phoenix. Dia terkenal dengan sifatnya yang dingin serta kejam tidak pandang bulu terhadap siapapun. Bibirnya tidak pernah mengukir senyum sejak tujuh tahun lalu ketika dia secara tidak sengaja memergoki istrinya dengan lelaki lain di sebuah hotel mewah.

Sekarang sudah saatnya meluapkan amarah yang terpendam selama tujuh tahun terakhir. Tidak peduli jika saja wanita itu bersujud memohon ampun, Kenneth akan tetap menghabisinya. Entah dengan cara apa, dendam yang selama ini membuncah harus terlampiaskan.

Tidak lama, pintu terbuka lebar dan muncullah Kenneth tanpa senyuman, rahangnya mengetat sempurna dengan sorot mata tajam serupa elang yang siap menerkam mangsanya.

"Akhirnya aku menemukanmu, wanita murahan!" Suara Kenneth keluar di antara gigi yang mengatup.

"Hai, Ken!" Wanita itu tersenyum menatap Kenneth setelah beberapa saat sebelumnya merasa putus asa.

Tiba-tiba amarah Kenneth lenyap begitu mendengar suara lembut milik wanita itu. Kenangan manis bersama Chloe menancap kuat dalam ingatan yang membuat Kenneth ingin mengulangnya kembali.

"Aku merindukanmu, Ken!" bisik wanita itu tepat di telinga kanan Kenneth Wilson.

Kejadian yang sama, tetapi sepertinya kenangan itu tidak akan terulang sepenuhnya. Di satu sisi, tangan Kenneth ingin meraih pinggang ramping wanita yang bergelut manja di sampingnya, tetapi di sisi lain ada dendam yang harus dibalaskan.

Wanita itu tertawa kecil melihat reaksi Kenneth yang hanya terpaku di tempat. Tangannya bergerilya di dada bidang milik Kenneth mengarah ke atas sehingga menyentuh bibir tipis lelaki itu.

"Aku bisa merasakan jantungmu berdegup tidak normal, Ken. Apa kau tidak mau jujur kalau sedang merindukanku?" bisik 'Chloe'.

"Kau bicara apa, Chloe?" Akhirnya Kenneth kembali membuka suara walau terdengar gugup.

Kenneth menelan saliva, memejamkan mata berusaha menepis kenangan yang terus membayangi pandangannya. Lelaki dingin itu tidak bisa mengelak, hatinya sedikit lega telah berada di dekat wanita yang menjadi cinta pertamanya.

"Sayang, aku tahu kau masih mencintaiku. Iya, 'kan?"

Pertanyaan 'Chloe' baru saja berhasil memancing amarah Kenneth. Dia sadar kalau wanita itu tidak hanya meninggalkan kenangan manis. Perselingkuhan tersebut tidak mudah dimaafkan hanya dengan bisikan cinta dari Jalang itu.

Rahang Kenneth kembali mengetat, matanya merah dengan kedua tangan terkepal kuat. Dia tidak boleh kalah oleh perasaannya, lelaki itu harus bisa menghukum Chloe sesuai janjinya selama ini.

"Aku akan memberimu hadiah, Chloe. Kau tahu itu, 'kan?" Kenneth berusaha tersenyum manis menatap wanita yang masih setia berdiri di sisinya.

"Sungguh?"

Namun, sampai sekarang Kenneth tidak tahu harus menghukum mantan istrinya seperti apa. Meski benci, Kenneth sebenarnya masih ada rasa cinta. Lelaki itu kesal, dia ingin menjambak rambut sendiri, tetapi takut ekspresi itu bisa dibaca oleh Chloe.

Chloe wanita yang bertabiat seperti iblis, tentu akan sangat mudah menertawakan Kenneth kalau saja dia kembali ke Phoenix dengan sebuah rencana busuk lagi. Menggeram, Kenneth hendak meninggalkan Chloe untuk menenangkan pikiran.

"Apa apa, Ken? Kenapa kau ingin pergi?" Pertanyaan 'Chloe' menghentikan langkah Kenneth.

