Lahat ng Kabanata ng LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG: Kabanata 911 - Kabanata 920

PAULETTE’S POV“Tama kaya ang desisyon nating papuntahin sina Tita Cynthia dito, babe?” mahinang tanong ko kay Elijah habang nakatanaw kay Tessa na mukhang malungkot.Hindi pa rin nawawala sa isip niya ang nakita kanina... kung paano nanigas si Tessa nang makita si Noah. Halatang hindi pa ito handa. Halatang may sakit pa ring kinikimkim.Napabuntong-hininga siya. Pagkatapos ng lahat, kasalanan niya. Hindi man lang niya nasabi kay Tessa na inimbitahan niya ang pamilya nina Noah. Sa sobrang dami ng inaasikaso para sa kasal, tuluyan niya iyong nakalimutan.Kung sinabi niya sana… kung nabigyan siya ng oras na maghanda, baka hindi siya nagulat nang ganoon. Baka hindi ganun kasakit ang naging reaksyon niya.Napapikit siya sandali, ramdam ang kirot ng konsensya."Ang insensitive ko… Hindi ko man lang naisip ang mararamdaman niya. Hindi ko man lang inalala kung handa na ba siyang harapin ang nakaraan niya."Pero sa kabilang banda… gusto niya rin namang magkaayos si Tessa at NoahSino bang bab

Pagdating na pagdating niya sa kanilang tahanan, sinalubong siya ng isang eksenang hindi niya inaasahan... gising pa ang lahat. Kahit ang kanyang mga maliliit na pamangkin, ang mga anak ng kanyang kuya, ay tila nakikipagpuyatan sa gabi.Tatlo ang mga ito... si Fiona, ang panganay na pitong taong gulang, si Felice, ang sumunod na limang taong gulang, at ang bunsong si Froilan, ang dalawang taong gulang na bibo."Tinang!" sabay-sabay na hiyaw ng mga bata habang mabilis na nagtatakbuhan patungo sa kanya. "Tinang" ang tawag nila dahil bukod sa pagiging tiyahin ay siya rin ang tumayong ninang ng tatlo."You look like a princess, Tinang!" manghang sabi ni Fiona habang tinitingnan ang kanyang ayos."Yes po, Tita! Ang ganda mong princess!" dagdag naman ni Felice na kumapit pa sa kanyang binti.Napangiti siya nang mapait at pabirong sumagot, "Hmp! Inuuto niyo lang ako, eh!"Hindi pa kasi siya nakakapagpalit ng damit. Suot pa rin niya ang eleganteng gown na ginamit niya sa kasal kanina.Lumapit

Magdamag siyang hindi nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang bawat salitang binitiwan ni Tessa, ang malamig nitong tingin, at ang pagtalikod nito sa kanya nang walang pag-aalinlangan. Sa unang pagkakataon, naramdaman niyang tunay siyang natatakot... takot na baka tuluyan na siyang mawala sa buhay ng babaeng pinakamahalaga sa kanya.Tumayo siya mula sa kama at lumapit sa bintana ng kwarto. Mula roon ay tanaw niya ang malawak na hardin ng mga Flores na nababalot na ng katahimikan ng gabi. Naroon pa ang mga ilaw at dekorasyon mula sa kasalan kanina, pero wala na ang mga tao. Ang lahat ay malamang natutulog at nagpapahinga na... maliban sa kanya.“Isang pagkakataon lang, Tessa,” pakiusap niya sa kawalan, na tila ba maririnig siya ng dalaga saanman ito naroroon. “Hayaan mo lang akong itama ang lahat....”*****Kinabukasan, nang magising ang lahat, agad na nagtipon-tipon sa garden. Para bang may panibagong handaan na naman dahil ang mga pamilya at mga kaibigan nina Paulette at

Hinatid siya ng kanyang mga magulang sa kotse. Ang tatay niya ang nagtutulak ng kanyang maleta at maingat itong inilagay sa compartment ng sasakyan. Nakahawak naman ang dalawa niyang pamangkin na babae sa magkabilaang kamay niya, na para bang natatakot na iiwan niyaAng kanyang nanay ay nakasunod sa likod nila, bitbit ang ilang supot. Halatang nabitin ang mga ito sa bakasyon niya. Siya rin naman, ngunit kailangan na niyang bumalik dahil kailangan na siya ni Lolo Li."Mag-ingat ka doon, anak ha." bilin ng kanyang nanay habang inaayos ang mga dala. "Nilagay ko na diyan sa compartment ng kotse ang mga prutas na dadalhin mo para kay Mr. Li. Mga manggang hinog, rambutan, pakwan, mga kamoteng kahoy at saging.""Nay, ang dami naman!" sambit niya habang sinisilip ang compartment na halos wala nang mapaglagyan ng maleta niya. Napailing pa siya sa dami ng inilagay ng ina."Ayos lang ’yan, anak. Makabawi man lang tayo sa kabaitan na pinapakita nila sa’yo.""Salamat, Nay."Lumapit siya at niyakap

"Sincere ako, Tessa… I'm sorry."Napatitig si Tessa sa kanya na para bang sinusuri kung nagsasabi siya ng totoo. Maya-maya ay umiwas din ito ng tingin. "Bahala ka."Ngunit napansin niyang hindi na ganoon katalim ang tono nito. Bago pa siya makapagsalita muli ay sumilip si Lolo Li mula sa pintuan ng kusina."Ano ba ‘yan? Nagkakasundo na ba kayo o kailangan ko pang mamagitan?"Napaatras agad siya habang si Tessa naman ay napailing."Wala pong problema, Lolo..." sabay na sagot nila.Nagkatinginan silang dalawa at kapwa natigilan. Napangisi si Lolo Li. "Pareho pa kayo ng sagot. Mukhang may pag-asa pa kayo.""Lolo!" protesta ni Tessa.Lalong lumawak ang ngiti ng matanda habang bumalik sa sala. Naiwang tahimik ang kusina. Ngunit sa unang pagkakataon mula nang dumating si Tessa, hindi na ganoon kabigat ang hangin sa pagitan nila.Habang nag-aayos sila ng mga gamit, napahawak si Tessa sa ulo nito na parang nahihilo. Napansin agad niya iyon at mabilis siyang lumapit."Hey, are you okay?"Naki