All Chapters of เหนือหัวใจภาคี: Chapter 171 - Chapter 180

หลังจากที่ภาคีได้พูดคุยกับแป้งจี่ถึงสาเหตุที่ลูกสาวเกิดอาการน้อยใจ เขาก็ขับรถพาเหนือฟ้ามาถึงเต้นท์สนามขนาดใหญ่ที่นอนได้มากกว่าสองคน พ่อเลี้ยงหนุ่มตั้งใจจุดกองไฟเพื่อไล่ยุงป่าที่อาจบินมาก่อกวนบทสนทนาของเขาขณะดินเนอร์กับคนรักซึ่งดินเนอร์ที่โรแมนติกที่สุดสำหรับเขาก็มีเพียงกระติ๊บข้าวเหนียว ปลากระดี่แดดเดียวทอดกรอบ น้ำพริกหนุ่ม ไข่ต้มที่ตนพกพาใส่ปิ่นโตมาด้วยเผื่อว่าภรรยาเกิดหิวกลางดึกจะได้ไม่ต้องขับรถกลับบ้าน"พี่คีคะ" เหนือฟ้าหิ้วกระติกเก็บความเย็นเดินมาจากหลังเต้นท์แล้วหยิบคราฟ์โซดาแบรนด์ไร่พิทักษ์มหิงสาให้กับเขา ทว่าหน้าตาของแพคเกจและรสชาติกลับไม่ใช่อันเดิมที่เขาออกแบบภาคีก้มอ่าน "ลิ้นจี่แฟมิลี่ เหนือเป็นคนดีไซน์รสนี้เหรอครับ""ค่ะ เหนือได้ไอเดียมาจากลูก ๆ เพราะลูกของเราทุกคนชอบกินน้ำลิ้นจี่ปั่นที่เหนือทำ แล้วเหนือก็เลยให้กราฟฟิกดีไซน์เขาออกแบบการ์ตูนเด็กเจ็ดคนลงไปบนฉลากด้วย ดูสิคะมีควายกับแพะด้วยน่ารักไหมคะ" เธอคุยแล้วพลิกขวดให้เขาดูอย่างภาคภูมิใจ"ที่แท้ก็อยากมาสวนลิ้นจี่เพราะจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่กับผู้บริหารนี่เอง" เขาบอกแล้วหยิบที่เปิดขวดมางัดฝาออกแล้วกระดกคราฟ์โซดาลิ้นจี่จนหายไ

สองวันผ่านไปหลังจบศึกจับผีตุ๊กตาไขลาน น้ำเงี้ยวก็เอาผีกองกอยตัวนั้นออกมาจากหม้อแล้วบอกว่าผีไม่อยู่แล้วจากนั้นก็เอามาทำความสะอาดแล้วไขเล่นต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"โอ๊ย หลังยอก" ตาทัพฟ้าเดินตัวโก่งตัวงอลงมาจากบ้าน"พ่อเป็นอะไรคะ" เหนือฟ้าประคองพ่อไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว"นี่จ้ะเหนือยานวด" ภาคีส่งยานวดสูตรเย็นให้ภรรยา เหนือฟ้ารีบบีบแล้วทานวดลงบนหลังเปลือยของพ่อ"ก็แม่ลูกน่ะสินอนละเมอเพ้อพบอะไรก็ไม่รู้ แล้วก็ถีบพ่อร่วงจากเตียง ไอ้รอบแรกก็ไม่เจ็บหรอก รอบสองตอนเช้ามืดเนี่ยถีบจนหัวทิ่มเลย ไม่รู้โกรธแค้นอะไรพ่อถึงกับเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะ" ชายวัยหกสิบต้นโอดครวญถึงพฤติกรรมการนอนของเมีย"ป้ออุ๋ยเพงหยัง" หมูยอขยี้ตางัวเงียลงมาจากบันได ขณะที่นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าแต่งชุดนักเรียนสะพายกระเป๋าลงมาแล้วรีบตรงเข้าห้องครัวเพื่อกินข้าวเช้าก่อนไปเรียน"โดนแม่อุ้ยถีบน่ะสิลูกเอ๊ย" ตาครวญคราง"ยอกินแพนเค้กไหม อี่แม่ทำไว้เพียบเลย" นิ่มฟ้ากวักมือเรียกน้อง แต่หมูยอที่ยังสะลืมสะลือกับรู้สึกอยากล้มตัวนอนต่อ ติดที่ว่าเห็นพ่อกับแม่กำลังนวดหลังให้ตา หนูน้อยก็เลยอยากช่วยนวดบ้าง"เดี๋ยวดอกิ๋นกั๊บ ดอฉะนวดหมำป้ออุ๋ย" หมูยอเดิ