Lelaki itu memutar badan, mendorong 'Chloe' hingga tersungkur ke belakang. Sudah cukup, dia tidak boleh larut dalam perasaan. Cinta harus ditepikan demi membalas sebuah dendam.

Tiada maaf baginya atau Chloe akan kembali melakukan kesalahan yang sama. Jika mengalah dan menerimanya kembali, tentu akan membuat Kenneth dicap sebagai lelaki paling bodoh. Kini, tidak ada cinta!

"Kau! Apa yang kau lakukan, Ken?!" teriak 'Chloe' setelah berhasil berdiri.

Kenneth mendekat dengan seringai menakutkan. "Aku tidak akan melepasmu, Chloe. Kau harus selalu ada di dekatku sampai maut menjemputmu!"

Sekalipun kalimat Kenneth terdengar romantis bagai sepasang kekasih yang menginginkan hidup bersama hingga menua, tetapi nada suaranya berhasil membuat wanita itu menganga ketakutan. Kenneth tersenyum miring, rupanya Chloe benar-benar sudah berubah.

Jika dulu dia tidak takut dengan siapapun, maka sekarang hanya dengan kalimat sindiran sudah berhasil menghilangkan rasa percaya dirinya. Kenneth mendekat, dia menekan dagu 'Chloe' kuat, lalu kembali mendorongnya.

"Ken?" 'Chloe' mencoba meraih lengan Kenneth, tetapi tidak berhasil.

"Aku mau memberimu hadiah atas pengkhianatan di masa lalu!" sentak Kenneth mengikis jarak.

Lelaki itu tersenyum angkuh begitu melihat reaksi mantan istrinya yang ketakutan. Wajahnya begitu menyedihkan, membangkitkan hasrat Kenneth untuk segera menghabisinya.

"Pe-pengkhianatan? Apa yang kau bicarakan, Ken?"

Kenneth mengembus napas kasar melihat drama yang sedang dimainkan 'Chloe'. Kenapa dia bertanya demikian? Apakah untuk mengelabui orang lain bahwa dirinya mendadak lupa ingatan?

Sekali lagi Kenneth mendekat sembari melepaskan ikat pinggangnya, kemudian mencambuk paha wanita itu dengan sekuat tenaga sampai ada bekas merah di sana. 'Chloe' meringis kesakitan, memohon ampun pada Kenneth.

"Kau pikir satu cambukan cukup untuk meluapkan amarahku, Chloe? Tidak, seribu kali sabetan pun tidak akan membuatku puas." Kenneth berkata demikian, tetapi hatinya menolak untuk menghukum Chloe.

"Kenapa kau semarah ini?" Wanita itu meringis menahan perih.

Sementara Kenneth, hati dan pikirannya masih sibuk bergelut. Dia benci perasaan cinta yang tiba-tiba membuncah itu. Padahal sejak ditinggalkan, Kenneth bersumpah pada semua orang bahwa ketika dia berhasil menemukan Chloe, maka dia tidak akan membiarkan wanita iblis itu hidup bahagia.

Tidak cukupkah kesalahan Chloe untuk mendapat hukuman? Kenapa cintanya selalu berusaha melawan ego? Kenneth merasa kesal untuk yang ke sekian kalinya sehingga memberi cambukan kedua di betis kiri wanita itu.

"Hentikan! Tolong, hentikan!" pinta 'Chloe'.

Dia meraung kesakitan, kini air matanya tidak mampu dia bendung. Namun, dia berusaha untuk tetap berdiri begitu melihat kemarahan di wajah Kenneth. Dadanya naik turun karena sudah geram dengan lelaki yang baru saja menyakitinya.

"Kenapa kau mencambukku? Kalau kau sedang marah, jangan melampiaskannya padaku!" teriak wanita itu lantang.

"Kau benar-benar sudah gila, Chloe!"

Sebuah tamparan langsung mendarat di wajah cantiknya hingga wanita itu kembali tersungkur ke belakang. Bibirnya bergetar menahan tangis, Kenneth jadi sedikit bingung melihatnya.

