บททั้งหมดของ Caged by the Possessive Billionaire: บทที่ 181 - บทที่ 190

KABANATA 182”Hello Tita! Na-miss ko po kayo,” bati ni Pam kay Inay pagkatapos niya akong pakawalan mula sa mahigpit niyang yakap. ”Magandang umaga, Pam. Ngayon ka na lang ulit naparito sa amin,”ani naman ni Inay kaya natawa si Pam at tinuro ako. ”Busy po akong bantayan ang kumpanya ng anak niyong nagbakasyon, Tita,” sumbong niya kaya naman natawa kami pareho ni Inay. Nagkuwento rin si Pam ng mga naganap sa kumpanya, alam ko namang nasa magandang pamamalakad ito. ”O siya, mamaya nga pala ay pupunta tayo ng sakahan para hatiran ang tatay niyo ng tanghalian. Gusto mo bang sumama anak? Ikaw Pam?” tanong sa amin ni Pam na mabilis naman naming tinanguan. ”Tutulong na rin kami magluto ‘nay, mukhang marami kayong pakakainin,” I said chuckling pero tumango ang inay kaya alam kong lahat ng kasamahan ni itay ang kakain. Pagkababa ay nakita ko naman si Colton na may hawak na walis at nililinisan ang mga agiw. Ang laki laki niya tapos ganun ang ginagawa niya. ”Good morning, Col,” bat

KABANATA 184”Misis!?! Clearly, I am a Miss!” gulantang na saad ko sa kanya at binawi ang tingin mula sa kanya.”Soon to be a Misis, then?” ramdam ko ang pagngisi niya kaya naman nilayasan ko siya pero si Dok Lara ang bumungad sa akin. ”Hello there, Fily, can we talk?” mahinhin nitong tanong kaya mabilis akong umoo.”Tungkol saan po ang gusto niyong pag-usapan dok?” agad na tanong ko ng makapunta kami sa gilid ng kubo. ”Ah, do you have an Obgyne for your babies na?” tanong niya kaya mabilis akong tumango. I saw how her eyes saddened kaya tinanong ko siya. ”What about it po dok? My doctor was actually sa Manila pa,” saad ko sa kanya. ”I am opening my own clinic here, do you wanna try being checked there? I mean, a free check up for you?”  nakangiting tanong niya na mabilis ko namang tinanguan.

KABANATA 186”K-kailangan kong I-check pa ulit, Fily. Calm down please, I need a second opinion on this one,” medyo garalgal na saad ni Dok Lara. Pero kahit anong sabihin niya ay natatakot na ako para sa mga anak ko. Simula ng ipagbuntis ko sila ay iniiwasan ko na talaga ang mga pagkain na pwedeng ikasama nila. Pero ngayon napapaisip na ako kung saan ba ako nagkulang. Maayos na diet naman ang sinusunod ko. Hindi ko rin kinakalimutan na uminom ng gamot na prescribe ng doktor. Maging ang mga pagkain ko ay healthy and good for pregrant women. Kaya hindi ko na alam kung saan ko isisisi ang nangyayari sa pagbubuntis. ”P-please, I need a thorough explanation for what you are talking about, Dok,” ani ko at hinawakan ang kamay ni Lara. Malungkot naman itong ngumiti pero nandun pa rin ang pagtango niya. She was actually the best Obgyne that I could get. Lahat ng ginagawa niya ay walang pag-aalinlangan niyang pinapaliwanag sa ‘kin. Minsan nga ay pakiramdam ko nakakahiya ng magtanong

KABANATA 188: RingCOLTON’S POVKanina pa ay kinakabahan ako although I have done a much complicated and hard deals in the fast. I don’t know why am I so nervous right now. Naalala ko agad si Fily na hindi ko masasamahan dahil sa importanteng meeting na kailangan ng presensya ko. I called her while still focusing on driving. Medyo matagal at malayo ang kailangan kong byahiin ngunit nawawala yung pagod ko tuwing nakikita kong masaya si Fily. Palagi niya akong sinasabihan na tuwing weekends na lang pumunta para hindi lalong nakakapagod pero pano ko gagawin yun kung sila nga ang nagwawala ng pagod ko. ”Hey love, should I just cancel the meeting?” seryosong tanong ko sa kanya ngunit narinig ko na lang ang nakakabighani niyang halakhak. ”My god! Stop, Col, tsaka kasama ko naman si bunso,” aniya kaya naman napabuntong hininga na lang ako. Hindi naman dahil wala akong tiwala sa kapatid niya pero gusto kong palagi akong kasama sa bawat check up. At sa lahat ng mga ganap namin kasama ang

KABANATA 190”Kailangan niya ng ilabas ang bata sa lalong madaling panahon o mas magiging delikado para sa kanya at sa mga bata ang sitwasyon,” ani ng Doktor na sumalubong sa amin sa hospital. Hawak hawak ko ang kamay ni Fily na walang malay, papunta kami ngayon sa emergency room para operahan siya. ”J-just let them live, doc. P-please, parang awa niyo na. Iligtas niyo ang mag-ina ko, s-sila na lang ang buhay ko,” umiiyak na ani ko ng hindi na ako pinayagang pumasok sa emergency room. ”We will do our best Mr. Villagonzalo but please know the risk of this operation,” saad ng doktor pero umiling lang ako sa kaniya sa kanila. ”I-I know k-kaya ni Fily ‘yan dok. Matapang ‘yan e, kinaya niya ngang wala a-ako ngayon pa ba? Lalo na at a-anak namin ang nakasalalay?” I said while trying to smile habang inaalala kung gaano ko hinangaan si Fily