Semua Bab ข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รัก: Bab 91 - Bab 100

“!!!” ไหลเยี่ยนฟางเงยหน้าขึ้นมองสตรีที่เอ่ยทัก ด้วยความตกใจ ทว่าเพียงชั่วพริบตาหญิงสาวก็ปรับสีหน้าเป็นปกติ ราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใด“ข้ามารับของที่สั่งเอาไว้ แล้วเจ้าล่ะมาทำอันใดอย่างนั้นหรือ” ไหลเยี่ยนฟางตอบพร้อมถามกลับทันทีด้วยใบหน้าเรียบเฉย“ข้ามาเอาของขวัญที่ท่านพ่อสั่งทำเอาไว้ให้ท่านเยว่โหว” โต้วถานอินเอ่ยตอบในใจของคุณหนูตระกูลโต้วรู้สึกผ่อนคลายขึ้น เมื่อเห็นท่าทีของไหลเยี่ยนฟางยังคงเป็นปกติ จึงคิดว่าสตรีสกุลไหลคงไม่ได้ยินคำพูดของนางกับสาวใช้เมื่อครู่ทว่ายังไม่ทันที่ไหลเยี่ยนฟางกับโต้วถานอินจะเอ่ยอันใดกันต่อ เถ้าแก่เจ้าของร้านที่ไปนำของมาให้คุณหนูตระกูลไหลก็เดินเข้ามาเสียก่อน“คุณหนูขอรับ นี่คือของที่ท่านสั่งเอาไว้เชิญตรวจดูได้เลยขอรับ”โต้วถานอินหันไปมองกล่องที่อยู่ในมือของเถ้าแก่ ก่อนจะหันกลับมาเอ่ยกับไหลเยี่ยนฟาง“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน” เพียงพูดจบโต้วถานอินก็หมุนตัวเดินออกไปไหลเยี่ยนฟางมองตามแผ่นหลังของคุณหนูตระกูลโต้ว ‘หากสตรีคนอื่นที่ท่านอ๋องตามหามิใช่เจ้า ข้าคงต้องยกเลิกแผนการนี้ แต่เพราะเป็นเจ้าข้ายิ่งต้องเดินหน้าต่อ และไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ข้าจะต้องเป็นเพราะชายาของห้

ครั้นแขกเหรื่อนั่งประจำที่ของตนเองได้ไม่นาน เจ้าของวันเกิดก็เดินเข้ามาในลานจัดเลี้ยง ข้างกายเยว่เยี่ยนคุนมีเยว่ฟูเหรินกับเยว่ซูซินเดินประกบข้าง ตามมาด้วยแม่ทัพใหญ่เยว่ลี่ต้ากับเยว่ฮูหยินเพียงคนทั้งห้านั่งประจำที่ของตนเองได้ไม่กี่ลมหายใจ พ่อบ้านประจำจวนก็ประกาศก้องเสียงดัง ถึงการมาของแขกผู้สูงศักดิ์ทั้งสองพระองค์ ที่ทำให้หญิงสาวในวันนี้ต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเพียงพระโอรสทั้งสองย่างพระบาตรเข้ามาในงานเลี้ยง เหล่าสตรีที่ยังไม่ออกเรือนทั้งหลายก็ต่างพากันแสร้งก้มหน้าและแอบชำเลืองสายตามองบุรุษทั้งสองเป็นพัก ๆ ตามมารยาของสตรี ทว่าพระเนตรของบุรุษทั้งสองกลับไม่แม้แต่จะชายตาแลสตรีผู้ใดเลยสักคนบุรุษสายเลือดมังกรสองพี่น้องพระพักตร์เชิดตรง ก้าวพระบาตรอย่างมั่นคง เข้าไปหาชายชราเจ้าของจวน มุมปากทั้งสองข้างของโอรสหนุ่มพลางยกขึ้นเล็กน้อยด้วยความดีใจ ที่ได้พบชายชราเจ้าของจวน‘เฟยห้าวซุน’ หรือก็คือองค์รัชทายาท บุรุษวัย 26 หนาว ใบหน้าหล่อเหลาริมฝีปากบางสีแดงเลือด ผิวขาวจัดปานหิมะในเหมันตฤดู รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ท่วงท่าดูสุขุมราวบัณฑิต ดวงตาของเขาดูนุ่มลึกชวนให้คนยกย่อง‘เฟยห้าวอัน’ ชินอ๋องบุรุษ

