All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 781 - Chapter 790

JILLIAN SANTILLAN POV NAKAHAWAK ako sa t-shirt no Kuya Ralph habang isa-isa naming chini-check ang bawat bintana at pintuan ng bahay bakasyonan. Masama ang pakiramdam ko pero hindi talaga nila ako mapipilit na magpaiwan mag-isa dito sa kwarto. Bahala na, kahit na medyo awkward sa kahit na isipin nila na duwag ako, sasama talaga ako kahit na saan sila magpunta. Nakakakot kaya mag-isa dito. Oo, malaki itong bahay bakasyonan at safe naman dito kahit na gaano pa kalakas iyang ulan at hangin sa labas pero mas nakakatakot din kasing mag-isip na baka may bigla na lang lumitaw na multo sa harapan ko diba? Tsk, alam ko naman na bunga lang iyun ng malikot kong imahinasyon pero kahit na. Iba pa rin kasi talaga ang nagiging sigurista eh. Tuluyan na ngang kumalat ang dilim sa labas. Sila Moira Kristina, Penelope, Donnabelle at ang iba pa, ayun, nasa biyahe na daw patungo sa tirahan nila Cassandra at nang asawa nitong si Nielson. Doon sila magpapalipas ng gabi dahil nga malakas ang ul

RALPH ALEXANDER VILLARAMA POV PABORITONG pinsan? What a fuck! Kay sakit sa tainga pakingan. Lahat ng effort ginawa ko na nga para lang maramdaman man lang nito ang pag-aalaga ko tapos isang pinsan lang ang tingin nito sa akin ni Jillian? Matagal ko na siyang gusto at hindi ko na mabilang na pagpipigil ang ginawa ko para lang hindi ito mailang sa akin eh. Kaya nga hangat kaya, iniiwasan ko ito. Kaya nga kapag nasa paligid lang ito, deadman ako at baka makagawa ako ng kasalanan at isumpa ako ng buong angkan namin. Eh, hindi nga kami magkadugo. Maaaring sa papel, anak ito ng Ate Arabelle ko pero hindi sa dugo kaya kahit na anong isip ang gawin ko para lang ma inlove itong si Jillian sa akin wala talaga eh. HIndi yata talaga ito magkakagusto sa akin lalo na at nakatatak sa isipan nito na mag pinsan nga kami Na bahagi nga ito ng angkan ng mga Villarama "Kuya Ralph, ano na? Huwag mong sabihin na mainit na naman ang ulo mo? Kay lamig ng panahon, bigla ka na lang nagkakaroon ng moo

JILLIAN SANTILLAN POV "Kuya, ayos na po ako. Matutuog na po ako kaya balik na po kayo sa pwesto niyo." pilit ang ngiti sa labi na wika ko kay Kuya Ralph Napasulyap pa ako sa sandali sa katawan nito bago ako nahiga ng kama at nagtalukbong ng kumot Ano ba itong nangyayari sa akin? Kung saan naman tapos ko na itong yakapin tsaka naman ako nakakaramdam ng pagkaasiwa. Haysst, feeling ko talaga, mali ang humanga sa magandang katawan ni Kuya Ralph eh. Lalo na at magpinsan kami "Good night, Jillian. Sweet dreams." narinig ko pang wika nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti pero sinadya kong huwag nang sumagot. Ayaw ko na. Hindi dapat ako makaramdam ng ganito. Na para bang kinikilig ako? "Well, tulog ka na kaagad? Okay...sweet dreams." muli na namang bigkas nito kaya napapakat labi na lang ako Bakit ba salita siya nang salita? Hindi ba pwedeng matulog na kami dahil hindi na din ako mapakali? Feeling ko nga, sobrang init eh. Sabagay, sino ba naman ang hindi makakaramda

JILLIAN SANTILLAN POV 'ANO ang problema? Bakit ba kayo nag-aaway ha?" seryosong tanong ko kay Kuya Ralph at Russell. Mabuti na lang talaga at medyo kumalma na ang dalawa pero ang bakas ng sakitan sa pagitan nang dalawa ay nandoon pa rin Si Kuya Ralph, halata ang pasa sa pisngi nito samantalang si Russell naman ay nangingitim ang ilalim ng mga mata. Paika-ika din itong maglakad na halatang may nararamdamang sakit sa katawan "Huwag mo nang pansinin ang bagay na iyun. Pampainit lang mga kaso-kasuan ang ginawa namin kanina." seryosong sagot naman ni Kuya Ralph sa akin. Tinaasan ko lang ito ng kilay at seryosong hinrap ko si Russell. Alam ko kasing walang matinong maisasagot itong si Kuya Ralph sa akin eh. "Ano ang problema? Kailan ka pa naging basagulero?" "Tita Jillian, wala! Wala...hayaan mo na. Noon pa man bully na talaga iyang si Uncle Ralph kaya huwag mo nang bigyang pansin. Teka lang, may dalang mga pagkain sila Manang kanina. Ang mabuti pa, kumain na tayo. Gutom na ako

JILLIAN SANTILLAN POV "MASAKIT BA? BAKIT ka ba kasi nakipag-away kay Kuya Ralph? Ayan tuloy, nasaktan ka." nadatnan ko si Russell na nasa loob ng silid nito. May nakapatong na ice pack sa ibaba ng mga mata nito kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng awa dito "Ayos na ako. Kaunting bagay lang ito na hindi na dapat pang palakihin." seryoso ang tono ng boses na sagot nito sa akin "Ano ba kasi ang nangyari? Kay aga-aga, bakit ba kayo nag-away?" seryosong tanong ko. Wala talaga siyang balak na tigilan itong si Russell hangat hind magsasabi ng totoo eh, Kay Kuya Ralph kasi, alam niyang wala siyang mapapala. Isa pa, ayaw ko nang magtanong ng kahit na ano sa lalaking iyun. Feeling ko kasi, palagi na lang ako pinagti-tripan eh. "Tita, ayos lang talaga ako. Tsaka ang nangyari kanina ay normal lang." nakangiting sagot naman nito sa akin Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapakunot noo. Malalim akong napabuntong hininga bago ako dahan-dahan na tumayo 'Bahala ka na nga, pero