Library

Search

Home / Romance / Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA! / Chapter 621 - Chapter 630

All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 621 - Chapter 630

1025 Chapters

#103

BARBARA POV Muli akong nagising, umaga na. Nang imulat ko ang aking mga mata, ganoon na lang ang matindi kong pagkagulat dahil nasa bisig na ako ni Charles. Yes, hindi ako maaring magkamali, yakap-yakap na ako ni Charles na noon ay mahimbing nang natutulog. Ang unan na inilagay ko sa pagitan naming dalawa ay nawalan yata ng saysay at hindi ko na alam kung nasaan na iyun. Gusto kong itulak si Charles. Gusto kong bumangon kaya lang nag-aalala naman akong baka magising ito. Halatang mahimbing pa itong natutulog kaya lang, naisip ko din na hindi naman pwedeng habambuhay ako nitong yakap-yakap diba? Mahina akong napabuntong hininga. Buong ingat kong tinatangal ang braso nito na nakapulupot sa aking baiwang kaya lang, masyadong mabigat iyun. Hangang sa narinig ko ang mahinang pag-ungol nito palatandaan na magigising na din yata. “Ahmm, Barbara..saglit lang naman. Maaga pa. Matulog pa tayo.” Paos ang boses na bigkas nito. Nang muli kong titigan ito, nakapikit pa rin ang dalawa nito

#104

BARBARA POV Naging maayos ang lahat sa amin ni Charles sa paglipas ng mga araw. Kahit papaano, ipinapakita at ipinaparamdam naman nito sa akin ang pag-aalaga ng kagaya yata sa isang tunay na asawa. Palagi itong nasa tabi ko at palagi din nitong chini-check ang kalagayan ko. Kumbaga, hindi ito nagkulang sa akin kung ang pag-aalaga ang pag-uusapan na siyang labis ko namang ikinatuwa. Hangang sa dumating ang ika-walong buwan ng aking pagbubuntis. Mas lalo akong naging maingat sa aking sarili. Halos hindi na din humihiwalay si Charles sa tabi ko na siyang labis kong ipinagpasalamat. Akala ko talaga wala nang pag-asa ang relasyon naming dalawa ni Charles pero pinatunayan nito sa akin na dapat lang na muli akong magtiwala sa dito na siyang dahilan kaya naman unti-unti na namang nahuhulog ang loob ko dito. Yes, bigla ko na lang namalayan na para bang hindi ko na kayang mabuhay na wala siya sa tabi ko. Pero hindi pa naman talaga kami officially na kami na. Oo, magkasama kami sa iisan

#105

BARBARA POV Hindi ko alam kung nagseselan lang ba ako pero noong naiserved ang steak na gustong gusto kong kainin kanina, para bang bigla akong nawalan ng gana. May ibang pagkain ang hinahanap ang sistema ko na hindi ko lang din masabi kay Charles dahil nahihiya na ako dito. Baka kasi isipin nito na nag-iinarte lang ako eh. Eh, ito pa naman ang nag slice ng steak ko sa maliliit na piraso. ‘Kain ka na. Teka lang, may iba ka pa bang gusto?” nakangiting tanong nito sa akin. kaagad naman akong tumango “Pineapple juice.” Sagot ko. Mabilis naman nitong tinawag ang waiter at umorder ng isang fresh pineapple juice at isang orange juice. “Thank you, Charles.” hindi ko na nga mapigilang wika. Feeling ko, nagdi-date kami ngayun. Perfect kasi ang nasabing resto dagdagan pa na napapansin ko na halos mga couples lang din ang iba pang mga costumers. “For what? Teka lang, hindi mo ba gusto ang pagkain? Bakit parang hindi mo naman yata ginagalaw?” seryosong tanong nito sa akin. Napatitig ako