"Kenapa kau jadi marah, Ken? Apa kau tidak mengingat bagaimana selama ini kita membangun cinta? Aku kembali karena berpikir kau merindukanku, ternyata aku salah!"

Tangan kekar Kenneth mencengkeram rahang 'Chloe' begitu kuat. "Tentu saja kau salah. Bagaimana bisa kau berpikir seperti itu setelah melakukan banyak kesalahan?"

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
75
EP.01 นักข่าวสาว
“เอี๊ยด!!” เสียงเบรกห้ามล้อของมอเตอร์ไซค์คันเล็กกะทัดรัดประหยัดน้ำมันที่แล่นมาจอดอยู่หน้าร้านข้าวแกงได้อย่างพอดิบพอดี ก่อนที่เจ้าของรถจะวาดต้นขาเรียวเล็กลงมายืนอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางทะมัดทะแมงสุดๆ หมวกกันน็อคสีแปร๊ดไม่ต่างจากรถถูกถอดออกก่อนจะสะบัดศีรษะไปมา รวบเส้นผมหยักศกยาวเคลียไหล่ด้วยผ้ารัดผมสีดำที่คล้องอยู่ที่ข้อมืออย่างลวกๆ เผยให้เห็นใบหน้าสวยหวานจิ้มลิ้ม ตาโต ปากนิด จมูกหน่อย ทั้งที่การแต่งกายนั้นช่างไม่เข้ากับใบหน้าสักนิดชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนสวมทับด้วยแจ็คเก็ตขนาดพอดีตัวกับรองเท้าผ้าใบยี่ห้อดังแต่คล้ายไม่ได้ซักมาสัก 10 ปี ประกอบกับย่ามหนังใบเก่งสะพายแล่งพร้อมกระเป๋าใส่กล้องคล้องคอ ท่าทางแมนเกินหญิงบ่งบอกถึงอาชีพเสี่ยงๆ ที่เธอภูมิใจนักหนา เมื่อจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ ฝ่ามือบอบบางก็ลูบไล้เจ้ารถคู่ชีพอย่างขอบอกขอบใจที่เจ้าสองล้อเพื่อนเกลอพาเธอฝ่าดงรถติดมาถึงที่หมายได้อย่างปลอดภัยโดยไม่บุบสลายไปสักตารางนิ้วเดียวตึกสูง 9 ชั้น ซึ่งเป็นที่ตั้งออฟฟิศของหนังสือพิมพ์ยักษ์ไม่ใหญ่เท่าไรของเมืองไทยตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าคือจุดหมายที่ต้องการมาถึงให้ไวที่สุดแ
อ่านเพิ่มเติม
EP.02 ข่าวที่อยากทำ
“ข่าว... ข่าวอะไรคะพี่ ขอข่าวใหม่ๆ บ้างนะคะ ไม่ใช่สมัยพระเจ้าเหาก็เอามาบอกเมี่ยงอะ เมี่ยงขี้เกียจถูกพี่วิทิตด่าอีก” อดไม่ได้ที่จะเหน็บแต่สีหน้าก็ยังคงยิ้ม เพราะการสร้างศัตรูในที่ทำงานไม่ใช่สิ่งที่ควรภาคภูมิใจสักนิด ยังไงก็ต้องได้พึ่งพากัน“จ้า... ฉันเข้าใจดี คราวที่แล้วมันผิดพลาดไปหน่อย แต่คราวนี้น่ะไม่พลาดแน่”“แล้วข่าวอะไรเหรอคะพี่”สีหน้าและแววตาอยากรู้สุดๆ ของปณาลีทำให้หนูนาต้องยิ้ม ใช่เธอพูดถูก คราวที่แล้วน่ะมันพลาดที่ไม่สามารถทำให้ปณาลีกระเด็นออกไปจากที่นี่ได้ แต่คราวนี้น่ะไม่พลาดแน่ เพราะยัย ‘เมี่ยงคำ’ ตัวแสบคงจะทำให้ บก.