All Chapters of DANGEROUS มาเฟียกุมรัก: Chapter 21 - Chapter 30

หมับ! อีวานโอบร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดทันทีที่เธอหงายหลังสลบต่อหน้าต่อตา เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีคนมาเป็นลมต่อหน้ามาเฟีย ถึงอย่างนั้นเขาก็มีสติ ไม่ได้ตื่นตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก “เธอ!” “บ้าเอ๊ย!” “ทำไมตัวร้อนขนาดนี้ล่ะ!” อีวานช้อนตัวร่างบางขึ้นอุ้มอย่างรวดเร็ว เลื่อนประตูบ้านเปิดออกกว้าง ขายาวออกวิ่งไปหน้ารั้วที่มีลูกน้องทั้งสองคนยืนรออยู่ ตะโกนเสียงดังจนลูกน้องยังตกใจ “ไปโรงพยาบาล!” อามอร์วิ่งอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับ ฮาร์ทเปิดประตูรถด้านหลังให้อีวาน อีวานวางเธอกับเบาะแล้วอ้อมไปขึ้นอีกฝั่ง เอาหัวเธอหนุนที่ตักตัวเอง ส่วนฮาร์ทเลูกน้องอีกคนก็ปิดประตู แล้วหันมาเปิดประตูขึ้นไปนั่งหน้าข้างคนขับ “ไปโรงพยาบาลตระกูลนายท่านคาร์ลเตอร์ใช่ไหมครับ”อามอร์ถามเสียงกระวนกระวาย “อืม ไปเลย” “เร็ว!” “ครับ ๆ” ไต้ฝุ่นที่มองอยู่ในบ้านเห็นเพื่อนถูกอุ้มขึ้นรถโดยที่หมดสติก็รู้เลยว่าเพื่อนสาวคงป่วยมาก ตอนจับตัวก็รู้สึกว่าตัวร้อนเหมือนไฟ แต่ขนมปังไม่ชอบไปหาหมอ นี่ก็คงปล่อยให้ตัวเองป่วยจนไม่ไหว ดีที่มีคุณคนนั้นอยู่ด้วย เขาคงจะพาเพื่อนสาวคนสวยไปโรงพยาบาล ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นเลย “เขาเป็นอะไรกับยัยขนมกันแน่นะ

ขนมปังกลับมาพักผ่อน อยู่บ้านหลังจากออกจากโรงพยาบาล ก็มีงานติดต่อเข้ามาจากต่างจังหวัด ไม่ให้เธอต้องจมปลักอยู่กับความรู้สึกบางอย่างที่หาคำตอบไม่ได้ และก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม ถึงต้องไปคิดถึงเรื่องของคนที่เธอไม่อยากจะยุ่งด้วยที่สุดในชีวิต“เข้ามาวุ่นวายในชีวิตคนอื่นง่าย ๆ แล้วก็หายออกไปง่าย ๆ”“เป็นงานอดิเรกที่ชอบทำมากสินะ!”“ไอ้คนใจร้าย ทำฉันป่วยหนักขนาดนั้นก็ไม่รับผิดชอบอะไรเลย!”ถึงจะพูดว่าเขาไม่รับผิดชอบ แต่ก็ออกค่ารักษาพยาบาลให้เองทั้งหมด รวม ๆ แล้วเกือบหนึ่งแสนที่เธอพักรักษาตัวตัวที่โรงพยาบาลดีอาร์รวมสี่วัน“ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลาคิดหาทางหนีคุณ!” ตอนแรกก็คิดว่าจะต้องหาที่หนีระหว่างที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว แต่หายไปสามวันไม่ติดต่อมาเลย ก็คงจะไม่มาวุ่นวายอะไรกับเธออีกแล้ว“ไม่อยากคิดถึงเรื่องไอ้บ้านั่นแล้ว!”“หงุดหงิดจริง!”ขนมปังบ่นอุบอิบพร้อมกับเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเตรียมตัวไปต่างจังหวัดในวันพรุ่งนี้ เธอต้องไปทำงานที่นั่นประมาณสองอาทิตย์ แต่เพราะสถานที่ ที่ใช้ถ่ายทำเป็นรีสอร์ต รีสอร์ตสวยมากด้วยมีสัตว์น่ารัก ๆ เยอะด้วยอาจจะเพราะที่นั่นนอกจากจะเป็นรีสอร์ตก็ยังเป็น

บ้านไม้หลังใหญ่เป็นแบบประยุกต์ให้เข้ากับยุคสมัยใหม่ รูปทรงบ้านเป็นแบบโมเดิร์น ประตูหน้าต่างส่วนใหญ่เป็นกระจก และเป็นกระจกแบบพิเศษที่สามารถกันกระสุนได้ ด้านหน้ามีน้ำพุขนาดใหญ่ ด้านบนปั้นรูปยูนิคอร์นสีขาวให้น้ำพุออกมาจากเขา ด้านข้างของบ้านมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ความลึกประมาณ150-160 เซนติเมตร สวนดอกไม้ที่อยู่รอบบ้านก็เน้นเป็นสีเขียวเป็นส่วนใหญ่ ดอกไม้ที่มีสีก็มีปะปนกันไปทั้งกล้วยไม้ป่า ดอกกุหลาบ ดอกคุณนายตื่นสาย ดอกลีลาวดี ฯลฯ บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว ห่างจากรีสอร์ตและห่างจากพื้นที่สำหรับนักท่องเที่ยวออกมาไกล คนนอกไม่มีทางที่จะเข้ามาได้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตเสียก่อน ไร่นี้เป็นมรดกที่ได้สืบทอดต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ผู้นำตระกูลคนแรกมาอยู่ไทยและท่านได้กว้านซื้อที่ดินทำธุรกิจฟาร์มโคนมเป็นอย่างแรกและขยายธุรกิจออกมาใหม่เรื่อยๆ รวมถึงการทำไร่ข้าวโพด ไร่องุ่น และชื่อไร่จึงไม่เคยเปลี่ยน เพราะท่านตั้งไว้ว่า มาร์วิน ซึ่งมีความหมายว่า ชนะ ตระกูลของเราจะไม่มีวันแพ้ ถึงแม้สิ่งเดียวที่ไม่เคยชนะได้เลย คือเรื่องความรัก… เพราะว่าไม่ว่าจะท่านหญิงคนไหน ต่างก็ทำลายหัวใจผู้นำตระกูลทุกครั้ง แต่

