Alle Kapitel von LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG: Kapitel 921 – Kapitel 930

Natahimik sa kabilang linya. Para bang maging ang kanyang ina ay hindi agad naproseso ang narinig. Ilang segundo ang lumipas bago ito muling nagsalita.“Anak… ibig mong sabihin… ikaw ang ama ng batang dinadala niya?”Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Maging siya ay hindi pa rin makapaniwala, pero iyon ang katotohanan.“Opo,” mahinang tugon niya. “At wala akong balak takbuhan ang responsibilidad ko.”Napabuntong-hininga ang kanyang ina. Sa unang pagkakataon, wala siyang narinig na paninisi mula rito. Wala ring matalim na salita, walang sermon, walang galit. Tanging katahimikan na may halong pagkagulat.“Kung ganoon… magiging lola na ako?”May kakaibang saya sa tinig nito. Halos hindi siya makapaniwala sa narinig. Hindi niya inaasahang matutuwa ang kanyang mama. Ang akala niya ay galit at pagkadismaya lamang ang sasalubong sa kanya.“Mas lalo mong kailangang ayusin ang lahat, anak,” pagpapatuloy nito. “Baka ito na rin ang paraan para mabayaran mo ang kasalanan mo sa kanya. Hindi mo m

Abala siya sa pagbubungkal ng lupa at pag-aayos ng garden sa bakuran. Sa ilalim ng malaking puno ng mangga ay gumawa siya ng maliit na tree house, simple ngunit maaliwalas. May maliit na lamesa at dalawang upuan doon, sapat para maging pahingahan niya tuwing gusto niyang tumambay at magmuni-muni.Sa paligid nito ay nagtanim din siya ng iba’t ibang bulaklak at halamang ornamental upang mas maging kaaya-aya ang tanawin. Gusto niyang maging maganda ang lugar, isang espasyong tahimik at presko kung saan puwedeng manatili nang matagal nang hindi nagsasawa.Sigurado siyang matutuwa si Lolo Li kapag bumisita ito sa bahay. Alam niyang mahilig ang matanda sa garden. Sa mansyon nito sa China ay may napakalawak ding hardin. Maging sa mansyon ng mga Flores ay sa garden din ito madalas tumambay. Doon palagi itong nakakahanap ng katahimikan.Napangiti siya habang pinagmamasdan ang kinalabasan ng ginawa niya. Hindi niya inakalang kaya niyang magawa ang lahat ng iyon.Ganito pala kapag walang ibang p

“Anong kaguluhan dito?”Sabay-sabay silang napalingon sa pintuan nang bumukas iyon at pumasok si Lolo Li. Mautoridad ang bawat hakbang nito, tuwid ang tindig, at mabigat ang presensiyang dala. Parang isang haring dumating upang patahimikin ang buong silid. Sa isang iglap, napuno ng tensyon ang paligid at kusang natahimik ang lahat.Mabilis na lumapit si Noah sa matanda.“Ahm, Lolo… bakit po kayo bumalik? Dapat po nasa bahay na lang kayo at nagpapahinga. Sinabi ko naman po sa inyo na ako na ang bahala rito, hindi ba?” may halong pag-aalala na sabi ni Noah habang inalalayan ito.Umiling si Lolo Li at mariing tumingin sa kanya.“Hindi ako mapapakali hangga’t hindi ko nasisigurong maayos na si Tessa, apo.”Pagkasabi niyon ay inilibot nito ang tingin sa silid. Tumigil ang mga mata niya sa mga taong nakatayo malapit sa kama ni Tessa.“Sino pala ang mga bisita ni Tessa?”Sandaling napatingin si Noah sa pamilya ni Tessa bago muling humarap sa matanda.“S-sila po ang pamilya ni Tessa, Lolo. Du

NOAH'S POV:Hindi lang alam ni Tessa kung gaano siya kasaya ngayon. Sa wakas, medyo maayos na ang pakikitungo nito sa kanya. Step by step, mababawi rin niya ang tiwala nito. Ang importante, kinakausap na siya at hindi na siya sinusupladahan.Para sa kanya, malaking bagay na iyon. Maliit man para sa iba, para sa kanya ay parang unti-unti nang bumubukas muli ang pinto na minsang isinara ni Tessa sa kanya.Ngayon ay siya ang nagda-drive ng sasakyan ni Lolo Li pauwi sa mansion ng mga Flores. Masayang nagkukuwentuhan ang mga pasahero niya sa likuran. Puno ng tawanan at kuwentuhan ang loob ng sasakyan. Paminsan-minsan ay sumasabay si Lolo Li sa usapan, dahilan para lalo silang matawa.Samantalang si Tessa ay tahimik lang, paminsan-minsan ay ngumingiti. Hindi ito makasali sa usapan dahil nasa tabi nito si Kuya Ted. Tahimik lang ang dalawa, at pakiramdam niya ay binabantayan nito ang bawat galaw ni Tessa.Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Ted. Hindi niya mabasa ang iniisip nito. Wala nam

“Naku, nakakahiya po, Mr. Li,” sagot ng ina ni Tessa. “Baka hindi kayo maging komportable doon sa amin. Hindi po kasing laki ng bahay ninyo ang bahay namin.”Agad umiling si Lolo Li. “Hindi naman ang bahay ninyo ang bibisitahin namin… kundi kayo.”Natahimik ang pamilya ni Tessa. Halatang naiilang pa rin sila sa alok ng matanda. Ngunit hindi pa rin nagpadaig si Lolo Li.“Isa pa, paubos na ang dinalang prutas ni Tessa. Gusto ko sanang ako mismo ang mamitas ng mga prutas sa inyo.”Napailing siya at napangiti. Mukhang alam na niya kung saan siya nagmana ng katigasan ng ulo at pagiging madiskarte“Ganun ba, Mr. Li? Sige po, welcome na welcome po kayo kahit kailan ninyo gustong pumunta,” sagot ng ama ni Tessa. “Marami nga po kaming mga halamang prutas doon. Siguradong mag-eenjoy po kayo.”Lumapad ang ngiti ni Lolo Li na tila batang nakuha ang gusto. Napatingin siya kay Tessa. Sakto namang napalingon din ito. Lihim niya itong kinindatan. Agad na namula ang mukha nito at nahihiyang yumuko.“T