LOGINเมื่อเพื่อนรักที่ไว้ใจแอบทรยศคบกับชายที่ตนรัก และชายที่ตนรักกลับรังเกียจตนจนไม่แม้แต่จะแตะต้องเนื้อตัวเธอ สิ่งที่เธอทำได้คือต่างคนต่างอยู่ แต่ในวังหลังแห่งนี้เธอจะทำอย่างนั้นได้จริงหรือ?
View More“ข้าใจเย็นมิไหวแล้ว! เยี่ยนฟางร้องเสียงหลงถึงเพียงนั้น นางต้องเจ็บปวดทรมานมากเป็นแน่ ข้าจะเข้าไปหานางเดี๋ยวนี้”เฟยห้าวอันระเบิดอารมณ์ลนลาน อ๋องหนุ่มถลันตัวพุ่งหมายจะพังประตูห้องเข้าไป ทว่ากลับถูกห้าวเทียนฮ่องเต้และองค์รัชทายาทห้าวซุน พุ่งเข้ามาช่วยกันล็อกตัวล็อกเอวเอาไว้สุดแรงเกิด“ไอ้ลูกซื่อบื้อ! ด้านในเป็นห้องคลอด บุรุษห้ามเข้าเด็ดขาด เจ้าเข้าไปยามนี้มีแต่จะทำให้หมอตำแยและบ่าวไพร่ไขว้เขวทำงานกันมิถูก” ฮ่องเต้ทรงก่นด่าพลางกอดรัดเอวบุตรชายไว้แน่น ส่วนรัชทายาทก็ช่วยดึงรั้งลาดไหล่ของน้องชายอย่างทุลักทุเล“อุแว้... อุแว้... อุแว้!”ทันทีที่เสียงร้องของทารกดังกึกก้องแผ่ซ่านออกมาจากด้านในห้อง ความวุ่นวายโกลาหลภายนอกก็เงียบสงบลงในพริบตา เพียงครู่เดียวประตูห้องคลอดก็ถูกเปิดออก หมอตำแยชรารีบอุ้มทารกน้อยที่ถูกห่อด้วยผ้าแพรสีทองมงคลก้าวออกมาด้วยรอยยิ้มเบิกบาน“ยินดีด้วยเพคะท่านอ๋อง ยินดีด้วยเพคะฝ่าบาทและฮองเฮา! พระชายาทรงให้กำเนิดพระโอรสเพคะ ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ผิวพรรณผุดผ่องล้ำค่ายิ่งนัก”“ฮ่า ๆ ๆ หลานชายของข้า มังกรน้อยของปู่!” ห้าวเทียนฮ่องเต้ทรงลืมเลือนท่าทีของจักรพ
เมื่อสองสามีภรรยาเห็นองค์รัชทายาทนิ่งสงบไป โดยไม่โต้เถียงเยว่ซูซินอย่างเช่นทุกที ไหลเยี่ยนฟางและเฟยห้าวอันต่างหันมาสบสายตากันอย่างมีเลศนัย พลางลอบยิ้มกริ่มอย่างรู้เท่าทัน แม้คนทั้งสองจะมิล่วงรู้ว่าสตรีลึกลับผู้บังอาจสั่นคลอนหัวใจอันแข็งกร้าวขององค์รัชทายาทคือใคร ทว่าแววตาไหวระริกและใบหน้าเหม่อลอยคล้ายคนจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดของเฟยห้าวซุนในยามนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้อ๋องหนุ่มและพระชายารู้แจ้งแก่ใจในทันทีว่า พี่ใหญ่ผู้ทระนงตนคนนี้ มีสตรีในดวงใจเก็บซ่อนไว้แล้วเป็นแน่เยว่ฮองเฮาทรงทอดพระเนตรเห็นแววตาเหม่อลอยปนเศร้าของพระโอรส ก็ทรงตระหนักได้ทันทีว่าในใจของเขาย่อมต้องมีเรื่องราวติดค้างอยู่เป็นแน่ ทว่ายามนี้ในจวนคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อมากหน้าหลายตา