All Chapters of Rejected Wife of A Heartless CEO: Chapter 471 - Chapter 480

490 Chapters

Chapter 450 - Ang Tunay Na Target

Habang papunta ako sa bahay ng pamilya Victorillo kanina, marami akong pinag-isipan matapos kong makasama ang apat na miyembro ng pamilya ni Tito Armando.Napagtanto ko na ang isa niyang anak ay inosente at mabait, samantalang ang isa naman ay ginagawa ang lahat upang maprotektahan ang kanyang pamilya.Ang nasa isip ni Tita Vivian ay si Vicento lamang. Si Tito Armando naman ay iisa lang ang hangarin—ang makapaghiganti sa pamilya De Leon—kaya wala siyang panahon para pakialaman ang pamilya Victorillo.Ibig sabihin, ang tunay na target ng organisasyon ay ang pamilya Victorillo. Ginamit lamang nila ang pamilya Aurelio.Ngayong pinag-iisipan ko ito, malamang na napakataas pa rin ng katayuan ng mag-asawang iyon sa organisasyon.Hiniling ng asawa ng gobernador kay Lola na lipulin ang pamilya Aurelio.Inaya rin niya si Lola na sumama sa kanya upang kumita ng malaking pera. Ngunit matagal nang hindi umaalis ng Santa Catalina ang pamilya De Leon. Pinaghihinalaan kong ang tinutukoy niyang "nego

Chapter 451 - Nasa Panganib

Nang marinig ko ang putok ng baril, biglang lumundag ang puso ko at nanlambot ang mga tuhod ko.Tumama ang bala sa kanang braso ng lalaking may hawak ng baril. Dahil napakalapit ko sa kanya, hindi ko naiwasang matalsikan ng dugo ang mukha ko.Mukhang hindi niya inaasahang mahusay pa ring bumaril ang matanda. Nawalan ng lakas ang kamay niyang may hawak ng baril kaya nalaglag ito sa sahig. Ang target niya ay si Papa Arnulfo, kaya wala na siyang pakialam sa akin.Sa malapitan, hindi ko talaga siya kayang labanan.Nang makita kong halos kasinlaki ng mukha ko ang kamao niyang papalapit, alam kong kapag tumama iyon, magiging mukha na akong Garfield.Kapag ganitong klaseng tao na dumaan na sa bundok ng bangkay at dagat ng dugo ang umatake sa iyo, malinaw mong mararamdaman na ang ilang araw mong self-defense training ay parang manipis na papel lamang—walang silbi.Ngunit sa mismong sandaling iyon, isang matangkad na pigura ang dumating na parang unos. Hinablot niya ang braso ng lalaki, saka n

Chapter 452 - Nasaan Sila?

Masalimuot ang nararamdaman ko para sa pamilya Aurelio. Sa isang banda, pakiramdam ko'y napakalupit nila. Sa kabilang banda, umaasa pa rin akong ligtas silang lahat.Ganito na ang sinapit ng pamilya De Leon. Walang maidudulot na mabuti sa akin kung mamatay rin sila. Ang tanging matutuwa lamang ay ang mag-asawang Gobernador.Agad kong sinabi kay Vicento, "Vicento, ipaalam natin kay Tita Vivian."Sumimangot si Vicento. "Hindi ko siya makontak.""May nangyari ba?""Hindi ko rin alam. Mula nang magkahiwa-hiwalay tayo sa isla, wala na kaming komunikasyon. Noong inaayos ko ang mga natuklasan namin kasama si Papa, hindi pa namin alam ang tungkol sa mag-asawang Gobernador. Nang malaman ko ang katotohanan, agad kong sinubukang kontakin si Tita Vivian. Hindi ko lang alam kung nasa isla pa rin sila o bumalik na sa organisasyon."Naalala ko ang sinabi noon ni Jander. Sinabi niyang ipapadala ng kuya niya siya sa ligtas na lugar.Pero saan?Binuksan ko ang Chatters niya at sunud-sunod akong nagpada