‘ฉันไม่มีแม่’ คำพูดนั้นของอีวาน มันยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดและสมองของเธอ แม้เขาจะเดินออกไปแล้วก็ตาม แถมเธอได้ยินเขาปิดประตูเสียงดังมาก “คงโมโหมาก ไม่โมโหก็แปลก…” “ฉันด่าแรงไปหรือเปล่านะ.. ไม่น่าไปว่าถึงแม่เลย แล้วทำไมถึงบอกว่าตัวเองไม่มีแม่ด้วย ตาบ้านี่!” พอเขาเดินออกไปเธอก็นั่งขึ้นอย่างรู้สึกผิด เพราะในตอนที่เธอจ้องตาอีวาน ขนมปังเห็นแววตาอีวานเศร้าอย่างที่ไม่เคยเห็น ทุกครั้งที่ที่เธอจ้องมองดวงตาสวยคู่นั้นมันมักจะว่างเปล่าและแข็งกร้าว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ขนาดที่เธอใช้สายตามองยังรับรู้ว่าเขาเศร้ามาก “ไปขอโทษดีไหม” “แต่เขาไม่เคยจะขอโทษเราเลยสักครั้ง ทำฉันป่วยก็ไม่ขอโทษ ฉันช่วยก็ไม่เคยขอบคุณ” เธอกำลังตีกับความคิด เพราะเพิ่งจะด่าไล่จนเขายอมถอยออกไป ‘ฉันไม่มีแม่’ “ใครเกิดมาจะไม่มีแม่ อีวาน คุณเป็นคนยังไงกันแน่..” “โอ๊ย แล้วทำไมต้องมาทำสายตาให้มันดูเศร้าขนาดนั้นด้วยล่ะ ฉันเลยต้องมานั่งรู้สึกผิดเลย!” “ไปขอโทษก็ได้ เพราะฉันรู้ตัวเองหรอกนะว่าพูดแรงไป” ขนมปังลุกจากเตียงนอนเดินไปหน้าประตู มองซ้ายมองขวา เห็นว่าประตูห้องข้าง ๆ มันปิดไม่สนิท คงเพราะเขาใส่อารมณ์ปิดประตูแรงไปจนมันเด้

“อื้ออ หาวว” เธอยกมือปิดปากหาว กะพริบตาปริบ ๆ มองดูเพดานสีน้ำตาลของไม้ มันไม่ใช่ความฝัน เธออยู่ที่ไร่ของอีวานจริง ๆ และตอนนี้ก็กำลังนอนหนุนแขนเขาอยู่ด้วย “หล่อจัง” ถ้าได้ตื่นนอนมาเจอใบหน้าเทพบุตรทุกเช้าที่ลืมตาขึ้นมา วันนั้นคงจะเป็นวันที่ดีมาก ๆ แต่จะใช้ได้กับคนที่ใจร้ายและน่ากลัวคนนี้ไหมนะ.. ประมาณเกือบเที่ยงครึ่ง ขนมปังลืมตาตื่นหลังจากได้นอนหลับพักผ่อนไปอย่างเต็มอิ่มในช่วงเช้า หลังจากกลับมาในตอนที่อีวานพาเธอไปโรงพยาบาล โดยที่ตอนนี้ข้าง ๆ เธอยังคงมีมาเฟียหนุ่มนอนหลับอยู่เคียงข้าง ตอนแรกก็คิดว่าพอเธอหลับเขาก็คงจะออกไปจากห้อง ปล่อยเธอทิ้งให้นอนคนเดียว.. “ไม่ปล่อยให้ฉันนอนหลับคนเดียวจริงด้วย..” “เวลาหลับก็ยังดูหล่อได้อีกเหรอเนี่ย เหลือเชื่อจัง แม่กับพ่อเขาคงหน้าตาดีมากแน่เลย” ขนมปังนอนตะแคงข้างหันเข้าหาอีวาน นิ้วชี้เรียวยาวแตะสัมผัสปลายจมูกโด่งสวยได้รูป เลื่อนขึ้นมาแตะคิ้วสีดำเรียงสวย กับมองขนตาที่เรียงยาวสวย น่าอิจฉาจัง ดูดีขนาดนี้ได้ยังไง.. ‘ถ้ามีลูก ลูกเขาจะหน้าหล่อหรือสวยได้เขามาหรือเปล่านะ?’ !!! ‘ฉันคิดอะไรเนี่ย ก็แค่หมายถึงลูกเขาหรอกนะ ไม่ได้บอกว่าเป็นลูกที่มาจากฉันกับ