Todos los capítulos de Beyond The Broken Marriage: Capítulo 111 - Capítulo 120

Napangiwi si Marco, at unti-unting kumunot ang kanyang noo. Halata sa ekspresyon niya ang pagkainis, ang hindi maipaliwanag na pagkairita, at ang pagkalito sa mga narinig. “Ano'ng meron,” sambit niya nang mariin, “na kailangang gawin nang mag-isa?”Ang boses niya ay bahagyang tumataas, hindi dahil sa galit, kundi dahil sa halong pagkabigla at pag-aalinlangan. “May bulaklak bang kailangan lang tingnan ng iisang tao? Hindi ba pwedeng sabay-sabay? Anong klaseng bulaklak ang hindi puwedeng masaksihan ng dalawa o tatlong tao nang sabay?”Para bang sinusubukan niyang hanapan ng lohika ang nangyayari, ngunit sa totoo’y hindi ito tungkol sa bulaklak. Sa puso’t isip niya, may mas malalim na tanong: bakit tila pilit na lumalayo si Alyssa?Bago pa siya makapagsalita pa ulit, sumingit si Sam. Matagal na itong nakikinig lamang sa tabi—tila ba isang tagamasid sa tensyong unti-unting umuusok sa pagitan ng dalawa. Ngunit ngayon, bigla itong nakisangkot, marahan ang kilos, ngunit may laman ang bawat s

Napangiti si Alyssa, ngunit hindi ito ngiting may tuwa. Isa itong ngiti ng taong matagal nang tahimik na nanonood, ng taong alam ang totoo kahit kailanma’y hindi niya ito ibinulalas. “Una,” panimula niya, malamig at matatag ang tinig, “ikaw ang unang nagtaksil kay Marco. Iniwan mo siya para sa pangarap mong maging artista, at buong galak mong itinapon ang sarili mo sa mga bisig ng matandang dayuhang ‘yon.”Hindi sumagot si Sam. Nanatiling tikom ang kanyang bibig, ngunit ang kanyang mga mata—na kanina’y may kumpiyansa at hamon—ngayon ay unti-unting sumikip, parang mata ng isang hayop na naiipit sa sulok. Ramdam ang unti-unting pag-ipon ng tensyon sa pagitan nilang dalawa, parang ulap bago bumuhos ang ulan. May halong galit, takot, at kaba ang ekspresyon ni Sam, ngunit pilit niyang pinipigilang makita ito ni Alyssa.Si Alyssa naman, hindi natinag. Matigas ang tindig, diretso ang likod, at sa kabila ng mahinahong tono, ang bawat salitang binibitawan niya ay parang matatalas na karayom na

Nang makita ni Marco ang dalawang babae na halos magbanggaan na ng ulo, kumilos siya nang hindi na nag-isip. Mabilis siyang lumapit, parang hinihila ng kung anong puwersa, at agad na inabot si Sam sa braso para awatin. “Ano’ng ginagawa mo?” tanong niya, may halong gulat at pagkabahala sa tinig.Napatingin si Sam sa kanya, at tila doon lang niya naalala na may mga matang nakamasid. Bigla niyang binawi ang tingin niya kay Alyssa—isang tinging kanina pa puno ng matalim na galit. Pilit niyang pinakalma ang sarili, at agad na ngumiti ng pilit habang inaayos ang pagkakabanggit. “Wala naman,” aniya, halos pa-kunwari, “Nagpalitan lang kami ng ilang salita ni Alyssa.”Pero hindi natahimik si Marco sa paliwanag niyang iyon. Tumitig siya kay Sam, at naroon na agad ang pagsita sa kanyang tinig. “Si Alyssa ay mas bata sa’yo, ilang taon ang tanda mo sa kanya. Kahit pa magkaroon kayo ng hindi pagkakaunawaan, dapat ikaw ang mas marunong magtimpi. Ikaw ang mas nakatatanda.”Hindi natuwa si Sam sa pagk

Mabilis na tumingin si Alyssa kay Marco, kita sa mga mata niya ang pagnanais na putulin na ang tensyon sa pagitan nilang tatlo. Ayaw na niyang bumalik pa sa madilim na usapan kanina, kaya agad siyang naghagilap ng mas magaan na paksa—isang paraang matagal na niyang ginagamit upang maibsan ang bigat sa paligid. “Kanina,” aniya, mahinahong tinig na sinadyang gawing kaswal ang tono, “nabanggit mong may mga pwedeng pasyalan malapit dito? May nakita ka bang maganda?”Tumango si Marco, saka tumingin sa malayo. Napatingala siya sandali, waring inaalala ang mga nabanggit sa kanya ng mga taga-rito. “Ang mga magagandang pasyalan, karamihan nasa tuktok ng bundok,” sagot niya, mabagal at may pag-iingat. “May mga templo raw doon, saka magagandang tanawin. Dito tayo sa kalagitnaan pa lang ng bundok. Hindi gaanong maraming makikita rito… maliban na lang sa isang bungee jumping platform sa di kalayuan.”Halatang sinadya ni Marco na gawing neutral ang tinig. Walang lambing, walang tampo, walang galit—

Hindi na nagpatumpik-tumpik si Alyssa. Tumitig siya kay Ethan at mariing nagsalita, “Pagkatiwalaan mo ako.”Naroon pa rin ang tensyon sa paligid, kahit pa nagsimula nang magsitahimik ang mga tao. Nang makaalis si Ethan upang sundin ang mga utos ni Alyssa, saglit siyang napako sa kinatatayuan, saka mariing tumango at tumalikod. Lumabas siya upang ayusin ang paligid gaya ng iniutos—ang katahimikan ng Zen room ay muling bumigat nang siya’y umalis.Ngunit sa kabila ng nakasaradong pintuan, hindi naging ganap na payapa ang silid.Ang pag-iyak ng buntis kanina ay malakas at malinaw, at dahil dito, maraming tao ang nakarinig. Sa labas, nagsimulang magbulungan ang mga bisita. May mga nagsabing kasalanan ng babae kung bakit siya naospital—bakit ba kasi umakyat pa ng bundok kung buntis siya? May ilan namang naniniwalang malas daw ang magsilang sa loob ng templo. Maaaring maistorbo raw ang mga espiritu.Sa loob ng Zen room, nakahiga ang babae sa simpleng kutson. Nanginginig siya at patuloy sa pa