วิทิต อยากจะเคี้ยวหล่อนจนแหลก หากรู้ว่านักข่าวสาวคนโปรดไปแหย่เท้าหาผู้มีอิทธิพลเข้า และเธอก็มั่นใจเต็ม 100% ว่าคนอย่างปณาลีจะไม่ทำให้ข่าวนี้เงียบหายเป็นเป่าสากเหมือนที่หลายๆ คนต้องการแน่“กินอุดมการณ์ไปเถอะยัยเมี่ยงเอ้ย! แกได้ตกงานแน่ ช่วยไม่ได้อยากเป็นคนโปรดของพี่วิทิตสุดหล่อเอง แข่งอะไรก็แข่งได้ แต่อย่ามาแข่งความสวยกับฉัน เพราะหล่อนจะไม่มีวันชนะ อิอิ...”หนูนายืนป้องปากหัวเราะคิกคักอยู่หน้าลิฟต์ เมื่อคนด้านในกำลังเคลื่อนตัวสู่ห้องประชุมชั้นบนสุด พร้อมข่าวร้อน
อ่านเพิ่มเติม
EP.03 นายหัวไกร
ปณาลีลักไก่ว่าตัวเองเป็นคนหาข่าวได้ ไม่ใช่ว่าเพิ่งรู้จากหนูนาเมื่อไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี้“เฮ้อ! เมี่ยง...” วิทิตถอนหายใจเฮือกใหญ่ ฝ่ามือตบหน้าผากตัวเอง“เมี่ยง ดูปากพี่นะ เรื่อง มัน จบ ไป แล้ว ไม่ มี หลัก ฐาน โอเค! เข้าใจนะ! ไปๆๆ ไปทำงานได้แล้ว ข่าวที่พี่ให้หาไปถึงไหนแล้ว นี่อย่าบอกนะว่ามัวแต่ยุ่งเรื่องนี้จนลืมข่าวของพี่น่ะ ไอ้ที่ให้ทำก็ไม่ทำ ไอ้ที่ไม่ให้ทำก็จะทำ ฮึ่ม...”วิทิตอารมณ์ขึ้นทำท่าฮึ่มๆ จะกินเลือดกินเนื้อปณาลี ส่งผลให้นักข่าวสาวรู้สึกสยองจนต้องรีบออกมาจากห้อง บก. โดยด่วน และมันคงจะดีกว่านี้ถ้าไม่ออกมาเจอหนูนาอยู่นอกห้อง ปณาลีจึงต้องทำเป็นเชิดหน้ายิ้มราวกับได้รับชัยชนะอันใหญ่หลวง“ว่าไงเมี่ยง พี่วิทิตให้เมี่ยงทำไหม” หนูนายิ้มกว้างถลาเข้ามาถามทันที“หึ” ปณาลีสั่นหน้ายิ้มแหย“อ้าว! ทำไมล่ะ ข่าวออกจะดัง ถ้าเราเปิดโปงพวกนั้นได้นะ หนังสือพิมพ์เราต้องได้ขึ้นแท่นยักษ์ใหญ่แน่ ไม่ต้องเป็นยักษ์ตัวน้อยตัวนิดอยู่แบบนี้”หนูนาพูดด้วยสีหน้าจริงจังดูหวังดีสุดๆ แต่สายตานั้นจับจ้องมองแต่เพียงใบหน้าสวย หวังจะเห็นกิริยาตรงกันข้ามกับคำสั่ง และสายตามุ่งมั่นของปณาลีก็ทำให้หนูนาต้องยิ้มกว้
อ่านเพิ่มเติม
EP.04 บุญโชคช่วย
