All Chapters of Rejected Wife of A Heartless CEO: Chapter 461 - Chapter 470

Ang plauta na hawak ko ay eksaktong kapareho ng sa matandang babaeng may pilak na buhok.Tama nga ang lahat ng hinala ko.Nang mapansin ni Jander na nakatitig lang ako sa plauta, nagtataka niyang tinanong, "Ano'ng problema, Ate? Hindi ba maganda? Kung gusto mo, ikukuha kita ng mas maganda."Umiling ako at marahang sumagot, "Hindi na, ayos na ito. Salamat.""Ate... bakit pakiramdam ko parang may kakaiba sa'yo?""Siguro pagod lang ako. Ang dami kasing nangyari. Pupuntahan ko muna ang pinsan mo."Ngumiti ako nang bahagya at tumingin sa kanya. "Jander... simula ngayon, ituring mo na rin akong pinsan mo."Natigilan siya. "Hindi mo ako kinamumuhian?"Iniabot ko ang kamay ko sa kanya. Agad niyang ibinaba ang ulo niya. Hinaplos ko ang buhok niya."Alam kong malinis ang mga kamay mo. Wala kang pinatay kahit sino, at naging mabuti ka pa nga sa pagtulong mong gawin ang katawan ko."Sa huli...Isa rin namang biktima ng trahedya si Jander.Ano ba ang pinagkaiba naming dalawa?Kumibot ang labi niya

Habang pinagmamasdan ko si Melissa na halos hindi na makahagulgol sa pag-iyak, nakaluhod sa lupa habang tuluy-tuloy ang pag-agos ng luha sa kanyang mga pisngi, hindi ko maiwasang mag-alala.Yumakap ako sa kanya mula sa likuran. “Malakas ang hangin sa dagat. Pumasok na tayo. Sabi niya, mahina ang katawan mo at madali kang sipunin kapag natatagalan sa hangin.”Pagkasabi ko niyon, lalo siyang napaiyak.Sa nanginginig na tinig ay sinabi niya, “Ate... bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”“May sarili rin siyang mga dahilan. Ang totoo, wala siyang inilagay na chip sa katawan mo. Ginamit lang niya iyon para takutin ka.”Naalala ko ang ekspresyon ni James nang sabihin niya iyon sa akin kagabi. May lambing na nakatago sa kanyang lungkot."Napakadali niyang lokohin, parang isang munting puting kuneho. Sinabi kong may chip siya at sasabog iyon kapag tumakas siya. Paniwalang-paniwala naman siya. Hindi ba't napakabobo niya?"Hindi si Melissa ang tanga.Siya.Hindi ko kayang itago kay Melissa ang k

Bahagyang nanigas ang katawan ni Mariel, at biglang bumigat ang kanyang damdamin. “Ria… hindi ako magkakaroon ng relasyon sa kanya.”Hinila ko siya upang maupo kami sa isang bangko. Bumagsak ang mainit na sinag ng araw sa kanyang mukha.Napakaganda ng mukha ni Mariel, ngunit sa loob nito ay naroon ang isang kaluluwang dalawampung taong gulang. Sa totoo lang, ang sikolohikal na edad ni Mariel ay maaaring hindi pa nga umabot ng dalawampu.Kapag nagsasama ang inosente at mapang-akit na kagandahan sa iisang mukha, likas itong nakaaakit ng tao—ngunit hindi niya iyon namamalayan. Kahit ako, bilang babae, ay naaakit sa kanya.Hindi ako naniniwalang hindi naapektuhan si Ivan. Kung hindi, bakit siya palaging sumusunod sa kanya na parang anino at isinasantabi pa ang dignidad niya bilang isang makapangyarihang tagapagmana para lamang mapasaya siya?Yumuko si Mariel at pinaglaruan ang kanyang mga daliri. “Sa totoo lang, dati talagang galit ako sa kanya. Galit ako sa pagiging malamig at walang pak

Sa wakas, nakabalik din ako sa sariling bayan.Sa totoo lang, hindi naman gaanong matagal ang pagpunta namin sa El Hermosa City. Wala pang isang buwan ang lumipas.Pero sa loob ng panahong iyon, napakaraming nangyari kaya pakiramdam ko, para akong nabuhay sa ibang mundo nang makabalik ako sa Santa Catalina.Sa wakas ay nagpaalam na ang mahabang taglamig ng Santa Catalina at sinalubong ang mainit na simoy ng tag-init.Namumulaklak nang napakaganda ang mga bulaklak na nakatanim sa gilid ng mga kalsada.Humihip ang banayad na hangin, at tila umuulan ng mga talulot ng dahon, na nagbigay ng kakaibang lambing at romansa sa buong lungsod.Si Vicento mismo ang nagmamaneho. Mabagal niyang pinaandar ang sasakyan. Binuksan ko ang bintana at hinayaang yakapin ako ng banayad na simoy ng tag-init.Parang kasabay ring tinangay ng ulan ng mga bulaklak ang madugong alaala ng nakaraan.Sinamahan ako ni Vicento pabalik sa bahay ng pamilya De Leon. Pagdating namin, nakita kong nakatulala si Melissa sa sw

Kumunot ang noo ko at tumingin kay papa."Batay sa nilalaman ng liham, mukhang maganda ang relasyon ni Lola sa asawa ng gobernador, o kahit paano ay hindi sila magkaaway. Pero kung ganoon, bakit niya ipinadala ang babaeng iyon sa gobernador?"Mapaklang ngumiti si papa."Ganoon ba kasimple ang mga bagay sa mundo ng kapangyarihan at interes? Nahirapan si Alissa, ang matandang Aurelio sa panganganak. Pagkatapos niyang manganak, pauwi na siya mula sa ospital nang maaksidente. Nang iangat niya ang kurtina ng karwahe para tingnan ang nangyayari sa labas, nakita siya ng gobernador sa isang sulyap.""Nang malaman ng gobernador kung sino siya, ipinahiwatig niya sa kanyang ina na gusto niya ang manugang ng mga Aurelio. Noon, umaasa pa ang pamilya De Leon sa gobernador, kaya alang-alang sa pamilya, hindi nangahas ang nanay ko na tumanggi. Naipit siya sa pagitan ng gobernador at ng asawa nito. Totoong nagkamali ang pamilya De Leon, pero ang tunay na pinakamalalaking kontrabida ay ang gobernador a