#106

BARBARA POV “Ouch, ang sakit. Huhuhu! Charles, nagkasugat ako.” Pagsusumbong ni Candy. Natalsikan yata ng bubog ang paa nito at kung makapagsumbong akala mo may pakialam si Charles sa kanya eh. Paano ba naman, pagkabagsak pa lang ng baso sa sahig, mabilis na ding napatayo si Charles at tinanong ako kung nasaktan ba ako. “Ayos ka lang ba? Ano ang nangyari? Teka lang, may masakit ba sa iyo?” nag-aalalang tanong pa nga nito sa akin. Kaagad naman akong umiling habang pigil ko ang sarili ko na matawa sa hitsura ni Candy. Nakaupo na ito sa sahig habang hawak nito ang isang paa kung saan nakita kong may bahid nang dugo. Natalsikan nga siguro ng bubog at nagkasugat. “Hindi ko sinasadya, Charles. Na-nadulas lang nag baso sa kamay ko tapos nahulog. Hindi ko naman akalain na sasaluhin iyun ng paa ni Candy.” Kunwari painosente kong bigkas. “Not your fault. Kung hindi sana siya lumapit, eh di hindi sana siya natamaan.” Seryoso nitong wika sabay tawag ng waiter. “Dalhin niyo siya sa

#107

BARBARA POV PAGKATAPOS ng insidente sa restaurant, wala na akong naging balita kay Candy. Iniisip ko na lang at baka nananahimik na ito lalo na at naging okay na din naman ang relasyon naming dalawa ni Charles. Hangang sa sumapit na ang araw na pinakahihintay naming dalawa. Ang panganganak ko. Kambal na lalaki at labis ang galak ko na nararamdaman ng puso ko nang mapansin ko kung gaano kasaya si Charles. Sabagay, hindi lang naman ito ang masaya kundi ang halos buong angkan yata ng Villarama. Mahalaga pala sa angkan nila ang bawat miyembro na madagdag sa pamilya kaya naman lahat ay nag-celebrate. Lahat ay nagpahatid ng pagbati ang ilan sa mga ito ay dumalaw pa talaga sa hospital para makita ang mga babies. "Thank you, Sweetheart. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya ngayun. Sa wakas, nakaraos din at nakita ko na din ang kambal nating anak. Ang ku-cute nila." maluha-luhang wika ni Charles. Para itong isang larawan ng isang masayang ama. Ni hindi ko na nga mabilang kung

#108

BARBARA POV “Hindi mo ba gets kung ano ang ibig kong sabihin? Well, chimi-a-a ka nga pala kaya boba ka!” muli nitong wika. Kung hindi lang siguro masakit ang tahi ko, baka kanina ko pa sinugod ang babaeng ito eh. Paano ba naman kasi, masyadong pasmado ang bibig and as if naman maniniwala ako sa sinasabi nito. Maghintay lang talaga ang babaeng ito, isusumbong ko talaga ito kay Charles. Pero kaya ko ba talagang magsumbong kay Charles? Paano na lang kung totoo ang sinasabi nito? Pero hindi eh..gumagawa lang siguro ng kwento itong si Candy para paghiwalayin kami ni Charles. Okay na kami ni Charles eh. Maayos na ang pagsasama namin at hindi naman siguro ako nito lolokohin diba? Hyasst, ewan! Hindi naman ako bato para hindi din matamaan sa sinasabi ni Candy ngayun eh. Paano na lang pala kung totoo ang sinasabi nito? Saan ako pupulutin kung nagkataon? “Hindi ko kailangan ang openyon mo kaya umalis ka na.” malamig ang boses na wika ko. Napansin kong kaagad naman itong napangisi.

#109

BARBARA POV “ANG ANAK KO!” mahina kong sambit. Hindi maipaliwanag na saya ang nararamdaman ng puso ko habang nasa bisig ko ang isa sa kambal na sangol na kasisilang ko lang. Kahit na masakit pa ang aking tahi, hindi ko alintana iyun lalo na at sabik akong makarga ang anak ko. “Ang gwapo niya.” Naluluha kong sambit. Si Charles naman ay nakaupo din sa visitors couch habang nasa bisig din nito ang isa sa kambal. Nakikita ko pa ngang namumula ang mga mata nito na para bang nagpipigil na maiyak. “Chase.” Narinig kong mahinang bulong ni Charles sa baby na karga nito. Oo, Chase ang pangalan ng baby na nasa bisig nito samantalang itong kalong ko naman ay Carson. “Barbara, iha…akin na iyan si Baby. Magpahinga ka na muna. Baka mamaya bumuka pa iyang tahi mo kapag mapwersa.” Awat naman ni Mommy Carmela. Nakangiti ko namang ibinigay dito ang baby na kalong ko. Tama ito, baka kung ano pa ang mangyari sa tahi ko. Wala pa naman akong balak na mag stay ng matagal dito sa hospital “Thank yo