Chapter 453 - Ang Pinakahihintay

Hindi ko alam kung dahil ba sa sobrang dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw, o dahil hindi ako nakapagpahinga nang maayos. Bigla na lang dumilim ang paningin ko at panandaliang nawalan ng malay ang isip ko.Hindi pa ito nangyari sa akin noon. Ngayon lang ito unang beses na nangyari.Sa kabutihang-palad, may sumalo agad sa akin. Isang malakas na kamay ang humawak sa aking pulsuhan kaya hindi ako tuluyang bumagsak.Isang mainit at banayad na tinig ng lalaki ang narinig ko sa tabi ng aking tainga. "Miss, ayos ka lang ba?"Makalipas ang ilang sandali, unti-unting naglaho ang kadilimang bumalot sa aking paningin at bumalik ang aking ulirat. Dahan-dahan akong tumingala.Magaan ang mga kilay ng lalaking sumalo sa akin, at banayad ang mga guhit ng kanyang mukha. Nakasuot siya ng puting polo at itim na pantalon.Para siyang simoy ng hangin tuwing Marso—banayad, mainit, at nakapapawi.Malinis. Parang isang kristal.Iyon ang una kong impresyon sa kanya."Salamat." Marahan kong binawi ang k

Chapter 454 - Kay Liit Nga Ba Ng Mundo?

Sabay na napatingin sa akin ang dalawang lalaki.“Buntis ka?” sabay nilang tanong.Marami nang pasyente sa labas ng OB-Gyne department, kaya sabay-sabay kaming pinagmasdan ng mga tao. Tutal, parehong guwapo sina Vicento at Denver. Kung hindi alam ang sitwasyon, iisipin ng iba na may dalawang lalaki akong kasama.Mabilis kong hinila si Vicento upang maalis agad sa amin ang atensyon. Halatang hindi pa rin makapaniwala ang dalawa sa balita.Alam lang ni Vicento na pumunta ako sa maliit na bayan upang alamin ang katotohanan, pero hindi niya alam na uminom ako ng espesyal na gamot.Kaya naman labis siyang nagulat nang malamang buntis ako. Yumakap ako nang mahigpit kay Vicento at napaiyak sa tuwa.“Vicento… buntis na ako. Magkakaanak na tayo.”Paanong hindi siya matutuwa? Halos mawalan siya ng masabi sa sobrang saya. Mahigpit niya akong niyakap. “Ria… mahal kong Ria.”May naramdaman akong maiinit na luha sa leeg ko. Nang tingalain ko siya, nakita kong umiiyak pala siya. Ito ang unang pagkak

Chapter 455 - Anong Nangyari!

Nahulog ang tingin ni Vicento kay Kent. “Kilala mo siya?”“Oo. Siya ang doktor na nagdala sa akin sa ospital kanina. Pero paano siya napunta sa School of Finance and Economics?”“Siya ang pinakamalaking shareholder ng kolehiyong ito.”Maiintindihan ko kung maraming negosyo ang mayayaman, pero may isang bagay na ikinababahala ko.Napakunot-noo ako at mahina kong sinabi, “Vicento, orthopedic doctor siya pero bihasa rin siya sa tradisyunal na medisina. Hindi ko nga alam na buntis ako, pero nalaman niya agad sa pagkapa lang sa pulso ko.”Pakiramdam ko tuloy, nagiging paranoid na ako. Kahit kaunting kilos lang ay pinaghihinalaan ko na. Hindi masasabing dumating sa maling panahon ang munting buhay na nasa sinapupunan ko, pero nasa panganib pa rin siya.“Ipapasiyasat ko kay Jason. Mas mabuting maagapan bago pa may mangyari.”“Sige.”Dalawang beses ko nang nakasalubong si Kent sa iisang araw. Hindi ko siya kayang basta balewalain, kaya hinila ko si Vicento at hindi muna lumabas para sunduin s

Chapter 456 - Nalilitong Puso

Sumikip ang dibdib ko. Tumingin ako kay Melissa. Kanina lang ay nakangiti pa siya, ngunit sa sandaling iyon ay namutla agad ang mukha niya.“Vicento, ano ba talaga ang nangyari? Hindi ba sinabi mong wala kayong kontak? Bakit biglang may nangyari?”Huminto sandali si Vicento bago sumagot. “Naaksidente ang pamilya Aurelio matapos umalis sa isla. Tumaob ang buong barko at lumubog sa dagat. Malakas ang bagyo noon at walang malapit na sasakyang pang-rescue. Malaki ang posibilidad na wala nang nakaligtas.”Napahigpit ang hawak ko sa rabbit keychain na nakakabit sa bag ko.“Kahit masama ang panahon, paano naman naging ganoon lang kadaling tumaob ang barko? Imposible naman. Baka may tauhan silang espiya. Maaaring matagal na nilang pinagplanuhan ito. Nang araw na nagkabati ang pamilya Aurelio at De Leon, sinamantala nilang lipulin ang buong pamilya Aurelio. Kapag namatay silang lahat, tuluyan nang mabubura ang lahat ng bakas.”Isa pa, nandoon si Tita Vivian na mahal na mahal si Vicento.Namama

Chapter 457 - Nagkataon Lang Ba?