จึงมิสะดวกที่จะเอ่ยปากซักไซ้ไล่เลียง และเมื่อพิจารณาจากการที่เขาเลือกจะเก็บงำเอาไว้เงียบ ๆ คงมิใช่เรื่องที่เจ้าตัวสะดวกใจจะเอ่ยออกมา เยว่ฮองเฮาจึงทรงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา หันไปตรัสพูดคุยกับหลานสาวและบัณฑิตหนุ่มเพื่อทำลายความเงียบแทน“โชคดีที่อันเอ๋อร์กำลังจะมีทายาท ป้าจึงได้วางใจไปเปลาะหนึ่ง ส่วนท่านพี่รัชทายาทของเจ้า ป้าเองก็เหนื่อยใจจะเอ่ยถึงเรื่องต
หลังจากข่าวดีเรื่องพระชายาชินอ๋องตั้งครรภ์มงคลแพร่สะพัดออกไปทั่วทั้งเมืองหลวง บรรดาเครือญาติและสหายสนิทต่างพากันเดินทางมาแสดงความยินดีที่จวนชินอ๋องกันอย่างคึกคัก และบังเอิญยิ่งนักที่กู้เฉิงเฟิงและเยว่ซูซินต่างเดินทางมาถึงหน้าจวนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายทว่าแทนที่บัณฑิตหนุ่มและคุณหนูตระกูลเยว่จะก้าวเดินเข้าไปอย่างสง่างามตามธรรมเนียม บุรุษผู้ทะนงตนและสตรีจอมแก่นกลับไม่มีใครยอมเป็นผู้ตาม ทันทีที่ทั้งสองคนลงจากรถม้าและสบสายตากัน สัญญาณแห่งการเอาชนะก็ปะทุขึ้นทันควัน ทั้งสองเริ่มเร่งฝีเท้าสับก้าวสลับวิ่งตั้งแต่ซุ้มประตูใหญ่หน้าจวน ผ่านทางเดินไปยังห้องโถงใหญ่อย่างไม่มีใครยอมใครกู้เฉิงเฟิงใช้ช่วงขาที่ยาวกว่าก้าวนำหน้า ทว่าเยว่ซูซินก็ว่องไวไม่แพ้บุรุษหนุ่ม นางเบี่ยงกายกระทบเขาทำเอาชายหนุ่มเสียหลัก ตลอดเส้นทางเดินเข้าสู่เรือนชั้นใน บรรดาองครักษ์ บ่าวไพร่ รวมถึงแขกเหรื่อบางส่วนที่กำลังยืนสนทนากันอยู่ในสวน ต่างพากันอ้าปากค้าง ลอบมองหน้ากันเลิ่กลั่ก บ้างก็หลุดขำเอ็นดูยามเห็นคุณชายกู้และคุณหนูเยว่กึ่งเดินกึ่งวิ่งเบียดแย่งทางกันดุจเด็กน้อย จนกระทั่งมาถึงธรณีประตูห้องโถงใหญ่ สองร่างก็แทบจะพุ่งเข้าชนก
ทันทีที่มาถึงจวนอ๋อง เฟยห้าวอันก็กระโดดลงจากหลังม้า วิ่งกระหืดกระหอบตัดเข้าสู่เรือนชั้นในโดยไม่คิดรอรถม้าของหมอหลวงที่ไล่ตามหลังมา บ่าวไพร่ที่เดินสวนผ่านต่างพากันก้มหน้าหลบด้วยความตกใจ ด้วยไม่เคยเห็นผู้เป็นนายที่ปกติจะมีมาดสุขุมเยือกเย็น แสดงท่าทีร้อนรนและรีบเร่งถึงเพียงนี้ อ๋องหนุ่มมุ่งตรงดิ่งไปยังเรือนนอนของตน พลันผลักประตูห้องออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ‘ปัง!’“น้องหญิง!”