#110

BARBARA POV“Mam, may naghahanap po sa iyo sa labas.” Araw ng lunes at abala ako sa pagpapadede sa anak kong si Carson nang bigla na lang dumating dito sa nursery room ang isa sa mga kasama namin sa bahay para sabihin sa akin na may bisita daw ako sa labas.Hindi ko naman maiwasan na magtaka. Sino naman kaya ang bisita ko? Sa araw-araw na nagdaan simula noong nanganak ako, wala akong ibang palaging naging bisita sa bahay na ito kundi sila Mommy Carmela at Daddy Christian at Cassy lang. Halos araw-araw nandito ang mga iyun para tulungan akong alagaan ang kambal.Maliban kay Mona, walang ibang tao kaming pinapayagan na makahawak sa dalawang bata. Hindi naman sa pagmamaselan pero gusto lang naman kasi naming masiguro na maayos ang mga bata kaya iyun ang dahilan kung bakit ayaw pa namin kumuha ng mga Yaya’s.“Sino daw at ano ang kailangan?” nagtataka kong tanong kay Manang Greta.“Babae po Mam, Candy daw po ang pangalan niya. Importante daw ang kailangan at dahil kilala naman po ni Sir Ch

#111

BARBARA POV " HINDI ka nakasagot noh? Kasi totoo ang sinabi ko. Kawawa ka naman. Darating at darating talaga ang araw na alam kong kusa kang palalayasin ni Charles at ako ang ipapalit sa iyo. Huwag kang mag-alala, kapag wala ka na dito, aalagaan ko ng maayos ang mga anak mo. Magiging mabait at mapagmahal akong stepmom sa kanila at mamahalin ko silang parang isang tunay na anak.” Nakangising wika ni Jolene Hindi pa rin tapos ang pang-iinis na ginawa nito sa akin. Muli akong napatitig sa mga kissmark na nagkalat sa leeg nito at hindi ko na mapigilan pa ang makaramdam ng matinding sama ng loob. Feeling ko biglang nagdilim ang lahat sa akin kasabay ng panginginig ng aking laman dahil sa matinding galit. Hindi ko na kayang pigilan ang galit na nararamdaman ko. Sinabi ko sa sarili ko na magpapasensya ako pero parang gusto yatang ubusin nitong si Jolene ang lahat sa akin eh. Biglang nagdilim ang lahat sa akin at namalayan ko na lang na hatak-hatak ko na ang mahaba nitong buhok habang

#112

BARBARA POV “AYOS ka lang ba? Naku, para sa akin ha, tama lang iyang ginawa mo sa Candy na iyun.” Ani ni Mona sa akin. Tulala akong nakaupo dito sa loob ng nursery room habang palipat-lipat ang tingin ko sa dalawang anak ko. “Pero kay Candy pa rin siya kumampi. Mona, natatakot ako…paano kung magkatotoo ang sinabi ni Candy sa akin kanina na kumukuha lang ng tiyempo si Charles para palayasin ako sa bahay na ito? Ano na lang ang mangyayari sa akin?” mahina ang boses na bigkas ko “Ano ka ba? Huwag ka ngang magpapaniwala sa babaeng iyun. Hindi mangyayari iyang iniisip mo kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo.” Nakangiting sagot naman ni Barbara sa akin “Pero---pero hindi pa rin ako mapalagay, Mona. Natatakot ako. Kung sakaling palalayasin ako ni Charles, paano na ang mga anak ko? Ano na ang mangyayari sa akin. Ayaw kong mahiwalay ako sa mga anak ko, Mona. Tsaka, paano pala kung ipakulong ako ni Candy. Nakita mo ba kanina, halos masira ang mukha niya dahil sa ginawa ko.” Umiiyak ko na

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status