Lahat ng Kabanata ng Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Kabanata 631 - Kabanata 640

Charles Villarama POV “Ano ang nangyari?” seryosong tanong ko kay Candy. Kakatapos lang nitong gamutin ang mga pasa nito sa mukha dulot ng matinding bugbog na si Barbara ang may gawa. Hindi ko alam na may pagka-amazona pala ang asawa ko dahil sa tindi ng bugbog na natamo ni Candy mula sa mga kamay nito, halos hindi na maidilat ang mga mata ng dalaga. Hindi ko tuloy malalaman ngayun kung maawa or matatawa ba ako sa hitsura ngayun ni Candy. Maga ang buong mukha at halos hindi maidilat ang mga mata. Dagdagan pa na ang buhok nito ay gulong gulo din First time kong makita si Candy sa ganitong hitsura at masasabi ko na wala naman pala talagang special sa pagmumukha ng babaeng ito. Nagkakahitsura lang pala dahil plakado palagi sa make-up ang mukha “Charles, nakita mo naman siguro kung ano ang ginawa sa akin ng Barbara na iyun diba? Hindi ako mananahimik. Ipapakulong ko ang babaeng iyun!” may himig na galit sa boses na bigkas nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntong hininga. Sig

BARBARA POV Malayo pa pero malapit na. Iyun ang pakiramdam ko ngayun. Habang palapit nang palapit kami sa lugar kung saan ako lumaki, feeling ko, palayo nang palayo naman kami ng mga anak ko sa ama nila. Kanina pa pasimpleng tumutulo ang luha sa akin mga mata. Ayaw ko lang ipakita kay Mona dahil tiyak akong mag-aalala ito sa akin Ngayung nasa malayo na kami sa lalaking mahal ko, hindi ko alam kung tama ba itong naging desisyon ko. Kung tama ba itong paglayo ko or baka naman bunga lang ito nng padalos-dalos na desisyon. Paano na ang mga anak ko? Kaya ko ba talaga silang buhay? Haysst, ang hirap! Sobrang hirap pero kailangan kong panindigan “Barbara, malayo pa ba ang lugar niyo. Ang sakit na ng pwet ko.” Ani ni Mona sa akin. Kaagad kong pinunasan ang luha sa aking mga mata. Tumingin muna ako sa paligid bago ako tumitig sa kanya “Malapit na tayo. Wala nang isang oras, nandoon na tayo.” Nakangiti kong sagot dito “Talaga? Mabuti naman kung ganoon tsaka mabuti na lang at hindi i

BARBARA POV Pagkabukas ng sasakyan, napansin kong napako ang paningin ni Nanay sa batang hawak ko. Napansin kong gulat na gulat ito nang dumako din ang paningin nito sa isa pang batang hawak ni Mona. “Diyos ko, dalawa? Kambal?” ani ni Nanay. Kaagad ako nitong hinawakan sa kamay at hinila papasok ng bahay. “Pumasok kayo ng bahay. Dali, bilisan niyo at baka mahamugan ang mga bata.” Muli nitong wika. Binalingan ko si Mona at niyayang pumasok na sa loob ng bahay Pagkapasok sa loob ng bahay, kaagad na bumungad sa akin ang maayos na kapaligiran. Halatang kakatapos lang ng bahay gawin dahil wala pang mga gamit. Ganunpaman, malinis ang buong paligid kaya alam kong kahit papaano, magiging maayos din ang kalagayan ng mga anak ko dito. “anak, bakit hindi mo sinabi sa amin na nanganak ka na pala? Sino ang Tatay ng mga bata?” muling tanong ni Nanay sa akin. Hindi nito malaman kung hahawakan ba nito ang bata pero nang nakangiti kong iniabaot sa kanya si Chase, walang pag-aatubili na tinanga

Barbara pov Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat nang walang sabi-sabing basta na lang dumapi ang labi ni Charles sa labi ko. Hindi ko ito inaasahan kaya wala sa sariling naitulak ko tuloy ito. “Charles, totoo ba ito? Nandito ka? Ano—ano ang ginagawa mo dito?” nagtataka kong tanong dito. Napansin kong napangiti ito. Masuyong nakatitig sa akin ang inaantok nitong mga mata bago sumagot “Of course, sinundan kita. Baka mamaya kung saan-saan ka naman magtago at mahihirapan na naman akong hanapin ka. Tsaka mabuti na lang talaga at rental car iyung sinakyan ninyo. Kay bilis ko lang na trace kung saan ka ba talaga patutungo.” Nakangiti nitong sagot sa akin. “Ganoon? Ibig mong sabihin, inalam mo kung saan kami patutungo? Pero—pero paano mo naman nalaman na rental car ang sinakyan namin eh ang sabi namin sa guard, kotse nila Mommy at Daddy ang sumundo sa amin.” Nagtataka kong sagot dito. Napansin kong napailing ito. Hinawakan ako sa kamay bago ito nagsalita “You’re so inno

BARBARA POV “Nanay, ayaw ko na pong pag-usapan ang tungkol sa mga iyun. Matagal nang nangyari iyun at kahit na katiting, wala akong gusto sa Isko na iyun noh.” Nakangiti kong muling wika kay Nanay. Haysst, paano ba nauwi sa usapan tungkol kay Isko ang lahat-lahat? Ayaw ko nang balikan pa ang usapin tungkol sa taong iyun dahil kinikilabutan ako. “Sabagay, siya nga pala anak. Ano nga pala ang kinakain ng asawa mo sa agahan? Kanina, noong dumating siya, nanghingi siya ng kape. Binigyan namin pero hindi niya naman naubos. Hindi niya yata gusto.” Wika ni Nanay sa akin. Hindi ko nama mapigilan ang mapangiwi. Kumakain naman ng agahan si Charles pero pangmayaman na pagkain iyun. Wheat bread or croissant with bacon and fita cheese or kung ano pang klaseng mamahaling palaman sa bahay kung saan binibili sa mga malaking grocety store. Okay din ang sinangag na pinarisan ng sausage, sunny side up egg and bacon. Siyempre, mahirap hanapin ang sausage at bacon dito sa baryo namin kaya sig