All Chapters of เหนือหัวใจภาคี: Chapter 181 - Chapter 190

หลังจากกวดพ่อหมอแม่หมอละอ่อนจนเหนื่อยหอบก็มีงานด่วนเข้ามากะทันหัน งานที่ว่าก็คือการลงไปออเดอร์อ้อยไข่ปลาเร่งด่วนเกือบสี่สิบออเดอร์ แม้จะไม่มากมายแต่อากาศที่ค่อนข้างอบอ้าวก็ทำให้เขารู้สึกเพลียจนอยากอ้อนเมีย"เฮ้อเจ๋บเก้าเมาหัว" พ่อบ้านลูกเจ็ดตะโกนลั่นห้องให้เหนือฟ้าที่กำลังไปยืนฮัมเพลงกล่อมมะต๋าวอยู่นอกห้องได้ยิน"พี่คีจะตะโกนทำไมคะ เดี๋ยวลูกก็ตื่นกันพอดี" เจ้าของใบหน้ากลมขาวยื่นหน้าเข้ามาในห้องพลางจ้องตาเขียวด้วยความไม่พอใจ"แอ๊!" ยังไม่ทันไร มะต๋าวลุกพรวดขึ้นมาจากอ้อมแขนแล้วเหล่สายตาไปทางพ่อราวกับว่าเขาเป็นของเล่นชิ้นใหม่"นั่นไงเห็นไหมล่ะตื่นจนได้ พี่คีกล่อมเองเลยนะคะเหนือจะไปอาบน้ำ" เหนือฟ้ารีบส่งมะต๋าวให้สามีเพราะรู้สึกเวียนหัวตาลายแต่ก็พยายามฝืนอดทนและเก็บอาการไว้ไม่ให้สามีรู้ว่าตนเองกำลังป่วย น่าจะเป็นเพราะว่าสัปดาห์นี้อดหลับอดนอนคอยดูแลมะต๋าวที่ป่วยเป็นหวัด แล้วช่วงกลางวันก็ต้องตรวจเอกสารและโทรประสานงานแก้ปัญหาสารพัด"พี่ไม่ให้ไปหรอก พี่จะฟัดเหนือ" ภาคีเหวี่ยงแขนออกไปแล้วรั้งเจ้าของพุงหนาให้ล้มหงายลงบนเตียงนอน ตามด้วยการซุกไซ้ไปทั่วหน้าและลำ

กลับมาจากสิงห์บุรีได้เพียงไม่กี่วัน บทใหม่ของชีวิตคือการปล่อยแฝดสามไปเรียนรู้โลกภายนอกก็ได้เริ่มขึ้น แม้ภาคีมักจะบ่นพึมพำว่าลูกคอยป่วนจนปวดหัว แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับทำใจไม่ได้ วันนี้เขาไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขับรถไปส่งลูก คนขับรถของพ่อตาที่มากินนอนอยู่ไร่ของเขาเกือบสองเดือนแล้วจึงอาสาขับรถจี๊ปไปส่งด้วยตนเอง โดยที่เขานั่งอยู่ด้านหน้าคนขับและชำเลืองมองเหนือฟ้ากำลังแนะนำเรื่องการไปโรงเรียนให้แฝดสามฟังอย่างสนุกสนาน ผิดกับเขาที่รู้สึกหมดอาลัยตายอยากจนกระเดือกกาแฟถ้วยโปรดไม่ลง"ถึงโรงเรียนแล้วครับคุณแฝดสามทั้งหลาย" คนขับรถตะโกนบอกเมื่อเลี้ยวรถเข้าผ่านประตูโรงเรียนอนุบาลเวหะชลการ"ฮึกฮึก ดอไม่ไป๋เฮียน" หมูยอเริ่มฟูมฟาย"ไม่ไปเรียนไม่ได้นะจ๊ะ ไม่เรียนก็ไม่มีวิชาป้องกันตัว เดี๋ยวจะถูกพวกภูติผีปีศาจหลอกกินตับได้นะครับป้อหมอยอ" เหนือฟ้าพยายามบอกให้ลูกชายเข้าใจ"ฉี่ก็โตย ฮึก....ฮือ" แป้งจี่เห็นหมูยอร้อง เธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องตามมีเพียงน้ำเงี้ยวคนเดียวที่ยังเก็บอาการพยายามอดทนไม่ปล่อยให้ความรู้สึกนำทางก่อนหน้าที่"โอ๊ะโอ๋" มะต๋าวยื่นมือไปจับแก้มพี่ทั้งสองคน

