ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA! / บทที่ 601 - บทที่ 610

บททั้งหมดของ Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: บทที่ 601 - บทที่ 610

1025

#83

Barbara POV Sa kaalaman na nandiyan lang si Charles dito sa loob ng unit kung saan ako nakatira ngayun, talagang inihanda ko ang sarili ko na huwag na munang lumabas. Ayaw kong makita muna ito. Ayaw ko din itong makausap. Kaya lang, hindi ko alam kung hangang kailan ko ito kayang tikisin gayung habang lumilipas ang oras, nakakaramdam na ako ng gutom. Wala sa sariling mabilis akong napabangon ng kama. Naglakad patungo sa pintuan ng silid ko at nakiramdam. Hindi ko alam kung nasa labas pa ba si Charles dahil hindi din naman ako kinakatok ni Mona. Oo nga pala! Si Mona, tama pwede ko pala itong i-message at tanungin kung nasaan na si Charles ngayun. Baka naman umalis na diba? Sa naisip kong iyun, muli akong naglakad patungo sa kama. Dinampot ang cellphone at tinawagan si Mona. Ilang ring lang naman ay sumagot na din naman kaagad ito kaya naman walang paligoy-ligoy na tinanong ko na ito—— “Mona—-“ wika ko “Barbara, gising ka na? Naku, alam mo ba na kanina pa ako kumakatok
อ่านเพิ่มเติม

#84

BARBARA POV “I know! Kaya nga nandito ako ngayun sa harapan mo para humingi ng sorry diba? Alam ko na ang pagkakamali ko at kahit na wala akong maalala tungkol sa nakaraan natin,promise, magiging tapat na ako sa iyo. Lalo na ngayung magkakaanak na tayo.” Seryoso nitong wika. Walang pag-aalinlangan na kaagad naman akong umiling. “Hindi! Hindi ako papayag at wala na akong balak na bumalik sa iyo. Maalala mo man ang nakaraan natin or hindi, hindi na iyun mahalaga sa akin. Pipilitin kong buhayin ang batang ito na ako lang.” walang paligoy-ligoy kong sambit. Napansin ko naman ang kaagad na pagsalubong ng kilay nito. Na para bang hindi ito masaya sa sinabi ko. Sabagay, sino nga ba naman ang matutuwa kung tinangihan ka diba? Pero kahit na—- ayaw kong magbakasakali dahil ayaw ko nang masaktang muli. Kahit na gaano pa ka-pogi itong si Charles, deadma na muna ako dito lalo at sa bandang huli, alam kong ako ang magiging talo kapag muli akong magpadala sa kung ano man ang nararamdaman ng pu
อ่านเพิ่มเติม

#85

BARBARA POV “Kain ka pa. Dapat kumain ka ng marami para sa baby natin! Tsaka, look at yourself, pumapayat ka na oh?” nakangiting wika sa akin ni Charles habang naka-monitor yata ito sa mga pagkain na pumapasok sa tiyan ko. Ewan ko ba, may magic yata itong si Charles. Sa isang iglap, bigla din nawala ang tapang ko ngayung kaharap ko ito hapag kainan. Feeling ko kasi, bumalik kami sa dati eh. Noong mga panahon na maayos pa ang pagsasama naming dalawa. Paano ba naman kasi, ang galing naman kasi talagang mag-alaga eh. Kung umasta ngayun sa harapan ko akala mo walang nagawang malaking kasalanan sa akin eh. Sabagay, kung hindi kaya ito nagka-amnesia, maranasan ko kaya dito na itaboy ako? “Tama na, busog na ako!” angal ko dito. Napansin kong saglit itong natigilan. Sumandal sa upuan at seryoso akong tinitigan. “Galit ka pa rin ba sa akin? Sabihin mo, ano ang gusto mong gawin ko para mawala ang galit mo sa akin, Barbara.” Seryoso nitong tanong “Eh di umalis ka! Hindi na kita kaila
อ่านเพิ่มเติม

