All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 871 - Chapter 880

JILLIAN SANTILLAN POV “Halika, kumain ka na muna.” Malumanay ang boses ni Maureen, hindi pilit, hindi matigas… kundi puno ng pag-aalaga ng isang tunay na Ina sa kanyang anak na matagal na nawalay sa kanya. Nandito na ako ngayon sa isa sa mga silid ng bahay nito. Tahimik na lumuluha habang ramdam ko pa rin ang bigat ng kalooban ko. Ewan ko ba, hindi pa rin matapos-tapos itong pag-iyak ko. Ang dami nang luha na nawala sa akin pero sige pa rin ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nakaupo ako sa gilid ng kama, yakap ang sarili, habang patuloy na tumutulo ang mga luha ko na parang walang katapusan. Hindi ko na nga namalayan kung gaano na ako katagal na nakatulala. Hanggang sa bumukas ang pinto. At pumasok ang walang iba kundi si Maureen. May bitbit itong pagkain na nakalagay sa isang food tray. “Jillian, kailangan mong kumain,” muli nitong wika habang dahan-dahang inilalapag ang tray sa maliit na mesa sa tabi ko. “Hindi pwedeng hindi… baka manghina ka niyan.” Ramdam k

RALPH ALEXANDER VILLARAMA "Jillian, sagutin mo ang tawag!" yamot kong wika. Kanina pa ako dito sa labas ng bahay ng tiyahin kong si Tita Arabella at kagabi ko pa tinatawagan si Jillian pero bigo ako. Hindi nito sinasagot ang tawag ko. Hangang sa hindi ko na ma contact ang number nito. Gustuhin ko mang kumakatok sa gate ng bahay ng tiyahin ko, pero hindi maaari. Alam kong itataboy lang din naman ako ng mga ito Wala sa sariling napaayos ako ng upo sa aking sasakyan nang mula sa loob ng gate nila Tita Arabella, biglang bumukas iyun. Lumabas ang hindi ko inaasahan na bisita. Si Russell, ang taong nagbunyag sa relasyon namin ni Jillian kahapon kaya nagkagulo Hindi ko mapiglan ang maikuyom ang kamao ko. Sa matinding galit ko, hindi ko na napigilan ang sarili ko Mabilis akong bumaba ng kotse at walang sabi-sabing mabilis na naglakad palapit dito at nang makalapit ako, walang sabi-sabing malakas ko itong sinapak. Sa lakas noon, kaagad na bumulagta si Russell sa malamig na seme

"Mrs. Santillan, ano ang kailangan mo?'" seryosong tanong ni Maureen sa babaeng nakaharang sa harap ng sasakyan niya Sa totoo lang, nag-aalala siya. Ayaw niyang malagay sa kumpromeso ang pag-alis nila ng anak niyang si Jillan Alam niyang ito na ang tamang oras para makasama niya ang anak niya na walang kahati eh. Ngayung nagkakagulo ang mga Santillan at Villarama Clan, dahil sa pagkakaroon ni Jillian ng relasyon kay Ralph Villarama, kukunin niyang pagkakataon ito para ma-solo niya ang anak niya Ayaw niyang malagay sa alanganin ang pag-alis nila ng anak niyang si Jillian. Ilang taon niyang hinintay ang pagkakataong ito, ang makasama ang anak niya nang walang kahati, walang hahadlang, at lalong walang aagaw. Ngayon na nagkakagulo ang mga Santillan at Villarama clan dahil sa relasyon ni Jillian kay Ralph Villarama, hindi niya hahayaang masayang ang pagkakataon na tuluyang makasama ang anak niya sa isang malayong lugar. Noon pa man, wala siyang ibang hangad kundi ang makasama si

"JILLIAN SANTILLAN POV MAGANDA ang farm na pag-aari ni Mama Maureen. Kaya lang, kahit na gaano pa kaganda ang buong paligid, hindi ko pa rin maiwasan na makaramdam ng matinding lungkot. Paano ba naman kasi, walang minuto na hindi ko naiisip si Ralph. Miss na miss ko na ito at ilang beses ko na ding pinigilan ang sarili ko na tawagan ito "Hinahanap niya kaya ako?" mahina kong bulong sa aking sarili. Kung sakaling hinahanap ako ni Ralph ibig sabihin mahal niya talaga ako "Anak, ayos ka lang ba? Ready na ang agahan mo, kumain ka na muna at pagkatapos nito, ililibot kita sa buong farm." nakangiting wika ni Mama Maureen. Nandito ako sa garden at hindi ko man lang namalayan na lumapit pala ito sa akin "Teka lang, mukhang maganda ang panahon ngayun ah? Gusto mo bang ipahatid ko na lang dito sa garden ang agahan mo?" muling wika nito sa akin Kaagad din naman akong tumango Wala akong ganang kumain pero, kung hindi ako kakain, tiyak akong mag-aalala naman itong si Mama sa akin.

JILLIAN SANITILLAN POV MAHIRAP gumising sa umaga na ang unang mararamdaman mo ay hindi ang ginhawa ng pahinga, kundi ang matinding pagkahilo at pagsusuka At mas mahirap kapag alam mong wala kang ibang pupuntahan kundi ang banyo para sumuka nang sumuka. Halos hindi pa ako nakakapagmulat nang maayos ng mga mata ko kanina nang bigla akong napabangon. Parang may kung anong kumulo sa loob ng sikmura ko, paakyat sa lalamunan ko. Hindi ko na pinigilan pa. Mabilis akong bumaba ng kama at halos matisod pa sa pagmamadali papuntang banyo. At gaya ng inaasahan, halos isubsob ko na ang ulo ko sa loob ng toilet bowl. Paulit-ulit akong sumuka kahit na ang totoo, halos wala nang laman ang sikmura ko. Hindi lang naman kasi pagsuka ang problema eh. Lahat ng mga pagkain na inihahain sa harapan ko ay hindi ko makain. Ni ang maamoy, ayaw ko din. Walang laman ang sikmura ko, pero parang ayaw pa rin tumigil ng katawan ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang nakahawak sa gilid ng toilet bowl,