All Chapters of Maid of the Cold-hearted Bachelor Boss: Chapter 141 - Chapter 150

Chapter 140:Naharangan ng mga luha ang kaniyang mga mata, naging dahilan upang lumabo ang mukha ni Celine. Subalit ay kaniyang sinikap ang lahat upang maibigay sa babaeng nagbabahagi ng karanasan ang kaniyang tainga. “Nangyari sa akin ang mga bagay na ito sa loob ng kulungan, Lila. Ang pilat na gawa ng plantsa ay noong nasa basement kami kung saan pinapahanda sa amin ang mga kurtina na gagamitin sa isang event na gagawin doon sa presohan. I-I was bullied. Hinawakan ng iba ang mga kamay ko upang hindi ako makagalaw habang ang mayor nila ay paulit-ulit na pinalapat sa mukha ko ang mainit na plantsa. Damang-dama ko ang sakit nito, ang init na halos sunugin pati ang kaluluwa ko.” Walang tigil ang pagluha ni Celine. Siya nama’y ganoon din. Naawa siya sa babae at hindi na halos kaya pang marinig ang kuwento nito. “H-Hindi lang ito ang ginawa nila sa akin. P-Pinakain nila ako ng mga insekto, nilunod sa kubetang puno ng dumi, a-at tinatakan ng mga pilat gamit ang matatalas na bagay na pos

Chapter 142:Nakasandal sa sulok ng madilim na silid, balisa ang isipan, at hindi man lang alam kung ano ang susunod na gagawin. Puno ang puso niya ng mabibigat na katanungan. Sinubukan niyang huminga nang malalim upang mawala ang bigat na nararamdaman, pero napagtanto ni Lila na mas bumigat pa ang kalooban niya. Dalawang tao ang kaniyang pinagbintangan. Naging masama siya kay Abionna at Selena. Hindi niya sinubukang alamin ang kuwento ng dalawa bago niya husgahan ang mga ito. Hindi na siya balanse ngayon, mas nagiging mabigat na ang kaniyang emosyon kaysa kaniyang intelektuwal na kapasidad. Tunog ng binuksang pintuan ang umalingawngaw sa madilim na silid, kasunod nito ay ang tunog ng pagtuplok sa switch ng ilaw. Naging maliwanag ang buong silid, subalit puno naman ng kadiliman ang kaniyang kalooban, hindi dahil siya ay masama, kun’di ay hindi na niya mahagilap ang ilaw na siyang magbubunyag sa katotohanan sa likod ng pagbabanta sa kaniya. Lumapit sa kaniya ang fiancé niya. “Babe?”

Chapter 144:Napaluha na lang siya habang nakatingin sa ibaba ng mansion niya. Naalala niya ang hitsura ng building ng organisasyong ilang dekada nang inalagaan ng pamilya niya. Ipinagkatiwala niya ito kay James na akala niya’y siyang magpapatuloy ng pag-aalaga na ginawa ng pamilya niya sa organisasyon. Nagkamali siya ng taong pinagkakatiwalaan. Nagkamali siya sa kung sino ang kaniyang pinahintulutang mamuno. Ngayon ay nagdadalamhati ang puso niya. Hindi lamang para sa organisasyon, kun’di para sa pagkakaibigan nila ni James na nasira na lang nang ganoon lamang kabilis. Tila ay pagkurap lamang kabilis ang pangyayari. Parang kailan lamang ay magkaibigan sila, subalit ngayon ay hindi na. Nagsindi ng hidwaan si James, at siya’y nahihirapan sa sitwasyon na ito.Napasunod ang kaniyang sulyap sa balikat niya na dinapuan ng kamay ni Lila. Ang mamahabang daliri ng babae ang kaniyang pinagmasdan, kay sarap hawakan, at kay sarap damhin ng alay nitong init sa kaniyang balikat. Napatagal ang kan

Chapter 146:May kumatok sa pinto ng silid nila ni Ryllander. Bumaba siya sa kama at lumakad patungo sa pintuan upang buksan ito. Bumungad sa kaniya ang mukha ni Abionna na namumutla. “Lila, halos mag-alas sais na ngunit wala pa rin ang mga bata. Hindi sila hinatid ni James. Nakakabahala!”“Abionna, baka nag-enjoy lang sila.”“But, Lila… Ni hindi ka nga tinawagan ni James kanina, right? He clearly heard it when you told him to call you if they arrived. Pero hindi niya ginawa. Hindi ka ba kinabahan?”“Hindi, Abionna. Alam mo, ikaw? Medyo nakakainis ka na. Ayusin mo nga ang sarili mo. Sa pag-aalala mo sa mga bata ay hindi ka nagtanghalian. Hindi ka rin naligo, ano?”“Hindi lang talaga ako mapakali. I don’t know why. Sinasabi ko naman sa sarili ko na kaibigan niyo ang mag-asawang Han. Pero I can’t avoid this unusual feeling that I have.”“Maligo ka na nang ma-relax ka, Abionna.”Pumaibaba ang parehong balikat ng babae at tumango na lamang ito nang malumanay. Bumalik siya sa kama nang u

Chapter 148:Tahimik ang mansiyon, hinahanap ng pandinig niya ang tawanan, kulitan at asaran ng mga anak niya. Napasinghap na lamang si Lila habang paupo sa malambot na kutson ng upuan. Nasa sala ang mga kasamahan niya sa bahay. Dumating ang Abuela nila at si Adah. Yakap ang inalay nila sa kanila ni Ryllander. “Wala pa rin bang balita?” tanong ng nag-aalalang matanda. “Abuela, wala pa ho talaga. Nag-aalala na nga ako para sa mga anak ko. Hindi ko mapapatawad ang aking sarili kapag may nangyari sa kanila.” Huminga siya. “K-Kasalanan ko ito, e.”“Hija, can you stop blaming yourself? Walang ina ang gustong mapahamak ang anak niya. Nalinlang ka lang ng taong akala mo ay kakampi, pero ang totoo ay isang huwad na tupa pala.”“Abuela was right, Lila. Hindi mo kasalanan ang nangyari. Huwag ka ring mag-alala dahil may tiwala ako sa koneksyon ng pamilya natin. Hindi nila hahayaan na makalabas pa sa kahit na saang airport ang mag-asawang Han.”“Cous?”Napatingin sila kay Ryllander. Mayamaya ay