“Nica!” nerbiyosong sigaw ni Carlos, dahil masyadong malayo siya upang agad na maprotektahan si Nica.Sa sandaling iyon, may isang matangkad na pigurang sumugod pasulong, si Raul iyon.Halos tuluyan nang napunit ang maskara ni Nica, at wala na siyang dahilan para magtago pa. Sa huling sandali, itinapon ni Raul ang sarili niya sa ibabaw ni Nica upang saluhin ang atake.Tumama ang sipa ni Sofia sa kanyang likod.Nang makita ko ang eksenang iyon, wala akong naramdamang kahit kaunting kasiyahan.Kay lupit talaga ni Raul! Noong pinatay niya ako, malinis at walang pag-aalinlangan ang pasok at labas ng kutsilyo.Gaano ba kalakas ang sipa ni Sofia kumpara roon?Sa buong panahon, ako ang naloko ni Nica at ngayon, sa wakas, siya naman ang tinatamaan ng sarili niyang kapalaran.Tungkol naman kay Nica, dahil sa malaking “isda” na nasa likuran niya, nag-atubili kaming kumilos noon kaya hinayaan siyang makaligtas hanggang ngayon.Ngunit sa sandaling ito, ginising ni Raul ang malalim na pagnanais ko
더 보기
