All Chapters of เหนือหัวใจภาคี: Chapter 221 - Chapter 230

บรูซกับแป้งจี่มาถึงโรงพยาบาลสัตว์อัยย์เลิฟแอนิมอลภายในสิบนาที จากนั้นพี่จึงอุ้มน้องลงจากรถพร้อมกับตะกร้าใส่จิ้งจกเพื่อนรัก แต่เด็กหญิงแสดงอาการวิตกกังวลจนเด็กชายเป็นห่วงสภาพจิตใจน้อง"เดี๋ยวแม่ไปจอดรถหลังโรงพยาบาลก่อนนะบรูซ หนูไปเป็นเพื่อนน้องนะส่วนค่าใช้จ่ายคุณภาคีจัดการเอง" ปูเป้บอกแล้วขับรถไปหาที่จอด"โอเคหรือเปล่า" บรูซถามแป้งจี่ที่เอาแต่ทำหน้าซึม"ฉี่กั๋วมันต๋าย" เด็กหญิงน้ำตาคลอ ถึงจิ้งจกจะมีเป็นหลายสิบตัวแต่ก็ไม่มีตัวไหนเหมือนกับข้าวมันไก่"เชื่อพี่มันไม่ตายมันอาจจะเป็นโรคเบื่ออาหารก็ได้ คนเรายังเบื่อเลยจิ้งจกก็คงไม่ต่างกันมากนักหรอก" บรูซพยายามปลอบประโลม"อื้อ" แป้งจี่พยักหน้าหลังจากลงทะเบียนที่หน้าเคาน์เตอร์บริการเรียบร้อย เจ้าหน้าที่จึงบอกให้รอประมาณสองคิวเดี๋ยวเคสนี้หมออัยย์ เจ้าของโรงพยาบาลจะเป็นคนรักษาให้เอง"กินน้ำก่อนนะ" บรูซไปหยิบน้ำบริการฟรีมาให้เด็กหญิงดื่มแก้คอแห้ง"กอบกุนเจ้า" แป้งจี่กระดกน้ำในขวดจนหมดจนเหลือเพียงครึ่งเดียวจากนั้นทั้งสองนั่งรออีกสิบกว่านาทีผู้ช่วยพยาบาลจึงได้มาตะโกนเรียก "น้องข้าวมันไก่เชิญได้เลยค่ะ""ไป ถึงคิวแล้ว" บรูซอาสาถือตะกร้าพกพาสัตว์เ

ครอบครัวของสีฝุ่นและครอบครัวเมี่ยงคำเดินทางมาถึงเร็วกว่ากำหนด ภาคีจึงให้ทั้งสองเช็กอินเข้าที่พักตั้งแต่เช้าเนื่ิองจากบ้านพักที่เขาจองไว้ให้ไม่มีแขกเข้าพัก ทำให้ทุกคนมีเวลามาพบปะสังสรรค์กับครอบครัวคนเลี้ยงควายที่แปลกคือวันนี้น้ำเงี้ยวค่อนข้างสงบเสงี่ยมเป็นพิเศษทุกคนจึงตะขิดตะขวงใจว่าทำไมคนที่พูดมากแบบน้ำเงี้ยวถึงได้กลายเป็นคนถามคำตอบคำ"นุ๋งนุ๋ง เง้วแซด" มะต๋าวสะกิดบอกแม่ขณะที่กำลังกินแก้วมังกรปากเขรอะอยู่บนเก้าอี้กินข้าว"พี่น้ำเงี้ยวแซดเสียใจน่ะเหรอครับ เรื่องอะไรเอ่ยบอกแม่ได้ไหมครับ" เหนือฟ้าถามพลางหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดคราบผลไม้ที่หน้ามะต๋าว"ฝุ่ม" หนูน้อยยังไม่เข้าใจการใช้คำพูดจึงบอกแม่ได้เพียงสั้น ๆ"หมายถึงพี่ฝุ่นเหรอคะ" แม่บ้านลูกเจ็ดถามอีกรอบแล้วเหลือบตามองดูน้ำเงี้ยวที่ไม่กระตือรือร้นหรือดีใจที่สีฝุ่นมา "เอ้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นน้า มะต๋าวรู้ไหมครับ""ควำฮ้าก" มะต๋าวบอกว่าเป็นเรื่องของความรัก"ความรักเหรอ น้ำเงี้ยวแอบปิ๊งสีฝุ่นใช่ไหม" เหนือฟ้าสัมภาษณ์กามเทพตัวน้อยไม่หยุด"ก๊าบ" หนูน้อยบอก"โถ น่าเอ็นดูจัง" เหนือฟ้าเ

