All Chapters of LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO): Chapter 561 - Chapter 570

"Ano naman ang pinaasa mo dun kay Johan, bakit ganun yun?" tanong ni Tanya nang nakalayo na sila."Ewan ko ba dun. Wala naman akong sinabi.""Feeling ko umaasa siyang sasagutin mo.""Huh... wala akong sinabing ganun ha. Porket sinabihan ko lang na maghanap siya ng trabaho.""Mukhang lakas ng tama ni Johan sa’yo eh. Saan na yung pagkain na pinadala ni Mama Elise? Akin na, gutom na ako eh.""Paano ka kakain kung nagda-drive ka?""Subuan mo na lang ako." nakangising sabi ni Tanya"Bakit kasi di ka kumain bago ka umalis sa inyo?""Nagmamadali na kasi ako, saka wala naman ang alaga sa akin tulad ng mama mo."‘Yun na nga ang ginawa nila, sinusubuan niya ito habang nagda-drive. "Saan nga pala ang raket natin ngayon?""Sa Quezon Province.""Huh? Ang layo naman!" Bigla niyang naalala na taga doon si Mayor Elijah."Kaya nga 3 days tayo. Sa biyahe pa lang pagod na eh. Kaya after ng kasal, mag-unwind muna tayo bago umuwi sa Manila.""Sino ba ang ikakasal?""Hindi ko alam, pero prominenteng tao da

ALMIRA’S POV:Araw ng kasal nila ni Liam. Sa mansion nina Elijah idadaos ang kasal. Mas malaki kasi doon kesa sa garden ni Liam. Hindi naman siya kumontra pa dahil madami silang bisita. Isang councilor ang asawa niya, si Elijah ay mayor at si Tito Felix ay gobernador. Expected na madaming dadalong mga prominenteng tao. Isang kasalan ng taon iyon para sa kanilang lungsod.Lihim siyang napangiti. Sabi ng iba ay napakaswerte daw niya dahil siya ang pinakasalan ni Liam. Muntik na sanang ikakasal si Liam noon kay Celeste. Mabuti na lang at nalaman nilang hindi pala si Liam ang tatay ng ipinagbubuntis nito bago pa man kinasal ang dalawa. Simula nang bumalik siya sa Quezon ay wala na din siyang balita kay Celeste.And now... she and Liam are getting married. Yes, napakabilis lang ng kanilang pagdesisyon. Three months pa lang simula nang bumalik sila galing Italy at eto ngayon ay ikakasal na sila.Bakit pa nila papatagalin? Parehas sila ni Liam na naniniwala na doon din sila papunta kaya baki

“H-hindi po... inalala ko lang kayo. Baka makasira sa pangalan niyo kapag may makaalam na nag-hire ka ng girlfriend for a night noon...”“Hahaha... You’re so funny, Paulette. Nakakatawa ka pa din kausap tulad ng dati. I miss you, you know.”Namula si Paulette sa sinabi nya, parang gusto nya itong halikan ulit... he missed her lips. “Usap pa tayo mamaya, ha? Magpapakita lang ako doon sa kasal, baka hanapin ako ng pinsan ko.”“O-opo...” nahihiyang sagot ni Paulette. Dapat sanayin na nya ang sarili na tawagin itong Paulette at hindi Red. “I’m really happy na nakita kita dito, Red... or should I say, Paulette.” Natawa ito sa pagtawag niyang “Red.”Kinurot niya ito sa pisngi saka tumalikod na. Kung pwede nga lang doon na lang siya buong gabi at makipag-usap kay Paulette ay gagawin niya, pero may trabaho pa ito at ayaw niya ding sirain ang gabi ng pinsan niya. Kailangan niyang mag-participate sa party dahil siya ang best man.Di bale, madami pa silang oras ni Paulette. This time ay hindi

Napatigil siya, napatingin kay Mayor. Hindi niya alam kung anong isasagot. Naramdaman niya lang na biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Napayuko na naman siya. Alam niyang mabait si Mayor noon pa, noong una nilang pagkakilala. ‘Di niya akalain na gusto siya nitong maging friend. Pumapalakpak ang tenga niya kahit pa nahihiya siya. “Hindi ko alam kung destiny ba ‘to o coincidence,” tuloy ni Elijah, “pero one thing’s for sure... I’m really happy na nagkita ulit tayo, Paulette.” Hindi siya makapagsalita. Gusto niyang umalis doon at magtago. O di kaya tumalon-talon. “Mayor...” mahina niyang sabi, halos pabulong. “Don’t call me Mayor,” putol ni Elijah. “Call me Elijah.” “Wag na po. Nakakahiya.” “Sige, ikaw ang bahala. Basta magkaibigan na tayo ha.” Ngumiti siya, pilit na itinatago ang sobrang kilig sa dibdib niya. “Opo, friends na tayo, Mayor Elijah,” sabi niya, sabay kindat ng bahagya. Napangiti rin si Elijah, pero may kung anong lalim sa mga mata nito habang nakatingin sa ka

“Eeeeiiwww!” sigaw niya. “Sorry, babe… napadami ata ang nainom ko… can you help me go to my room?” “Huh? Ah eh…” “Nurse ka, di ba? Pwede mo ba akong alagaan, babe?” Naiilang siya sa pagtawag nitong 'babe' sa kanya, pero naawa din siya kay Mayor dahil mukhang hindi naman ito nanloloko. Totoong lasing na ito at hindi na kaya ng katawan. Kanina pa niya napapansin na madami na itong nainom. Kanina ay iba na ang mga galaw nito. Palinga-linga siya sa paligid. Wala nang masyadong mga bisita. Wala na din ang bagong kasal at ang mga barkada ni Mayor. “Paulette!” tawag-pansin ni Ma’am Irene sa kanya. “Tulungan mo na si Mayor Elijah. Dalhin mo na siya sa kwarto niya.” “Pero Ma’am, may trabaho pa ako.” “Kami na ang bahala dito. Alam mo namang hindi pwedeng iwan mo si Mayor diyan.” “Pero Ma’am, may katulong naman sila dito.” “Sige na, Paulette. Kesa makipag-diskusyon ka pa sa akin diyan, eh dinala mo na lang si Mayor sa kwarto niya, edi sana nakapagpahinga na siya?! Hindi ka ba naaawa sa