ไหลเยี่ยนฟางที่กำลังนั่งตรวจดูสมุดบัญชีของจวนอยู่บนโต๊ะทำงานริมหน้าต่างสะดุ้งเล็กน้อย นางวางพู่กันในมือลงพลางหันไปมองสวามีหนุ่ม ที่ยามนี้ชุดขุนนางหลุดลุ่ย ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเหงื่อไคล ทว่านัยน์ตาคู่คมกลับทอประกายวิบวับและสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ท่านพี่? มีเรื่องด่วนอันใดหรือเจ้าคะ เหตุใดจึงรีบร้อนกลับมาถึงเพียงนี้”หญิงสาวลุกขึ้นยืนหมายจะก้าวเข้าไปหา ทว่ากลับถูกเฟยห้าวอันถลันเข้ามารวบตัวนางเข้าไปกอดไว้แน่นจนจมอก แขนแกร่งสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน“ฟางเอ๋อร์... เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”เฟยห้าวอันผละอ้อมกอดออกเล็กน้อย มือหนาทั้งสองข้างประคองลาดไหล่บางเอาไว้ แววตาคมกวาดมองสำรวจเรือนร่างข
ขณะที่ห้าวอันอ๋องกำลังช่วยแต่งกายให้หญิงสาวด้วยท่าทางเงอะงะไม่ช่ำชอง เสียงฝีเท้าของคนทั้งสี่ก็เดินมาถึงหน้าห้องรับรองที่เฟยห้าวอันกับไหลเยี่ยนฟางอยู่ อ๋องหนุ่มรู้ว่าเรื่องนี้คงไม่อาจปิดบังพี่ชายของเขาได้อยู่แล้ว และการที่เสด็จพี่ของเขารู้ก็ไม่ได้สร้างความลำบากหรือยุ่งยากให้กับเขา แต่กับญาติผู้น้องน
“ข้ามีเรื่องอยากถามเจ้า ทำไมถึงเป็นดอกเบญจมาศ”“เคยมีคนบอกหม่อมฉันว่ามันเป็นดอกไม้แห่งความรักที่หมายถึงความมั่นคงยืนยาว และนอกจากนั้นบางที่ยังเรียกมันว่าดอกไม้แห่งความโชคดี”‘เหมือนที่หม่อมฉันโชคดีที่เจอฝ่าบาทในวันนั้น แต่ไม่ได้โชคดีในวันนี้’นางคิดในใจแต่ไม่เอ่ยออกมาเขารู้ดีถึงความหมายของมันเพราะเ
ห้าวเทียนฮ่องเต้มองหน้าอี้หง ราวกับว่าไม่เชื่อในสิ่งที่นางพูด แต่ถ้าเยว่ลี่อิงจะปักลายนี้ได้ก็ไม่แปลก แต่ฝีเข็มจะเหมือนกันขนาดนี้เลยหรือ และยังกลิ่นในถุงหอมที่มันเจือจางพอๆ กับใบที่เขามี เขาจำได้ไม่ผิดแน่ว่าเป็นกลิ่นเดียวกับถุงหอมใบที่หลี่กุ้ยเฟยให้เขามาเมื่อสามปีก่อนอี้หงเห็นห้าวเทียนฮ่องเต้เหมือ
“ฝ่าบาททรงทำเยี่ยงนี้กับเย่วฮองเฮาได้อย่างไร” ไทเฮาหันมาตรัสกับบุตรชาย“กระหม่อมทนนางไม่ไหวแล้วเสด็จแม่ ที่ผ่านมากระหม่อมยอมปิดตาข้างหนึ่งมาตลอด แต่บัดนี้กระหม่อมจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว”“ที่ฝ่าบาททนไม่ได้เพราะหลี่กุ้ยเฟยใช่หรือไม่”“เสด็จแม่ก็รู้ว่าลูกมีใจต่อหลี่กุ้ยเฟยมาก่อน หากไม่ใช่คำสั่งของเสด็จพ่


















reviewsMore