Rejected Wife of A Heartless CEO의 모든 챕터: 챕터 291 - 챕터 300

Bagama’t marami na akong pinagdaanang unos, ito ang unang pagkakataon na nakakita ako ng ganoong kakila-kilabot na eksena. Napasinghal ako sa takot, at agad akong hinila ni Jason sa likuran niya.Tumayo rin si Denver sa harapan ko, tinatakpan ako mula sa amoy ng dugo.Nang makita ko ang naputol na dila na nakahandusay sa paanan ko, nanginginig pa rin ako. Itinulak ko si Denver palayo.“Raul, kung gusto mong mamatay, hindi kita hahayaan. Malalaman ko ang katotohanan at ipapakita ko sa’yo kung paano magtatapos si Nica—kung paano magwawasak ang organisasyon ninyo! Jason, kahit anong mangyari, kailangan mong iligtas ang buhay niya!”“Opo.”Hindi ko na matagalan ang matinding amoy ng dugo sa silid, kaya umatras ako palabas.Si Raul— isang baliw—mas pipiliin pang kagatin ang sariling dila at mamatay kaysa ibunyag ang katotohanan. Sinadya niyang guluhin kami upang mailihis ang aming atensyon, umaasang bababa ang aming pagbabantay bago niya kagatin ang sariling dila at magpakamatay.Matigas s

Tahimik akong umalis. Sa sandaling iyon, katatapos lang mananghalian ng matanda at nagsasanay siya ng kaligrapiya sa kanyang silid-aralan.Si Aurora naman ay karaniwang nasa beauty treatment o nag-sha-shopping. Kapag may libreng oras siya, nananatili siya sa bahay, nagluluto ng sopas, inaalagaan ang matanda, at sinusubukang mapasaya ito. Para lamang siyang isang karaniwang mayamang babae—walang anumang kahina-hinala.Kaya naman hindi pa rin kami sigurado ni Vicento kung kabilang ba siya sa parehong organisasyon ni Nica.Nagpakabit si Vicento ng maraming camera sa loob ng bahay ng pamilya Victorillo—may lantad at may nakatago—kaya hindi mahirap malaman kung sino ang naglagay ng lason kay Raul.Wala ring napalitan sa aming mga tauhan sa kalagitnaan ng proseso, kaya ang natitirang posibleng gumawa nito ay ang kusinero.Kapag sinuri ang CCTV sa kusina, magiging malinaw ang lahat. Ang naglagay ng lason ay isang matandang katulong na ilang taon nang nagtatrabaho sa pamilya Victorillo— hindi

Nagpatuloy ang kabilang linya, “Si Denver at si Mr. Danilo ay hindi mag-ama, ngunit magkadugo sila.”“Ipadala ninyo agad ang resulta ng paternity test.”“Naiintindihan ko.”Pagkababa ng telepono, awtomatikong inabot ni Vicento ang isang pakete ng sigarilyo, ngunit nang mapansin niyang nasa tabi niya ako, ibinalik niya ito.“Vicento...” narinig ko rin ang buong usapan.Iba ang manghula, at iba kapag naging katotohanan na ito. Malaking presyon ang biglang bumagsak kay Vicento.Sa loob ng maraming taon, palagi niyang iniisip na si Denver ay anak ng kanyang hipag. Ang hipag niya ang nagligtas ng kanyang buhay, at ang tanging hiling nito ay alagaan ni Vicento ang kanyang anak—kaya naman lagi niyang binibigyan ng espesyal na pag-aalaga si Denver.Ngunit ngayon, si Raul pala ang tunay na anak ng kanyang tagapagligtas, at siya mismo ang halos pumatay kay Raul sa bugbog.Pakiramdam niya ay nabigo niya ang tiwala ng kanyang hipag, at malamang ay pinahihirapan siya ng konsensya—lalo na’t si Raul

Hinalikan ako ni Vicento nang marahan, sabay naghalo ang aming hininga sa tibok ng kanyang malakas na puso.Binitiwan ko siya, at nang kumalma na ako, mahina kong tinanong, “Ano ang balak mo kay Raul?”Noon, balak kong panatilihing buhay si Raul para dahan-dahan ko siyang pahirapan. Pero ngayong alam ko na anak siya ni Tito Danilo at kadugo ni Vicento, dahil sa utang na loob, hindi ko na kayang ilagay si Vicento sa alanganin.Pagkatapos ng lahat, kung wala ang tulong niya matapos akong muling mabuhay, hindi sana naging ganito kaayos ang plano. Bilang asawa niya, ibinigay na niya sa akin ang sapat na suporta at pag-unawa, kaya nararapat lamang na igalang ko rin ang kanyang mga iniisip.Nang banggitin ni Vicento si Raul, para itong mainit na patatas. Hindi siya maaaring patayin, pero mas mapanganib kung mananatili siyang buhay.“Sa huli, miyembro pa rin siya ng pamilya Victorillo, kaya kailangan nating iligtas ang kanyang buhay. Pero masyado siyang mapanganib. Kahit hindi na siya makapa

Itinuro pa niya ang daliri sa ilong ni Papa at kay Marco , sabay sabing, “Ikaw ba, o ikaw, o kailangan bang mamatay ang buong pamilya De Leon?”Talagang nasanay siya sa layaw ni Edmund—hindi niya alam kung ano ang dapat at hindi dapat sabihin, lalo na sa lamay ng iba. Padalos-dalos siyang kumilos para lang makapaghiganti.Nag-uumapaw sa bulungan ang mga tao. Nang makita ito, sinubukan siyang hilahin palayo ni Marvin. “Tama na, Sofia, bakit ka pa nagsasayang ng oras sa pakikipag-usap sa kanila? Tara na.”Sumunod si Sofia at umalis kasama si Marvin.Hindi niya nakita si Nica na hawak ang kanyang tiyan, nakatitig sa kanyang papalayong likod na parang isang demonyo.Samantala, ipinadala ko kay Edmund ang video ng kayabangan ni Sofia sa harap ng lamay. Matagal nang mayabang ang mag-ina na ito; panahon na para bayaran nila ang utang na dalawampung taon—ang utang ng tangka nilang ipalaglag ang anak ng nanay ko, at ang tunay na mukha ng lalaking iyon na mukhang mabuti—ibubunyag ko silang laha