All Chapters of เหนือหัวใจภาคี: Chapter 201 - Chapter 210

ช่วงบ่ายบรูซกับพ่อแม่เดินทางมาถึงพร้อมกับของกินมากมายที่เอามาฝากครอบครัวคนเลี้ยงควาย ทันทีที่เด็กชายลงมาจากรถแป้งจี่ที่หายเข้าไปแต่งหน้าทาปากก็กลับออกมาพร้อมขันเงินใบขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่ซึ่งดอกหญ้าเอาไว้จนพูนล้น"สบายดีบ๋อเจ้าหยวงพิบูด" แป้งจี่รีบวางขันลงกับพื้นแล้วนั่งพนมมือพับเพียบทักทายพี่ บรูซทำหน้าเหลอหลามองทุกคนอย่างงุนงง"ฮะ เจ้าหลวงเหรอ" เด็กชายถามทุกคนพลางหลุบตามองน้องที่กำลังกะพริบตาปิ๊ง ๆ ส่งให้เพื่อโปรยเสน่ห์"นางเอกลิเกคณะไหน" ยายนับเก้านั่งจกข้าวเหนียวส้มตำอยู่บนเสื่อมองหลานสาวที่กำลังรับบทเป็นกุลสตรีล้านนา"ฉี่จะฟ้อนขันต้อนยับเจ้าหยวงพิบูด ต๋าวเพงแด๋งเฉ่อเน้อ งิ้วไปโบกพัดให้เจ้าหยวงโตย ฉ่วงดอเพงเจดีย์เปิบเพง" แป้งจี่เจ้ากี้เจ้าการทุกคน"มันบ่าใจ้เจดีย์ มันเยียกว่าจีเด" หมูยอบอก"โฮ้ย ผิดทั้งคู่นั่นแหละพวกละอ่อน มันเรียกว่าดีเจ ดี-เจครับ" บะแต๋งพูดช้า ๆ ให้น้องเข้าใจ"อ้อ ดอก้าวใจ๋แล้วอ้ายแต๋ง ดีเจ" หมูยอทำหน้าที่ควบคุมเสียง เด็กชายหัวหยองยืมวิทยุผู้สูงอายุจากตามาเปิดเพลงประกอบการฟ้อนขันของน้องสาว"อายจัง" ภาคี บ

ช่วงฤดูกาลดองผักนี้ต้องเตรียมล่วงหน้าหลายเดือนเพราะผักแต่ละชนิดที่ดองก็มีระยะเวลาถนอมอาหารต่างกัน ก่อนเปิดพรีออเดอร์ล่วงหน้าสองอาทิตย์จึงต้องเร่งเก็บผักมาแปรรูปเพื่อให้น้ำดองซึมซับได้รสชาติผักในไร่พิทักษ์มหิงสาส่วนใหญ่มีทั้งผักสวนครัวและสมุนไพรท้องถิ่น เช่น แตงกวา กะหล่ำปลี ต้นหอม กุยช่าย ผักเสี้ยน ผักหนาม ผักเบี้ยใหญ่ ผักกาดตีนหมี เพกาดอง นอกจากนี้ยังมีการดองผักนอกจำพวก ซูกินี แรดิช ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่ลูกค้าออนไลน์เป็นอย่างมาก"เดาะปัก" มะต๋าวเดินเตาะแตะผ่านแปลงผักเสี้ยนพลางส่ายหน้าราวกับกำลังคัดสรรผักที่ต้นเองชอบ"ต๋าวหนูจะไปไหนครับ" ภาคีวิ่งตามลูกชายที่กำลังออกสำรวจพื้นที่ เนื่องจากเป็นวัยซุกซนเป็นธรรมดาที่เด็กน้อยอยากรู้อยากเห็นไปเสียหมดมะต๋าวหันไปหาพ่อแล้วจูงมือเสมือนว่าพ่อเป็นโรคชรา "ขี้ไบ ไบเข็บปัก""คร้าบ เอาผักอะไรดีล่ะลูก" ภาคีโน้มตัวลงไปอุ้มลูกชายขึ้นมาแล้วชี้ให้ดูว่าอาณาจักรผักของเขากว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด"ปักจ๊าง" มะต๋าวตบลงที่เป้าตัวเอง"มันจะไม่มีผักช้างได้ยังไงลูก เอางี้ป้อจะพาไปเดินดูรอบ ๆ นะครับ" เจ้าของไร่กระเตงล

แป้งจี่ใช้จังหวะคลานสี่ขาเหมือนหมาแอบเข้าไปในครัวขณะที่น่านฟ้าหายไปตากผ้าหลังบ้าน ส่วนนิ่มฟ้าปั่นจักรยานไปเก็บต้นหอมผักชีมาเพิ่ม และเหนือฟ้าแว่บไปเข้าห้องน้ำเด็กหญิงรีบยืนบนเก้าอี้สองชั้นแล้วกดถังใส่ข้าวสารลงไปในถุงก๊อบแก๊บ ขณะที่หมูยอกับน้ำเงี้ยวทำหน้าที่หยิบน้ำตาลกับเกลือแล้วทั้งสามก็รีบเผ่นออกจากครัวให้เร็วที่สุด ส่วนมะต๋าวขับรถขาไถหนอนน้อยตามพี่มาเป็นคนสุดท้ายแต่โชคร้ายเจอแม่ที่ออกมาจากห้องน้ำพอดีเหนือฟ้าตัดสินใจยืนดูครู่หนึ่งเพราะอยากรู้ว่าเด็กน้อยกำลังคิดจะทำอะไร มะต๋าวมองหาข้าว เกลือและน้ำตาลแต่ของสามสิ่งนั้นอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวซึ่งอยู่สูงกว่าตัวเอง "ข้าวเคือตาง" หนูน้อยนับนิ้วสามนิ้ว"ทำอะไรอยู่คะตัวแสบของแม่" เหนือฟ้าโผล่มาจากด้านหลังมะต๋าวยิ้มตาหยีแล้วชี้ขึ้นไปที่ถังเก็บข้าวสาร"อาวไบเดาะ เดาะทัว" มะต๋าวลุกออกจากรถไถแล้วจูงแม่ไปที่ห้องซักผ้าจากนั้นหยิบกะละมังทรงกลมที่พิงอยู่ผนังบ้านออกมาแล้วลงไปนอนตีแข้งตีขาให้แม่ดู "เด้ง"เหนือฟ้าพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ที่มะต๋าวกำลังอธิบายจนกระทั่งเข้าใจคำพูดสุดท้ายกับท่าทางของเด็กน้อยที่กำลังลูบแขนล