ดวงตาคมเข้มมอง ‘เรืออวนดำ’ ที่จอดเรียงรายอยู่เกือบ 20 ลำ และ ‘เรือลากกู้’ ที่รอเทียบท่าอีกนับ 10 ลำ ด้วยกัน หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันครุ่นคิด เพราะเอาแน่เอานอนกับทะเลไม่ได้เลย เดิมปกติแพปลาแห่งนี้จะสลับหมุนเวียนให้เรือประมงเข้ามาจอดเทียบ เพื่อขนถ่ายปลาหลากชนิด หมึก กุ้ง ปู และสัตว์น้ำชนิดอื่นตามแต่จะหาได้ จัดสรรเป็นช่วงเวลาเช่น เรืออวนดำจะเทียบท่าประมาณ 6 โมงเช้า ถึงบ่าย 3 โมง ส่วนเรือลากกู้ก็เทียบท่าต่อในเวลา 4 โมงเย็น จนถึงประมาณ 3 ทุ่มก็จะลงปลาเสร็จ หลังจากนั้นก็จะถึงเวลาที่แพจะทำความสะอาด เพื่อเตรียมสำหรับการซื้อขายสัตว์ทะเลต่อในช่วงเช้า แต่หากหน้ามรสุมอย่างนี้ เรือทั้งหมดก็จะเข้ามาออกันอยู่บริเวณท่าทำให้แลดูแออัด และเรือประมงต่างๆ ก็จะไม่ได้รับความสะดวกเท่าที่ควรด้วย“พี่ใหญ่เดี๋ยวเคลียร์งานตรงนี้เสร็จแล้วไปหาฉันที่ห้องหน่อยนะ ฉันจะคุยเรื่องเปิดแพใหม่เพิ่ม”“ครับนายหัว”..ไกรเดินตรงไปยังออฟฟิศที่อยู่ด้านในของแพปลาแต่เป็นจุดที่สามารถมองเห็นเรือเข้ามาเทียบท่า และเมื่อมองออกไปด้านนอกอีกข้างก็จะเห็นบริเวณที่รถห้องเย็นมาจอดเรียงรายกันอยู่ เพื่อรอสำหรับขนส่งอาหารทะเลแช่แข็งจาก ‘แพปลา
อ่านเพิ่มเติม
EP.05 ถูกซัดทอดเป็นแพะ
“ถ้าอย่างนั้นผมก็เห็นด้วยครับ ตอนแรกคิดว่านายหัวจะต่อแพเพิ่มเพราะกลัวว่าพวกเรือลากกู้จะลำบากเสียอีก”“นั่นก็ส่วนหนึ่งล่ะพี่ ถึงเรือลากกู้จะเข้าอาทิตย์ละครั้ง ฉันก็อยากให้พวกเขาสะดวกนะ พี่ใหญ่ดูสิ มันแออัดไปหมด อีกอย่างฉันอยากแยกพื้นที่สำหรับรถห้องเย็นของเรือทัวร์โดยเฉพาะด้วย ตอนนี้มันปนกันไปหมด เวลารถจะเข้าจะออก ต้องมาคอยทั้งระวังคนทั้งระวังรถด้วยกันอีก จะขึ้นน้ำแข็ง จะเติมน้ำมัน ลำบากไปหมด”‘เรือทัวร์’ คือ เรือขนาดเล็กที่ทำหน้าที่ไปตักถ่ายหมึกจากเรือลอบหมึกที่จะเข้าท่า 2 เดือนครั้ง หากไม่มีเรือทัวร์ไปตักหมึกถ่ายออกมาเพื่อส่งให้กับรถห้องเย็นที่จะขนส่งหมึกเหล่านี้ไปต่างประเทศ ระยะเวลา 2 เดือนกว่าที่เรือลอบหมึกจะเข้าฝั่ง หมึกก็จะมีสภาพไม่ต่างจากซากศพแช่เย็น ความสดใหม่คงจะไม่มีไปถึงมือลูกค้าอย่างแน่นอน“ถ้านายหัวคิดแบบนั้นผมก็เห็นด้วยครับ แล้วเรื่องคนงานล่ะครับ จะไม่มีปัญหาเหรอ”“ตรงนั้นพี่ใหญ่ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง เออ... สรุปคนงานพี่ใหญ่ขาดกี่คนล่ะ”“5 คนครับ ขอผู้หญิง 2 ผู้ชาย 3 ถ้าเป็นไปได้นะครับ แต่ถ้าไม่ได้ผู้หญิงผู้ชายก็ได้ทั้งนั้น แรงงานหายาก ผมเลือกไม่ได้หรอกครับ นายหัวส่งใครม