ไหลเยี่ยนฟางไม่ทันได้มองสายตาของคุณหนูตระกูลอื่น เพราะนางดันเหลือบตาไปเห็นสายพระเนตรของโอรสหนุ่มทั้งสองพระองค์เสียก่อน หญิงสาวจึงได้แต่หลุบตาลงต่ำด้วยความประหม่า ถึงนางจะพอรู้ว่าที่ทั้งสองพระองค์มองนางนั้น อาจเป็นเพราะคำพูดที่นางเอ่ยกับเยว่ซูซินเมื่อหลายวันก่อนที่ภัตตาคาร แต่อย่างไรทั้งสองพระองค์ก็เป็นบุรุษ และนางก็เป็นสตรีที่ยังไม่ออกเรือน ไหนเลยหญิงสาวจะกล้าสู้สายตาขององค์ชายทั้งสองพระองค์ได้ส่วนไหลชิงเยี่ยนที่นั่งชมการแสดงด้วยความประหม่าอยู่นั้น ก็พอจะรับรู้ได้ถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตร ที่มองมาทางครอบครัวของเขา แต่อาลักษณ์ไหลก็มิได้หันไปมองดวงตาเหล่านั้น เขาเพียงดูการแสดงต่อไป โดยทำเป็นไม่สนใจสายตาที่มองมาทางด้านไหลฮูหยิน อย่างไรนางก็เป็นบุตรีตระกูลโต้ว ที่บิดาเป็นถึงอัครเสนาบดี พี่ชายเป็นรองเสนาบดีกรมคลัง เมื่อถูกสายตาที่ไม่เป็นมิตรมองมา นางย่อมรู้สึกได้และไม่รอช้าที่จะมองกลับ ถึงนางจะเป็นภรรยาของขุนนางขั้นห้า แต่การที่ถูกเลี้ยงดูมาจากตระกูลขุนนางใหญ่มีอำนาจ ก็ทำให้นางมีนิสัยไม่ยอมคนติดมาด้วยทว่าเพียงโต้วหวายจู๋กวาดตามองสายตาเหล่านั้นก็รู้ได้ทันทีว่า สายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจเ

เสียงหวานใสผสานกับสายตาหยาดเยิ้มที่มองมายังเขา บวกกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง ยั่วยวนให้บุรุษที่เต็มไปด้วยตัณหามิอาจยับยั้งชั่งใจเอาไว้ได้อีกต่อไป เขาปล่อยมือของนางให้เป็นอิสระ ก่อนจะจับคางของหญิงสาวให้ใบหน้าของนางเชิดขึ้น เพื่อมองตาของเขา“เจ้าพูดเช่นนี้ เจ้ารู้ใช่หรือไม่ ว่าจะมีผลลัพธ์เช่นไร” เสียงของห้าวอันอ๋องแหบพร่า เนื่องจากยามนี้คอของเขาแห้งผากราวกับคนกระหายน้ำ“เพคะ หม่อมฉันรู้ตัวดีเพคะ” เสียงของหญิงสาวกระเส่าราวจงใจยั่วอีกฝ่าย“เช่นนั้นข้าจะเมตตาเจ้าสักครั้ง แต่เจ้าอย่ามาโทษข้าทีหลังแล้วกันว่า ข้ารังแกเจ้า” ถึงยามนี้ชายหนุ่มเองจะมีความต้องการจนยากที่จะกดข่มเอาไว้ได้ แต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคออยู่ ทำให้เขาต้องหาข้ออ้างเอาไว้แก้ต่างไหลเยี่ยนฟางยกมือขึ้นลูบไปที่ลูกกระเดือกของอ๋องหนุ่มเบา ๆ ก่อนจะตอบ “หม่อมฉันจะโทษท่านอ๋องได้อย่างไรเพคะ ในเมื่อท่านอ๋องคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของหม่อมฉัน”โต้วถานอินที่ยืนอยู่ด้านหน้าประตูห้อง ยังคงใจจดใจจ่อรอให้เฟยห้าวอันทนไม่ไหวเดินออกมาหานาง หรือไม่ก็เรียกนางเข้าไปด้านในห้อง แต่สตรีตระกูลโต้วก็ต้องผิดหวัง เมื่อหานเปี๋ยหลีเดินมาหย

แต่เมื่อคนตัวสูงเห็นคนร่างบางกำผ้าปูที่นอนแน่น ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด ดวงตามีน้ำใส ๆ เอ่อคลอ จึงตัดสินใจกระแทกสะโพกแรงขึ้น เพื่อส่งเจ้ามังกรตัวเขื่องเข้าไปด้านในให้เร็วที่สุด เพียงหวังให้หญิงสาวไม่ต้องทนทรมานนานนักวินาทีที่คนร่างสูงกระแทกสะโพกส่งตัวตนลำใหญ่เข้าไปในช่องทางคับแคบนั้น คนตัวเล็กถึงกลับสะดุ้งเฮือก พร้อมกรีดร้องออกมาเสียงหลงด้วยความจุกแสบ ราวกับว่าช่องทางรักของนางกำลังจะปริแตก เมื่อต้องเผชิญกับแท่งเอ็นที่ขนาดแตกต่างกับช่องทางเข้าอันคับแคบของนาง น้ำในตาที่เคยคลอค่อย ๆ ไหลออกจากหางตา ร่วงหล่นลงสู่หมอนแลดูน่าสงสารอย่างที่สุด“ขอโทษนะ แต่ทนอีกหน่อย เดี๋ยวก็จะไม่เจ็บแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยปลอบเสียงแผ่วอย่างอ่อนโยนด้วยความรู้สึกผิด เมื่อเห็นใบหน้าบิดเบี้ยวของหญิงสาวเมื่อภายในของหญิงสาวโดนเขาเข้าครอบครองจนไม่เหลือช่องว่าง นางก็รู้สึกได้ถึงแก่นกายใหญ่ที่สั่นกระตุกอยู่ภายในร่องรัดแน่น ตัวตนของเขาสร้างความเจ็บปนจุกให้คนตัวเล็ก จนร่างกายของหญิงสาวสั่นพร่า สตรีร่างบางจึงใช้สองฝ่ามือเอื้อมมาดันตรงหน้าท้องของเขา เพื่อให้ร่างกายของอ๋องหนุ่มขยับออกเมื่อถูกสตรีตรงหน้าดันหน้าท้องเอาไว้ ชาย