เสร็จภารกิจที่โรงเพาะเลี้ยงหอยเหนือฟ้าจึงวานให้บะแต๋งและน่านฟ้าดูแลแป้งจี่กับน้ำเงี้ยว ส่วนเธอนั้นต้องพามะต๋าวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ขณะเดียวกันภาคีที่เพิ่งกลับเข้ามาจากการพาเวธัสและมัตติกาไปดูกระบวนการทำชีสและพาชมโรงงานแปรรูปผักผลไม้ในไร่รีบวิ่งซอยเท้าเข้ามาเพราะรู้สึกปวดฉี่เนื่องจากอั้นไว้นานหลายนาทีเหนือฟ้าที่เพิ่งประแป้งมะต๋าวเสร็จจึงชะโงกไปดูว่าเขาเข้ามาแล้วพบว่ามีรอยเท้าเปื้อนคราบโคลนอยู่เต็มทางเดินก็รู้ในทันทีว่าเป็น พ่อบ้านควายเจ็ดตัว"พี่คีคะ คุณปาขี้" สาวอวบยืนเท้าสะเอวอยู่หน้าห้องน้ำรอให้สามีทำธุระเสร็จ"ว่าไงครับ" ภาคีเปิดประตูออกมาทั้งที่ยังใส่รองเท้าบูตที่เต็มด้วยคราบลูกรังสีแดงและโคลนสีน้ำตาล"นั่นอะไร ย่ำเข้ามาในบ้านแบบนี้โดยไม่ถอดรองเท้าได้ยังไงคะเห็นไหมว่าบ้านเละเทะหมดแล้ว" เหนือฟ้าชี้ไปที่รอยฝ่าเท้าเป็นทางยาวตั้งแต่หน้าประตูบ้าน ผ่านห้องโถงมาจนถึงห้องน้ำ"ฮือออ พี่ขอโทษนะครับก็พี่ปวดฉี่อ่ะ" ภาคีทรุดฮวบไปนั่งกอดเข่า มะต๋าวเห็นแม่ทำท่าจะตีพ่อจึงวิ่งเข้ามาคุกเข่าเป็นเพื่อน"มะตีเพาะขี้นะ มะอาว" มะต๋าวขอร้องแม่"โถ ลูกควายตัวที่เจ๋ดของป้อ" พ่อบ้านลูกดกโน้มตัวไป