อ่านเพิ่มเติม
EP.06 รู้หน้าไม่รู้ใจ
‘ข้ารู้จักแม่ข้าดี แม่จะไม่มีทางให้ใครมาลูบคมแน่นอน ไอ้มังกรมันผูกใจเจ็บที่แม่ข้าเลือกแด๊ดไม่เลือกมัน มันเลยกัดข้าไม่ปล่อย และถ้ามันอยากกัด ข้าก็จะให้มันกัด มันอยากให้ข้าค้ามนุษย์ ข้าก็จะค้าอย่างที่มันต้องการ และแกก็มีหน้าที่ซ้อนแผนมัน กัดมันให้จมเขี้ยวด้วย อย่าให้มันมาทำเรื่องชั่วๆ บนแผ่นดินไทยได้อีก’ เขาตัดสินใจเป็นสายให้กับตำรวจเพราะมั่นใจว่าชื่อ ‘เสีย’ ที่ขจรไปไกลของเขาจะดึงให้พวกค้ามนุษย์เข้ามาหา คนพวกนั้นไม่สนใจหรอกว่าอะไรจะจริงอะไรจะปลอม ขอแค่มีเรือประมงยอมพาแรงงานต่างชาติข้ามเข้ามาในไทย แลกกับค่าตอบแทนมหาศาลหากพาคนเหล่านั้นไปส่งยังจุดหมายได้สำเร็จ และแน่นอนว่าในกระบวนการนั้นมีชื่อเฮียมังกรเป็นเครือข่ายใหญ่อยู่ด้วย หากตำรวจทลายเครือข่ายของเฮียมังกรได้สำเร็จ เมื่อนั้นชื่อเสียงที่กลายเป็นชื่อเสียจะกลับคืนมาสู่ ‘บุญโชคช่วย’ ได้อีกครั้งอย่างแน่นอน ดวงตาคมเข้มมองตรงไปยังอาณาจักรบุญโชคช่วยอย่างมุ่งมั่น สิ่งที่ตาและยายสร้างมาให้แม่ ก่อนจะตกมาเป็นของเขา จะต้องคงอยู่ และเจริญรุ่งเรืองด้วยมือของเขา ไม่ใช่พังไม่เป็นท่าเพราะไอ้แก่ผูกใจเจ็บนั่น และเขาก็รู้ว่าจะแก้เผ็
อ่านเพิ่มเติม
EP.07 สัญชาตญาณนักข่าว
‘คดีนี้ปิดไปแล้วนะครับ ผู้ต้องหาก็รับสารภาพแล้วว่าที่ซัดทอดนายหัวไกรเพราะต้องการหาคนรับผิดร่วม และเมื่อทางเจ้าหน้าที่ตรวจสอบดูแล้วก็ไม่พบความเกี่ยวข้องของนายหัวไกรกับเจ้าของเรือประมงเลย คุณนักข่าวยังจะให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบอีกรอบเพื่ออะไรครับ คุณนักข่าวมีหลักฐานอื่นหรือไม่แน่ใจในการทำงานของเจ้าหน้าที่’‘ไม่ใช่หรอกค่ะ ดิฉันแค่คิดว่าคดีมันปิดเร็วไปหน่อย และผู้ต้องหาก็กลับคำให้การแบบง่ายๆ เลยนะคะ คุณตำรวจไม่คิดว่ามันง่ายไปหน่อยหรือคะ อยู่ดีๆ ก็ปรักปรำ และอยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนคำซะง่ายๆ แถมนายหัวที่ถูกปรักปรำก็ไม่เอาเรื่องผู้ต้องหาอีกด้วย ทำไมเขาไม่ฟ้องกลับคะ จะได้เรียกความบริสุทธิ์ให้กับตัวเอง