Semua Bab His Fake Wife: Bab 341 - Bab 350

Jehan's Point of View "It's true. Real. Verified. Certified." Reñer said as we talked on the phone, halos ipagdiinan ang mga salitang iyon. Sinapo ko ang noo. "Sigurado—" "Ang kapatid ko mismo ang nagsabing may record si Jehan sa kasal. She's married to this man, Tiny." Putol ni Reñer. Nasa likod kami ng bahay ni Abigail, everyone's here— Tiny, Kimberly, and me— but Abigail's not here. She's still busy in the shelter. Mabuti na lamang at sanay na ang mga katulong sa amin kaya maaari kaming pumasok kahit wala si Abby."When did this happen?" Nag-angat ng tingin sa akin si Kim, seryoso ang ekspresyon ng mukha.Umiling ako. I couldn't remember it except for what's written in the paper."El Nido, Palawan. That's the place of marriage. Nasa papel."Tumayo si Tiny dala pa rin ang laptop kung saan kausap niya si Reñer. Pumasok siya sa bahay para siguro'y kausapin si Reñer ng masinsinan."Wala ka bang maalala? I'm sure you'll remember if you sign anything when we were in El Nido.""Kayo

Jehan’s Point of View“Diyan nakatira ang mga Dela Fuente.” Imporma ni Christopher sabay nilingon sa akin sa likod ng sasakyan.“Pero hindi na yata diyan nakatira kung sinuman ang hinahanap niyo.”Kinunutan ko siya ng noo. Ibinaling naman niya ang tingin sa pinsang si Abby.“Dalawa lang naman ang anak ni Aiden Dela Fuente, si Liza at si Nexon. So, I'm sure you’re looking for the latter. Parang imposible naman na kilala niyo si Liza at siya ang ipinunta niya rito. Pero kung si Nexon ang pakay niyo, wala kayong pag-asa.”Dahan-dahan kong pinaikot ang mga mata. Saktong sumulyap ng tingin si Abby sa rearview mirror kaya nakita niya iyon.Pero hindi na ako naguilty. Hanggang ngayon ay madali pa rin akong mabanas kay Christopher kahit na magsalita lang siya. Mayabang e, sa tono pa lang ay hindi ko na gusto. Kaya rin siguro noong sinubukan niyang manligaw sa akin noon ay binasted ko agad.Mabuti na lamang at nakahanap pa rin siya ng babaeng magtitiis sa ugali niya.“Saan ba siya nakatira?” S

Jehan’s Point of ViewKabado ako at hindi halos mapakali habang tahimik na nakaupo sa tabi ni Nexon. I could feel him breathing normally beside me, while I'm having a hard time to normal my breathing phase.Ang daya, dahil alam kong wala naman akong kasalanan at walang dahilan para ma-intimidate ako sa kaniya, pero kakaiba talaga ang dulot ng presensya niya. Para bang kahit wala siyang gawin ay manginginig pa rin ako sa takot.Pero ano nga bang ikinatatakot ko sa kaniya?Unti-unti kong ibinaling ang tingin sa kaniya para sulyapan siya. Ngunit ang sulyap ay nagtagal, lalo pa't nakatuon naman ang tingin niya sa harap. Matigas ang ekspresyon ng kaniyang mukha at parang wala siyang pakialam sa kaniyang paligid.Matangos ang kaniyang ilong. Iyon agad ang napansin ko. Makapal ang kaniyang kilay, maging ang pilik-mata, dahil nakasideview siya ay hindi ko gaanong makita ang kulay ng kaniyang mga mata. Pero sigurado akong parang kulay abo iyon. May bigote, medyo makapal, pero maayos tingnan at

Jehan's Point of View Iginiya ako ni Abby sa mesa na para sa akin, may iba pa akong kasama, mga kaedad ko lang din siguro pero niisa sa kanila'y hindi ko kilala. Ganunpaman, ngumiti ako sa kanila bilang pagbati. Ngumiti rin sila sa akin, pero matipid.Madali lang naman mahanap ang mesa kung saan ako uupo lalo pa’t may mga pangalan sa tabi ng nakafold na napkin na nasa ibabaw ng mesa. Ikatlo sa mga nakahilerang mesa ang mesang inuukupa namin kaya mas madali mula rito tingnan ang mga naglalaro harap. Tumayo si Abby sa likod ko, may sinabi siya na hindi ko narinig dahil nagsimula na naman tumugtog ng malakas ang stereo. Paglingon ko, wala na siya, siguro ay nagpaalam na iiwan niya ako at may pupuntahan. I sliced the meat on my plate. Habang ang mga mata ko’y nakatuon sa mga naglalaro. Lalo na iyong Jeanne Mae na halatang ganadong makipagtulakan sa mga babaeng bisita, tinitigan ko ng matagal. Medyo nagtatagal siya kapag nasa harap siya ni Nexon, siguro’y hinihintay na tumigil ang tugt

Jehan’s Point of View Alam kong mayaman ang mga Dela Fuente, kaya nga gustong-gusto ni Papa si Nexon na maging manugang. Pero hindi ko naisip na posible pala talaga na sobrang yaman niya. I mean… it’s not just because of his highly advanced automatic gate with face detector, pero nakakalula sa ganda ang loob ng villa. Malawak ang sakop ng villa, parang kasing laki na ito ng lupa kung saan nakatirik ang bahay namin sa Santa Rita. Ang bermuda, matingkad ang pagkaberde at ang harden sa harap ay mukhang inaalagan ng mga hardinero araw-araw. Maraming mga tanim, mga mamahaling halaman. At ang pathway na gawa sa malalaking bato ay parang natural— kahit na alam ko namang gawa ng tao. Mula rito sa gate ay tanaw agad ang malaking two storey modern house. May nakapark na sasakyan sa gilid, at hula ko’y kay Nexon iyon. Gusto ko pa sanang isaulo ang hitsura ng villa sa labas, pero mapag-iiwanan na ako ni Nexon kung tutunganga na lang ako dito kaya dali-dali akong sumunod sa kaniya nang