#86

BARBARA POV“Barbara! Barbara!” hindi ko alam kung ilang oras akong nakaidlip basta nagising na lang ako sa mahinang katok sa pintuan ng aking silid. Pupungas-pungas akong bumangon at pasimple kong tsinek ang orasan sa aking bedside table at nang mapagtanto kong halos alas sinko na ng hapon, tuluyan na akong bumangon ng kama para pagbuksan si Mona na kumakatok sa pintuan ng aking silid“Mona..bakit?” nagatataka kong tanong kay Mona pagkabukas ko ng pintuan. Pasimple pa akong sumilip sa labas at nang mapansin ko na wala si Charles sa paligid, imbes na tuwa ang mararamdaman ko, hindi ko maiwasan na makaramdam ng panlulumo.Ang akala ko pa naman, nandito lang sa labas si Charles eh. Hinihintay na kausapin ko ito. Hmp, sabagay sino ba naman ako para suyuin nang suyuin nito. Masyado lang yata akong assumera.“Umalis na si Sir Charles kanina. Hindi ko nga lang alam kung babalik siya.” Nakangiting wika ni Mona sa akin. “Hmmp, hindi ako interesado! Tsaka, mabuti naman at umalis na ang lal
อ่านเพิ่มเติม

#87

BARBARA POV ‘‘GRABE, sobrang nabusog ako. Sarap kumain.” Nakangiting wika ko kay Mona habang nakasandal ako dito sa sofa. Kakatapos lang namin kumain at feeling ko, puputok ang tiyan ko sa matinding kabusugan. Puro ba naman mga paborito kong mga pagkain ang nasa dining table eh kaya napapasabak talaga ako sa matinding kainan. “Ako nga din eh. Pero teka lang, since busog na tayo, gusto mo bang maglakad-lakad na muna tayo sa labas?” nakangiting tanong ni Mona sa akin. Saglit akong nag-isip bago ako tumango Oo nga naman pala. Why not naman diba? Pwede talaga kaming lumabas since maaga pa naman. Isa pa, kailangan kong maibaba itong mga kinain ko bago ako matulog dahil may kasabihan ang mga matatanda sa probensya namin na bawal daw matulog kapag busog. “Sige…parang gusto ko iyan ah?” nakangiting sagot ko kay Mona sabay tayo. “Saglit lang, magpapalit lang ako ng damit.” Dagdag ko pa at hindi ko na hinintay pa ang maging sagot ni Mona at mabilis na akong naglakad patungo sa aking sil
อ่านเพิ่มเติม

#88

BARBARA POV "Charles Villarama, oh my God! This is a very big coincidence? Nandito ka din sa Baguio?” narinig kong wika ng babae habang halata sa boses nito ang galak. Na para bang wala itong pakialam sa mga kasabay namin dito sa loob ng elevator dahil ang boses ay abot yata hangang top floor dahil sa sobrang lakas. “Yeah…and by the way..I am with my fiancée. Barbara…” nakangiting wika ni Charles na labis kong ikinagulat. Kahit naman English ang pagkakasabi ni Charles noon, nainitindihan ko pa naman ang ibig nitong sabihin. NItong mga nakaraang buwan na dito ako nakatira sa Baguio, nahilig ako sa panonood ng mga English movies kaya naman kahit papaano, may natutunan akong mumunting English. Fiancée? Tama ba iyung narinig ko? Fiancée ang pakilala sa akin ni Charles sa magandang babaeng kaharap nito ngayun? Isa pa, hindi din nito inaalis ang pagkakaakabay sa akin kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng pangliliit nang mapansin ko kung paano ako titigan ng babaeng nasa hara
อ่านเพิ่มเติม

#89

BARBARA POV “Sino iyun?” hindi ko mapigilang tanong kay Charles. Nandito na kami ngayun sa loob ng kotse at hindi ko alam kung saan ako nito balak na ipasyal. Kapag kami lang kasing dalawa ni Mona ang namamasyal, palagi lang naman kaming naglalakad-lakad sa paligid. Tapos kapag magsawa sa kakalakad, sasakay kami ng jeep at bababa na naman sa destinasyon kung saan namin natipuhan. “Hindi mo naman siguro ako pipiliting bumalik ng Manila kasama ka diba? Mamamasyal lang naman tayo diba?” seryosong muling tanong ko kay Charles. Hindi kasi sumagot eh kaya naman mas maigi na batuhin ulit ng panibagong tanong. “Ang unang tanong mo muna ang sasagutin ko. Ang babaeng kanina sa elevator ay si Neri. Friend ko daw since High School at matagal na daw akong crush pero hindi ko siya gusto. Hindi siya ang tipo kong babae.” Seryso nitong sagot. Hindi naman ako nakaimik pero hindi ko din mapigilan ang muling mapaismid. May feeling kasi ako na niyayabangan ako ng taong ito eh. Hindi daw gusto eh
อ่านเพิ่มเติม