นี่ดิฉันไม่ได้เจตนาจะว่าคุณตำรวจละเลยหรือทำเรื่องให้มันง่ายขึ้นนะคะ แต่ดิฉันสงสัยจริงๆ ก็คงตามสัญชาตญาณนักข่าวน่ะค่ะ อยากรู้อยากเห็นไปหมด ปกติก็ไม่เคยเจอคดีอะไรจะปิดง่ายๆ แบบนี้ด้วย’‘มันไม่มีอะไรง่ายอย่างที่คุณนักข่าวเข้าใจหรอกครับ และสัญชาตญาณนักข่าวน่ะผมก็เข้าใจดี แต่เรื่องบางอย่างมันมีผลต่อรูปคดีซึ่งผมคงจะให้รายละเอียดอะไรคุณนักข่าวไม่ได้ แค่จะยืนยันว่าคดีปิดแล้วจริงๆ และนายหัวไกรก็เป็นผู้บริสุทธิ์’
อ่านเพิ่มเติม
EP.08 ไอ้เมี่ยงหัวดื้อ
“เมี่ยง... พี่ไม่เถียงว่าสิ่งที่เมี่ยงทำมันดี แต่ถ้ามันต้องเสี่ยงกับความปลอดภัยของเมี่ยง พี่ไม่เอาด้วยหรอกนะ ยิ่งรู้ว่าคนอย่างนายหัวไกรไม่ธรรมดา พี่ยอมรับว่าพี่ไม่กล้าแตะเขา เพราะพี่ให้ความคุ้มครองอะไรเมี่ยงไม่ได้เลย และพี่ก็ขอสั่งให้เมี่ยงกลับมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นเรื่องนี้ถึงหูอาโพธแน่” สุดท้ายไม้แข็งก็ถูกงัดมาใช้อีกจนได้ ไม่อย่างนั้นคนอย่างปณาลีหรือจะยอม ปณาลีหน้าแหยแต่ไม่มีเสียล่ะที่จะยอม อุตส่าห์ตามเรื่องมาจนถึงขนาดนี้ ถ้าจะให้ทิ้งไปง่ายๆ ก็คงจะไม่ใช่ ‘ไอ้เมี่ยงหัวดื้อ’ ที่พ่อตั้งฉายาให้อย่างแน่นอน ใบหน้าสวยหวานยิ้มแหยในสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ โทรศัพท์ถูกเคลื่อนให้ห่างจากตัวก่อนจะโบกไปมาราวกับว่าเธอกำลังอยู่ในทะเลที่มีคลื่นลมแรง “ฮัลโหล... ฮัลโหล... อะไรนะคะ พี่วิทิตพูดว่าอะไรนะ เมี่ยงไม่เห็นได้ยินเลย พี่วิทิต ฮัลโหล! พี่วิทิต ฮู้! พี่วิทิต! ได้ยินเมี่ยงไหม เฮ้อ! ใกล้ทะเลดันคลื่นไม่มีอีก สงสัยต้องออกไปโทรในทะเลซะแล้ว พี่วิทิต! ฮู้! เดี๋ยวเมี่ยงโทรกลับนะคะ ขอเมี่ยงเดินหาคลื่นแป๊บ” มือกดวางสายก่อนจะกดปิดเครื่องเพื่อให้สมบทบาท แม้จะได้ยินเสียงวิท
อ่านเพิ่มเติม
EP.09 หล่อเหมือนเทพบุตร
‘อุจาด ประเจิดประเจ้อ หน้าไม่อาย มาเฟียคุมบ่อนหรือไงนะ มากันเป็นกองทัพงูเห่าขนาดนั้น’ ปณาลีอดไม่ได้ที่จะคิดเพราะด้านหลังของคนทั้งคู่มีบอดี้การ์ดร่างยักษ์หลายคนเดินตามมาเป็นพรวน แถมยังเลือกนั่งในโต๊ะที่ไม่ห่างจากเจ้านายเท่าไรด้วย และบังเอิญหรือเปล่าที่ฝรั่งสุดหล่อนั่นดันนั่งหันหน้ามาทางเธอเสียอีกปณาลีขยับแว่นปกปิดสายตาเพราะไม่อยากมองให้เสียลูกตาไปมากกว่านี้ก่อนจะเบะปากออกนิดอย่างรับไม่ได้แต่เมื่อรู้ตัวก็ต้องรีบปรับสีหน้าโดยเร็ว