ระหว่างที่ภาคีพาหมูยอไปอาบน้ำเขาพบว่าลูกชายมีผื่นแดงขึ้นเต็มตัวนอกจากนี้ตัวก็เริ่มร้อนคล้ายคนจับไข้ หลังออกจากห้องน้ำเขาจึงไปรื้อหายาทาแก้ผดผื่นที่อยู่ในกล่องยา แต่กลับไม่มีแม้กระทั่งยาทาและยากินเหลือสักอย่าง"ป้อขี้ดอคังทัวคังจ๊างโตย" หมูยอโอดครวญแล้วเกาหน้าเกาแขนเกาเป้าไปทั่ว"ไม่เอานะอย่าเกาครับ ถ้ายอคันเอาหลังมือถูแบบนี้พอเดี๋ยวหนังหลุดออกมานะครับ" ภาคีพูดขู่ให้หมูยอไม่กล้าทำ เพราะถ้าเกาแรงเกินไปผิวหนังจะอักเสบได้"แงงง แงงงง ปาขี้" จู่ ๆ แป้งจี่กับน้ำเงี้ยวก็วิ่งเข้ามาหาในห้องแต่งตัว เด็กหญิงทั้งสองร้องห่มร้องไห้เข้ามากอดขาพ่อด้วยสารรูปดูไม่ได้ เนื่องจากเนื้อตัวตะปุ่มตะป่ำไปด้วยผดผื่นและแดงเป็นปื้นจำนวนมาก"โอ้ยคนงามของป้อ สงสัยโดนน้ำดองดอกกุหลาบเล่นงานซะแล้ว เห็นไหมละผลของการเด็ดอะไรมาเล่นสุ่มสี่สุ่มห้า""ฉี่คังกะหนาด ฉี่บ่งามแล้วหมดกั๋นฟำงามก๋องฉี่" แป้งจี่ลงไปนอนดิ้นที่พื้นฟูมฟายถึงความงามที่ถูกทำลาย"ป้อขี้งิ้วว่าเหาไปโฮงยากันเต๊อะ งิ้วคังยันงิ้วน้อยเลย" น้ำเงี้ยวตบเป้าให้ภาคีดู"ในเมื่อพวกหนูสามคนเป็นแล้วมะต๋าวล่ะ น้องแช่น้ำ

อาหารสดผักและผลไม้ถูกส่งมาจากตลาดในตัวเมืองน่าน นอกจากนี้ยังมีผลผลิตทางการเกษตรที่ชาวบ้านข้างเคียงและคนงานของไร่กฤตกล้าธนาดรนำมาฝากเพื่อต้อนรับครอบครัวคนเลี้ยงควาย"ป้อเลี้ยงเฮาบ่อป๊ะกั๋นจ๊าดเมิน ป้อเลี้ยงสบายดีบ๋อ" คุณลุงคนดูแลกล่าวทักทายขณะวางไกกะละมังใหญ่บนโต๊ะที่หนุ่ม ๆ กำลังช่วยกันเตรียมวัตถุดิบ ขณะที่สาว ๆ ทุกคนทำหน้าที่รอกิน"สบายดีครับลุงไม้ล่ะเจ้าสุขภาพเป็นจะไดพ่อง" ภาคียิ้มให้ลุงไม้ยูที่ตนเห็นมาตั้งแต่เขายังเป็นหนุ่ม"โอ้ย เปิ้นฟิตปึ๋งเดี๋ยวนี้เปิ้นบ่กิ๋นยาดองแล้ว" ลุงไม้ยูบอกแล้วโชว์เบ่งกล้ามให้ดู "งั้นเปิ้นไปละ เปิ้นแวะเอาไกแห้งมาให้น่าจะพอกินกั๋นได้หลายซิบคน งั้นเปิ้นไป๋เน้อ""ขอบคุณนัก ๆ เจ้าลุงไม้ยู" ภาคีตะโกนบอก"โห อันนี้ใช่ไหมครับที่เขาเรียกว่าสาหร่ายน้ำจืด" เวธัสเพิ่งเคยเห็นไกของดีประจำจังหวัดน่านเป็นครั้งแรก"ใช่ครับ ไกตัวนี้มีโปรตีนสูงเทียบเท่าปลากับไก่เลยนะครับเดี๋ยวผมจะแนะนำให้คุณเวย์ลองทำไกยีดู เผื่อคุณเวย์สนใจเอาไปพลิกแพลงเป็นเมนูที่ภัตตาคาร" ภาคีที่กำลังตำน้ำพริกหนุ่มแนะนำเมนูเด็ดให้เจ้าของภัตตาคารกิเลนดำรู้จัก