#90

BARBARA POV Anak natin? Kay sarap pakingan. Nakakataba ng puso. Sana lang talaga at tunay na itong ipinakitang pag-aalaga ni Charles sa akin. Masakit kasi talaga ang umasa eh. Natupad ang nais ni Charles na pumunta kami sa pang infant section para tumingin-tingin ng mga gamit ni Baby. Bilang malapit nang maging Ina, hindi ko din naman mapigilan ang makaramdam ng matinding excitement lalo na nang makita ko ang mga nagagandahang mga gamit pambaby. Hindi ko mapigilan ang mangarap na sana mabili ko lahat ng mga ito para sa anak ko. Lahat naman siguro ng Ina, nangangarap na mabigyan ng lahat ng gamit ang anak diba? Kaya lang, super pricy pala ang mga gamit pambata. Gusto na nga sanang bumili ni Charles eh kaya lang mabilis ko itong pinigilan. Saan naman namin kasi ilalagay diba? “Huwag na Charles! May kulang-kulang tatlong buwan pa naman bago ako bago manganak eh. Baka kasi madumihan lang din ang mga iyan kapag itatambak lang natin.” Tutol ko. Kung anu-ano na kasi ang mga itinutur
อ่านเพิ่มเติม

#91

BARBARA POV “Dito na ako sa sofa matutulog. Yeah, I need kumot ang unan kaya thank you.” Nakangiting wika ni Charles sa akin habang hindi nito inaalis ang pagkakatitig sa aking mukha. Para namang napapaso na mabilis akong napatalikod at direchong naglakad patungo sa aking silid. Pagdating ng silid, para akong nahahapo na biglang napaupo ng kama. Paano ba naman kasi, ramdam ko na naman ang familiar na lakas ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito sa tuwing kaharap ko si Charles. Siguro dahil mahal ko pa rin ito hangang ngayun. SAbagay, kahit na ano ang pilit ko, hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko kung bakit hindi ito maalis-alis itong si Charles sa puso at isipan ko. Ang aming mga masasaya at malulungkot na pinagsamahan ay nakaukit na yata sa balintataw ko eh. “Barbara..ano ka ba? Akala ko ba ayaw mo na sa Charles na iyan? Ano ba iyan, bakit parang gusto mo na naman yatang kumaringking.” Mahing kong kastigo sa aking sarili. Nasa ganoon akong sitw
อ่านเพิ่มเติม

#92

BARBARA POV “Halika ka na. Matulog ka na din.” Muling sambit ni Charles. Kahit na medyo mabigat na itong aking tiyan, pinilit ko pa ring bumangon ng kama. Ayaw ko nga..ayaw kong makatabi ito sa pagtulog “Charles, ano ang ginagawa mo? Bakit dito ka natutulog? Akala ko ba makikigamit ka lang ng banyo?” seryosong sagot ko dito. Tuluyan na akong nakabangon at nakababa ng kama at naiinis akong tinitigan si Charles na noon ay wala yatang balak na bumangon mula sa pagkakahiga sa kama “Sorry, masyado na akong inaantok at dalawa lang ang kwarto ng unit na ito. Barbara, please, kahit ngayung gabi lang, pwede bang hayaan mo na lang muna akong makitulog dito sa silid mo?” nakikiusap nitong wika. Kitang kita naman sa mga mata ang pagod at pagkaantok kaya wala na akong nagawa pa kundi ang tumango na lang. Alangan naman na pagbawalan ko ito sa nais nito gayung itong si Charles ay anak ng may ari ng condo unit na ito at ako ay nakikitira lang naman. “Hmmp, okay! Sige…dito ka at sa labas nalan
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
5960616263
...
103
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status