ครั้นคนที่เพิ่งไปส่งลูกกลับมาเอาเท้าเขี่ยปิดประตูห้องเมื่อปลายนิ้วโป้งกดล็อก ร่างกายกำยำล่ำสันที่เต็มด้วยมัดกล้ามก็ถลาโถมเข้ามาหาร่างอวบอั๋นของเหนือฟ้าอย่าโหยหามานานแรมเดือน"พี่คีเหนือจะเริ่มใช้เงินก้อนนั้นแล้วนะคะ" คุณแม่ลูกเจ็ดพูดถึงเงินที่เขาเปย์ตัวเองให้เธอกินครั้งแรก ปัจจุบันนี้ภรรยาก็ยังไม่เคยแตะต้องเงินก้อนนั้นแม้แต่บาทเดียว"ไม่ว่าจะเป็นเงินก้อนไหนเหนือก็ไม่จำเป็นต้องขอพี่ พี่ให้แล้วให้เลย อีกอย่างพี่เคยบอกแล้วว่าถ้าเงินไม่พอให้ใช้บัตรพี่หรือแอปธนาคารที่พี่ลงไว้ในเครื่องเหนือ กดโอนใช้ได้ตามสะดวกเลย ทำไมไม่ใช้สักที" ภาคีระบายลมหายใจรดขมับอย่างหงุดหงิด เพราะเขาไม่เคยเข้าใจว่าเหนือฟ้าคิดอะไรอยู่ ที่ผ่านมาเธอชอบหักเงินค่าแรงตัวเองที่ทำงานในไร่กับเขาไปแค่สองหมื่นไม่เคยเอาไปใช้มากกว่านั้น นอกจากว่าเขาจะยัดเยียดเงินให้เธอพ่อเลี้ยงหนุ่มงัดตัวขึ้นจากการคร่อมทับคนใต้ล่างอย่างหมดอารมณ์ แล้วถอดเสื้อกล้ามเขวี้ยงลงในตะกร้าเดินไปเปิดมินิบาร์ในห้องคว้าเบียร์ออกมาหนึ่งกระป๋อง แล้วเดินตรงออกไปนอกระเบียงเหนือฟ้าบอกไม่ได้ว่าช่วงนี้เธอกำลังลงทุนทำบางอย่างให้สามีเนื่องจากใกล้วันเกิดเขาในอีกสี่เ

มะต๋าวนั่งด้านข้างพริกหอม และพยายามเอาใจน้องด้วยการตักเค้กป้อน ส่วนเด็กหญิงที่เห็นเรื่องกินเป็นเรื่องสำคัญก็อ้าปากรอคอยเค้กรสละมุนจากมือเด็กชายโดยไม่ปฎิเสธให้เสียน้ำใจ"หย่อย" พริกหอมบอก "อาวอีก" เด็กหญิงถูกใจเค้กโยเกิรต์หน้าไหม้ตัวดังทำให้มะต๋าวต้องคอยตักป้อนบริการจนหมดชิ้น"นี่ท๋าวนะ" เด็กชายแนะนำตัวแล้วเริ่มกินเครปเย็นของตัวเองจนครีมเลอะปาก"ท๋าวเหยอ นี่ปิ๊กนะ" พริกหอมแนะนำตัวกลับ "ผากเยะ" น้องบอกแล้วเหนี่ยวคอพี่เข้าไปหา"หือ" มะต๋าวหน้าสั่นนึกถึงตอนที่พ่อกับแม่กำลังจุ๊บกัน"เชะผาก ผากเยะ" พริกหอมเลียขอบปากของมะต๋าวเหมือนตอนที่ผักหมทำ"โอ๊ะ" หนูน้อยอุทานหน้าแดงก่ำรีบตวัดหน้าไปหาเหนือฟ้ากับภาคีเพื่อขอความช่วยเหลือ"งุ้ย กู้ปิ้งกู้ใหม่ก๋องงิ้วแหละ" น้ำเงี้ยวประสานมือขึ้นพร้อมกับบิดตัวไปมา เด็กหญิงชอบใจที่น้องชายถูกสาวจู่โจม"เอาก๋องทัวเองให้ยอดก่อนดีฟ่า" แป้งจี่เตือนน้องสาว"ปี้ฝุ่งบอกว่าซอบงิ้วแล้วเน้อ แต่ปี้บูดล่ะบอกแล้วก๊ะ" เด็กหญิงเยาะเย้ยพี่สาว"ยังมะบอกแต่ว่าปี้ฮู้ว่าเก๊าท่องซอบปี้ชัวร์" แป้งจี่ค่อนข้างมั่นใจว่าบรูซชอบเธอเช่นกัน"แล้วหมูยอไปหาเมี่ยงคำเหรอ อ้ายแต๋งพาไปก๊ะ" นิ่มฟ