Bago pa man ako makatanggi, napunta ang mapagmatyag na tingin ni Melissa sa mukha ni Marian.Umupo si Marian sa tabi ko, hinawakan ang kamay ko, at nagsalita. "Napansin kong wala kang ganang kumain nitong mga nakaraang araw. Nag-alala nang husto sina Lolo at Tito Danilo kaya nahulaan nila ang nangyayari. Wala kang dapat ikahiya. Ganiyan din ako noong una akong nagbuntis. Sa umpisa, wala akong naramdaman, pero kalaunan, araw-araw akong nagsusuka. Pagkatapos ng tatlong buwan, saka lang gumaan ang pakiramdam ko.""Naku, nitong mga araw na ito, hindi talaga ako makakain ng kahit anong may mantika. Baka masayang lang ang kabutihan mo." Magalang kong tinanggihan ang alok niya.Sa ngayon, wala akong lubos na mapagkakatiwalaan maliban kina Lolo, Vicento, at Melissa.Ang lahat ng kinakain ko ay inihahanda ng chef na personal na kinuha ni Vicento, kaya ginamit ko ang pagbubuntis bilang dahilan para tanggihan ang alok ni Marian."Ilang buwan na ang bata?" masiglang tanong ni Marian. "Kapag ipina
Read more