เดือนแรกของการเข้าเรียนอนุบาลหนึ่งผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นแม้ตอนแรกสามแฝดจะร้องไห้โยเย แต่พอได้เพื่อนที่โรงเรียนหนูน้อยก็เริ่มคุยมีเรื่องเล่าหลังเลิกเรียนทุกวันแต่สุดสัปดาห์นี้ชั้นเรียนอนุบาลประกาศหยุดเรียนยาวเนื่องจากที่โรงเรียนถูกใช้เป็นสนามสอบวิชาการอีกทั้งยังเป็นวันหยุดยาวเนื่องจากติดช่วงวันแรงงานแห่งชาติและวันฉัตรมงคลพอดี ถึงแม้วันนี้สามแฝดจะไม่มีเรียนแต่ก็ยังมีการบ้านที่ต้องทำส่งครูตอนเปิดเรียน โชคดีที่ได้นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าคอยสอน ทำให้หมูยอ แป้งจี่ น้ำเงี้ยวทำเสร็จตั้งแต่เลิกเรียน"วันหยุดทั้งทีป้อก็อยากหยุดแล้วทำอะไรกับแม่บ้าง" ภาคีบอกแล้วเดินเข้ามากอดเหนือฟ้าที่กำลังยืนหวีผมอยู่หน้ากระจก"ทำกิจกรรมเสียเหงื่อเหรอคะ" เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เพราะตั้งแต่วันนั้นที่กลับจากสวนดอกไม้ตีนเขา หลังจากขับรถพวกเด็ก ๆ กลับบ้านเขาก็มีงานเข้ามากะทันหัน แล้วจากนั้นก็มีภารกิจเข้าไม่เว้นแต่ละวันทำให้ไม่มีเวลาได้จู๋จี๋กันเท่าไร"อื้อ" เขาพูดเสียงอู้ขณะระดมจูบไปทั่วแผ่นหลังเปลือยของเธอที่ยังอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนสั้น"คืนพรุ่งนี้เหนือจะจัดให้ดุเด็ดเผ็ดมันเลย" ครั้งน

ความจริงแล้วภาคีไม่ได้ต้องการโอ้อวดสถานะของตัวเอง แต่หลังจากที่เขาซุ่มให้นักสืบของเดอะเซฟเฟอะซิกซ์ตามสืบเรื่องราวความบาดหมางของตระกูลดาลัลอยู่นาน ทำให้พบว่าลูกสาวสุดที่รักกำลังยืนอยู่ท่ามกลางดงอสรพิษและเขาต้องการให้มาสฝึกฝนตัวเองเพื่อปกป้องนิ่มฟ้าได้ทั้งตอนนี้และในอนาคตและนี่ก็เป็นโอกาสทองที่เขาจะต้องรีบไขว่คว้าเอาไว้ และประกาศศักดาให้พวกตีสองหน้ารู้ว่านิ่มฟ้า กฤตกล้าธนาดรคือบุตรสาวของภาคี หนึ่งในทายาทผู้ถือหุ้นส่วนของบริษัทยักษ์ใหญ่ และเป็นหลานสาวของหม่อมเจ้าภูวสิน หรือที่ทุกคนเรียกกว่ามาเฟียผู้คุมอาณาจักรควาย เขาอยากให้กลุ่มคนที่คิดจะทำร้ายมาสกับนิ่มฟ้ารับรู้ว่าต้นตระกูลของเขาแม้ไม่ได้ร่ำรวยเทียบเท่าครอบครัวดาลัล แต่ก็ไม่น้อยหน้าไปกว่าใครช่วงเวลาห้าโมงเย็นบริเวณหน้าบริษัทตึกดำสูงระฟ้ารถลีมูซีนสีขาวติดฟิล์มดำแปะโลโก้ของ Z6 ทะยานเข้ามาจอดหน้าพรมสีแดงที่ปูทอดยาวเข้าไปในตึก ภาคีกระชับสูทสีดำสนิททั้งตัวก้าวขาลงมาจากรถโดยมีทีมบอดี้การ์ดประจำตัวของพี่ชายคนสนิทอย่างซุสคอยดูแลวันนี้เขาสลัดมาดจากพ่อเลี้ยงบ้านไร่คุมควายหลายพันตัวเป็นประธานบริษัทมาดขรึม ผมหยิกหยองของเขาถูกเซ็ตเสยไปด้านหลังเป

สีฝุ่นจูงมือน้ำเงี้ยวกลับเข้ามาในงานทันทีที่สายรุ้งเห็นจึงปรี่เข้ามากุมไหล่ลูกชาย "ฝุ่นไปไหนมาครับ แม่หาอยู่ตั้งนาน""ฝุ่นพาน้องไปเข้าห้องน้ำแล้วก็พาไปหาขนมกินครับ" เด็กชายบอกแล้วเหลือบตามองน้ำเงี้ยวตัวน้อย"งั้นไปนั่งที่โต๊ะเถอะครับ น้ำเงี้ยวไปกับป้าไหมคะเดี๋ยวงานจะเริ่มแล้ว" สายรุ้งชวนเด็กหญิงไปนั่งที่โต๊ะด้วยกัน แต่น้ำเงี้ยวเหลือบไปเห็นพ่อที่กำลังเดินเข้ามาในงานพอดี"งิ้วฉะไปหาป้อเจ้า เดี๋ยวมาหาปี้ฝุ่งใหม่เน้อ" น้ำเงี้ยวโบกมือบ๊ายบายสองแม่ลูก เด็กหญิงวิ่งถลาไปกอดขาภาคี "ป้อขี้""เป็นไงบ้างลูก" ภาคีรีบอุ้มลูกสาวจนตัวลอยสูง "หนูเจ๋บตรงไหนก่อ""งิ้วบ่เจ๋บเจ้า แท่ว่าป้อฮู้ได้จะได" มือเล็กประคองแก้มพ่อ"ดีผ่องละตี้หนูบ่เป๋นอะไรมาก และที่ป้อฮู้ก็เพราะว่าพี่น่านฟ้าบอกป้อเองครับ" เขาว่าแล้วเอาหน้าผากชนกับลูกสาว"