      ภายในห้องอาบน้ำแป้งจี่กำลังขัดแขนขาด้วยฟองน้ำรูปไก่ หนูน้อยประทินผิวด้วยครีมอาบน้ำกลิ่นดอกไม้สูตรเด็กที่พ่อซื้อมาให้จนเนื้อตัวหอมฉุยส่งกลิ่นฟุ้งลอยออกมาถึงนอกห้อง"ลูกกูขัดอะไรนักหนาวะน่ะ" ภาคีเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป "แป้งจี่เสร็จหรือยังลูก""เฉ็ดแย้วจ้าวก้า" แป้งจี่สวมผ้าคลุมอาบน้ำสีชมพูเข้าคู่กับหมวกคลุมผมหน้าหนูมีหูสองข้าง ค่อย ๆ เดินเยื้องย่างเหมือนนางงามออกมาจากห้องน้ำ"ลีลาเป็นที่หนึ่งลูกกู" พ่อบ่นอุบอิบแล้วก้มหน้าก้มตาพิมพ์งานในแล็ปท็อปต่อไปหนูน้อยปีนขึ้นไปบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแม่ แล้วหันหน้าไปทางซ้ายทีขวาที ยกมือขึ้นไล้วนแก้มของตัวเอง และทดลองฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ในกระจกเพื่อฝึกซ้อมก่อนจะยิ้มให้กับพี่บรูซสุดหล่อ"โอ๊ย กนอะหยังงามปิ๊ยึกปิยั่นเน้อ" แป้งจี่เอ่ยชมตัวเอง"สรุปงามหรือบ่างาม ป้อเพิ่งเกยได้ยินว่ามีคนงามพิลึกพิลั่นโตย" พ่อเหลือบตามองลูกสาวที่กำลังหยิบเซ็ตประทินผิวของเด็กที่แม่ซื้อไว้ให้ต่างหากหยิบออกมาใช้ทีละอย่าง ตั้งโลชั่นน้ำนมข้าวและเครื่องสำอางเด็กที่ทำจากวัสดุธรรมชาติไร้สารเคมี

เดือนเพ็ญบอกให้แป้งจี่นั่งรอที่หน้าแผนกต้อนรับเพราะเธอติดคุยงานกับลูกค้า แต่หนูน้อยกลับรู้สึกหิวจนไส้จะขาดสุดท้ายจึงต้องกินขนมที่ตนเองเอามาฝากพี่ไปสองชิ้นโครกก ครากก!"โอ๊ย..เหวก้าว อะหยังคานถีบป้อจายยำบากจะอี้" แป้งจี่ลุกขึ้นแล้วแกว่งตัวไปมาเพื่อขับไล่ความหิว แต่วินาทีเดียวกันนั้นบรูซที่เพิ่งออกมาจากห้องพักพร้อมกับพ่อแม่กำลังเดินตรงไปยังห้องอาหารของรีสอร์ตพอดี เด็กหญิงจึงรีบวิ่งถลาเข้าไปดักพี่ไว้กลางทาง"พิบูด" แป้งจี่เรียกพี่เสียงหวาน"เฮ้ย! ปะ..ไปเล่นงิ้วมาเหรอ" บรูซผงะจนเกือบหงายท้องลงกับพื้น"อุ๊ย มีคนสวยมาหาแต่เช้าเลยเหรอลูก" ปูเป้แซวลูกชาย"งั้นพ่อกับแม่ไปหาอะไรกินก่อนนะ ลูกค่อยตามไปทีหลังนะบรูซ" ทนายพิมุกต์โอบเอวภรรยาพาไปที่ห้องอาหาร เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองอยู่"เดี๋ยวสิแม่ แม่ช่วยบรูซด้วย" เด็กชายเตรียมจะวิ่งตามแม่ไป แต่แป้งจี่ยืนทำหน้าคว่ำพยายามบีบน้ำตาให้น่าสงสาร"พิบูดฉะติ้งฉี่ กนไม่ยับปิ๊ดซอบ กนเยว" หนูน้อยสะบัดหน้าหนี"พี่เลวตรงไหน พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะเจ้าเด็กคนนี้นี่" บรูซรีบเดินอ้อมไปหาแ

กรี๊ดดดด!"ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วยครับอาภาคี""ป้อขี้จ้วยฉี่กับแฟงฉี่โตยเน้อ"เสียงร้องโหวกเหวกของแป้งจี่ผสานกับเสียงร้องบรูซทำให้ภาคีที่กำลังช่วยลูก ๆ เอากระป๋องหอยขึ้นรถท้ายกระบะรีบหันควับไปดูด้วยความตกใจ ทุกคนในบริเวณนั้นชะเง้อคอมองต้นเสียงแหลมเมื่อภาคีเห็นว่าไอ้บะกอกทายาทของบะยมควายดุหน้ามึนประจำไร่กำลังไล่ขวิดเด็กสองคน เขาจึงให้นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าพาทุกคนไปหลบในโรงเลี้ยงไก่ก่อน ส่วนตนเองขับรถไปขวางทางวิ่งของบะกอก"บรูซแป้งจี่ขึ้นมาเร็วลูก ปีนขึ้นท้ายรถมาเลย""ค...ครับ" บรูซละล่ำละลักด้วยความเหน็ดเหนื่อยรีบอุ้มแป้งจี่ขึ้นไปก่อนแล้วตนเองค่อยตามขึ้นไปอีกทีง่อออออบะกอกโกยจี้ตามมาด้วยความเร็ว มันไม่สนว่าจะเป็นรถหรือคนมันพร้อมขวิดทุกสิ่งอย่างที่ทำให้มันหงุดหงิดใจ"ไอ้กอกมึงหยุดเดี๋ยวนี้นะ มึงเกิดในไร่กูแท้ ๆ แต่มึงกลับขวิดลูกก็เหรอ เนรคุณซะแล้ว" ภาคียืนเท้าสะเอวขวางทางวิ่งของบะกอกทว่ามันไม่มีท่าทีจะหยุดฟังผู้อุปถัมภ์ของมันเลยสักนิด"ป้อเจ้ามันจะฟิดป้อแย้วน่ะ" แป้งจี่ตบหลังพ่อปุ ๆ"เฮ้ย...ไอ้กอกไอ้กอกมึง..หยุ๋ดดด" ภาคีร้องห้ามแล้วรีบสับเท้ากลับรถแต่ดันสะดุดกองขี้ควายจนล้มก้นจ้ำเบ้ากระแทกพ