แต่ยังช้าไปกว่าที่ดวงตาคมเข้มนั้นตวัดมองมา ใบหน้าสวยหวานมีแววก๋ากั่นทำทีไม่รู้ไม่ชี้ แม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอทำสีหน้าเยาะเย้ยก็ตาม‘แล้วจะทำไม... ฝรั่งตัวโตนี่จะทำอะไรได้! เชอะ!’เธอก็แค่ไม่ชอบและแสดงออกทางสีหน้าเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเธอจะเหยียดหยามหรือรังเกียจผู้หญิงที่มีสามีเป็นฝรั่งหรอกนะ เพราะเพื่อนของเธอที่ทำงานเป็นแอร์โฮสเตสในสายการบินนานาชาติก็มีสามีเป็นฝรั่งเหมือนกัน แต่เธอเหล่านั้นก็ไม่ได้ทำให้คุณค่าของผู้หญิงไทยลดลงแต่แม่สาวทรงโตนี่กำลังทำท่าเฟิร์สกับชายต่างชาติมากจนเกินพอดี หล่อนกำลังทำหน้าที่เป็นโลโก้ที่ผู้หญิงไทยส่วนใหญ่อยากให้มันหายไป โลโก้ที่เธอคนหนึ
อ่านเพิ่มเติม
EP.10 ห้องนอนถูกบุกรุก
“เชอะ! คิดว่าหล่อตายล่ะ หล่อแล้วไง อย่านึกนะว่าฉันจะแพ้ทางคนหล่อ ไม่มีทางซะล่ะ ยังไงฉันก็จะต้องเปิดโปงเรื่องที่คุณปกปิดไว้ให้ได้ ไม่ต้องมาใช้ความหล่อมาล่อหลอกฉัน ฉันไม่มีทางยอมคุณแน่” ปณาลีบ่นพึมพำอยู่คนเดียว หน้างอง้ำราวกับโกรธคนที่รบกวนความคิดของเธอตั้งแต่ช่วงเย็นจนถึงตอนนี้ เพราะรู้ตัวน่ะสิว่าไอ้ที่พูดออกมาทั้งหมดนั้นมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่คิด ก็โรคประจำตัวของเธอที่รักษาเท่าไรก็ไม่หายขาดนั่นคือ ‘แพ้ทางคนหล่อ’ อยู่ใกล้ทีไรใจเต้นระส่ำทุกที แต่น่าแปลกที่เธอไม่เคยหลงรูปฝรั่งหล่อๆ สักครั้ง นอกเสียจากดาราฮอลลีวูดอย่าง ‘ออรันโด้ บูม’ เท่านั้น แต่ทำไมถึงสลัดไล่ใบหน้าหล่อเหลาขั้นเทพนั้นออกไปไม่ได้สักที หรือเพราะเธอกลัว... กลัวที่จะหลงเสน่ห์คนหล่อนั้นอย่างถอนตัวไม่ขึ้น “ไม่มีทางที่ฉันจะกลัว ยังไงฉันก็จะไม่เปลี่ยนใจแน่ ต้องสืบให้รู้ก่อนที่พี่วิทิตจะลงมา ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้ไอ้พวกค้ามนุษย์ลอยนวลหรอก ถ้านายทำผิดจริงนายก็เตรียมถูกกักกันความหล่อได้เลย” พูดพลางส่ายใบหน้าไปมา ไม่เคยคิดว่าจะหลอกใจตัวเองได้ขนาดนี้ แต่สิ่งที่สะท้อนอยู่ในหน้าอกขนาดกะทัดรัด
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status