Lahat ng Kabanata ng Beyond The Broken Marriage: Kabanata 41 - Kabanata 50

"Sarili mo lang ang makakasagot niyan, Alyssa."Nanatili 'yan sa isipan ni Allysa habang siya'y nakatungo't nakakulong ang kaniyang katawan sa sarili nitong mga bisig. Gusto niya ng kasama sa pagbubuntis na ito pero ang taong dapat na kasama niya ay piniling sumama sa pagbubuntis ng iba. Iniisip nito na talagang ang unfair ng buhay. Hindi nito alam kung paano kahaharapin ni Alyssa ang lahat ng ito ngayong hindi niya rin sigurado kung talagang maaasahan din niya sa pagdedesisyon ang kaniyang sarili. Hanggang sa bigla nitong naalala ang kaniyang mga magulang. Tumayo si Alyssa mula sa kinauupuan, mabilis na inayos ang mga gamit, at agad na tumawag ng sasakyan papunta sa bahay ng kaniyang mga magulang. Hindi naman ito masyadong kalayuan sa Manila, isang syudad lang din ang pagitan at kayang-kaya naman nito pumunta dahil magaan na ang kaniyang pakiramdam.Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Gusto lang niyang umuwi—sa tanging lugar na alam niyang may tunay na katahimikan: sa bahay ng kany

Narinig ni Alyssa ang ringtone ng kanyang cellphone—simple lang ito, yung default na tunog na kasama ng sistema, pero sa gabing iyon, tila mas matinis at mas abala ang dating. Para bang may biglaang emergency. Napakunot ang noo niya. Siguro dahil lang sa epekto ng emosyon niya kaya gano’n ang pakiramdam.“Ma, sasaglit lang ako sa balcony. May tawag lang,” paalam niya habang hawak ang phone.“Anong tawag ‘yan? Bakit hindi pwedeng marinig ng magulang mo?” tanong ng ina, bahagyang kunot ang noo.“Trabaho po,” sagot niya, kaswal. Hindi na siya naghintay pa ng sagot at lumabas na sa maliit na balcony, isinarado ang pinto, saka pinindot ang sagot sa tawag.“Hello?”Isang pamilyar na boses ang agad niyang narinig, galit, may halong pag-aalala—si Marco.“Alyssa, nasaan ka?! Nag-duty ka pa ba sa ospital at sabi ni Yaya Mila ay wala ka na raw sa bahay?! Ilang araw mo nang sinasabi si Sam, pero sarili mong kalusugan, hindi mo pinapansin?!”Napangiwi si Alyssa. Ang lakas ng boses ni Marco, para b

“Alyssa, anong nangyari?” tanong ni Marco habang pasimpleng sumulyap sa rearview mirror. Kita sa mga mata niya ang pag-aalala, at bahagyang humigpit ang hawak niya sa manibela habang binabagtas ang kalsada. Ang tono ng boses niya’y seryoso, puno ng tensyon, at may halong pagdududa.Hindi agad nakasagot si Alyssa. Tila nag-alinlangan siya. Napatingin lang siya sa labas ng bintana, pilit pinapakalma ang sarili, ngunit hindi niya maitago ang pagkabalisa sa ekspresyon ng mukha niya. Ang mga daliri niya ay magaan na naglalaro sa laylayan ng suot niyang blouse, isang pahiwatig ng kanyang kabang hindi masabi.“Wala…” bulong niya sa wakas, pero halatang hindi buo ang loob sa sagot.Hindi nakuntento si Marco. “May alitan ba kayo ni Dr. Trinidad?” muling tanong nito, ngayon ay mas tahasan na, habang tinitigan siya sa gilid ng mata. May halong paghihinala at pagkailang sa boses niya, na para bang may gustong malaman pero pinipigilan ang sarili na maging mapanghusga.Napalunok si Alyssa. Dahan-da

Masasabing utang muli ni Alyssa sa kanyang dating guro ang naging mahinahong pagtatapos ng konsultasyon. Kung hindi pa man binanggit ni Dr. Trinidad na magka-eskwela sila ni Dr. Marielle, malamang ay hindi ganoon kabait ang naging trato nito.Sa labas ng ospital, malamig na simoy ng hangin ang sumalubong sa kanila habang naglalakad pabalik sa kanilang sasakyan. Tahimik si Alyssa habang iniwasang makipag-tinginan kanino man. Samantalang si Marco ay seryoso lang na nakatuon sa mga susunod na hakbang—isang gawi niyang lagi kapag may iniisip.Pagkapasok pa lang nila sa loob ng sasakyan, halos hindi pa naisasara ni Marco ang pinto nang agad na nagsalita si Sam. Mabilis ang galaw, halatang hindi mapakali mula pa kanina pa lang.“Kamusta na?” tanong niya, sabay baling ng katawan paharap kay Marco. Namumuo ang pag-aalala sa kanyang mukha, pero may halong tensyon sa kanyang tono. “Marco, anong sabi ng doktor?”Umupo si Marco sa driver’s seat, walang imik sa loob ng ilang segundo. Maingat niyan

“Marco… sa totoo lang… itinuturing mo ba talaga akong kapatid?”Tahimik. Ang tanong ni Alyssa ay tila bumulusok sa katahimikan ng silid, mabigat at puno ng emosyon. Ramdam niya ang mahinang paghinga ni Marco sa kanyang batok, ang init ng hininga nito ay mas nagpapabigat sa tensyon sa pagitan nila."Siguro... higit pa. Higit pa sa magkapatid."Mahina ang tono ni Marco—hindi sigaw, hindi bulong, pero ramdam ang bigat ng pag-amin sa bawat salita. Parang isa iyong lihim na matagal nang nakabaon sa dibdib niya, ngayon lang niya napiling ibulalas.Napapikit si Alyssa, pilit pinipigil ang pintig ng kanyang puso. Alam niyang maaaring masaktan siya sa susunod na sasabihin ni Marco, ngunit naroon na siya—nakabitin, nakikinig, nag-aabang.“Then what else?” tanong niya, halos pabulong, parang natatakot na marinig ang kasunod.“Basta…”Naghalong kaba at pagtataka ang naramdaman ni Alyssa. Sa simpleng salitang iyon, parang bumalik siya sa mga panahong bata pa sila—panahong may mga bagay kang narara