Nang makita ko si Melissa na ganoon kawalang-laban at karupok, wala akong nagawa kundi yakapin siya. “Sa ngayon, balitang iyon pa lang ang natanggap natin. Maaaring magbago pa ang lahat. Huwag kang umiyak. Maniwala ka sa kanya, okay?”Marahan siyang tumango sa loob ng yakap ko. Napakabait ni Melissa—kahit umiyak, hindi siya nangahas na humagulgol. Mas lalo tuloy akong nasasaktan para sa kanya.Hindi nakapagtatakang gusto siyang protektahan ni James, kahit pa magkaaway sila.“May pinapaimbestigahan na ang bayaw mo. Huwag kang mag-alala.”“Mm.”Humihikbi ang boses niya na parang isang munting hayop na sugatan.Hindi ako mapalagay na iwan siya. Ang pamilya De Leon ay nasa ganoong kalagayan na, at kailangan pang alagaan ni Mama si Papa, kaya ako na lang ang nagbantay sa tabi ng kama niya.At dahil nag-aalala ako kay Melissa, nag-aalala rin si Vicento para sa akin. Buong gabi siyang nanatili sa sofa na nasa labas lang ng mismong private ward ni Melissa.Habang tinitingnan ko ang mahahaba n

Chapter 458 - Sino Na Naman Ang Salarin?

Hindi pa katagalan, sinabi sa akin ni Jason na nasugatan lang ang lalaking iyon at kailangan lamang magpagaling nang ilang araw. Ngunit ngayon, balita ang pagkamatay niya ang natanggap ko.Kampante ako sa paraan ng pagtatrabaho ni Jason. Sigurado akong tinuruan lang niya ng leksyon ang lalaking may itim na salamin at hindi niya iyon pinatay.Pagkatapos bumalik ni Melissa, sinimulan na niya ang proseso ng pagpapalit ng pangalan, bagama't hindi pa ito tuluyang natatapos.Nang pumasok siya sa paaralan, may kakilala si Vicento na tumulong sa kanya kaya naging mas madali ang proseso ng pagpasok. Ang address na inilagay niya ay ang bahay ng pamilya De Leon.Dahil ginamit na ni Michelle ang pangalang Nica, ginamit niya na lang ang pangalang Melissa.Dahil dito, dumiretso sina Officer Ramirez sa bahay ng pamilya De Leon. Matagal na kaming magkakilala kaya mas matiyaga siyang nagpaliwanag.Nagtanong si Melissa, “Paano siya namatay?”“Pinutol ang mga paa at kamay niya, at hanggang ngayon ay hin

Chapter 459 - Posible ba?

Nagkaroon ako ng isang kakaibang panaginip—madugo at marahas.Napanaginipan ko ang namatay na si Stephen. Sina Carlos at ang iba pa ay mapuputla ang mukha, naninigas ang katawan, at dahan-dahang lumalapit sa akin na parang mga zombie.Ang boses nila ay parang mga multo sa isang horror movie. Mula sa kanilang lalamunan ay lumabas ang malamig na tinig.“Ria... bakit hindi mo kami iniligtas?”“Kuya... hindi ako iyon! Hindi talaga ako!”Gusto kong tumakas, ngunit sa sandaling iyon ay tila hindi ko maigalaw ang katawan ko.Biglang lumitaw sa harapan ko ang lalaking may itim na salamin na minsan ko lang nakita.Ang ulo niya ay lumilipad sa ere habang umiikot sa paligid ko.“Ria... napakalungkot ng sinapit ko... ibalik mo ang buhay ko...”“Hindi!”Bigla akong nagising mula sa bangungot. Kaagad akong nilingon ni Vicento, na kanina ay nakatulog sa tabi ng kama. “Ria, huwag kang matakot. Ako ito. Nandito ako.”Ilang segundo pa bago tuluyan akong natauhan. Agad akong yumakap kay Vicento. Basang-

...

44 45 46 47 48 49

SCAN CODE TO READ ON APP