Home / แฟนตาซี / Undisclosure / Chapter 431 - Chapter 440

All Chapters of Undisclosure : Chapter 431 - Chapter 440

634 Chapters

กระจายกำลัง

อาจต้องขอบคุณนาฮีมานาที่ให้พวกเขาฝึกพลังพิเศษ ครั้งนี้การต่อสู้กับทหารและไซบอร์กไม่เหมือนกับในทอยซิตี้ เขารู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่า อาวุธที่เคยมองว่าร้ายกาจกลายเป็นของพื้น ๆ และจำนวนทหารไม่มีผลมากเท่าไร แต่อาวุธบนยานต่างหากที่ทำให้พวกเขาเสียเปรียบ มันเล่นงานจากด้านบนยากต่อการยับยั้ง แถมพลังทำลายล้างสูง“อย่าเหม่อ!” “แม่ง” อเล็กซ์สบถแล้วซัดสายฟ้าใส่ไซบอร์กสามตัวร่วง อาคุสะยิงซ้ำไปที่สมอง คำว่าเมตตาปรานีไม่มีในหัวอีกแล้วหนุ่มตาเรียวพยักพเยิดให้ขึ้นต้นไม้ เขาพยักหน้าแล้วกระโดดขึ้นไป พอดีกับที่คลื่นเสียงของเทสซ่าดังแว่วให้ได้ยินจากด้านขวา มียานอยู่ด้านบนคอยยิงขับไล่อยู่ไม่ถึงสิบ บวกยานลำใหญ่อีกหนึ่ง อเล็กซ์ทุบหมัดลง เขาซัดพลังใส่ยานพวกนั้นไม่ถนัดเขาหันกลับไปมองยังยานแม่ จะทำอย่างไรก่อนดีแล้วอย่างไรปึง!“อเล็กซ์!”เขามึนไปชั่วขณะ เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น เมื่อรู้ตัวอีกทีมืออาคุสะก็กระชากเขาให้ยืนขึ้น ทั้งแขนและขาข้างซ้ายชาหน่อย ๆ มือของเข้าสั่น“นายชื่ออะไร”“อะไรวะ&r
Read more

มากเกินไป

เหยี่ยวของลูบินโฉบนำหน้า ทั้งไมเคิลและเดสซิเรสังหารไซบอร์กและทหารไปหลายคนจนเมื่อยิ่งเดินทาง ศัตรูแทบไม่โผล่มาแล้ว เหลือเพียงยานเหนือหัวทั้งลำใหญ่เล็กบ่งบอกว่าพวกมันยังอยู่ ทั้งสองยังไม่เจอศพเพื่อนด้วยกัน ยังเป็นสัญญาณที่ดี เพราะนั่นหมายความว่า พวกเขาเติบโตขึ้นจากหลายเดือนก่อนมาก ไซบอร์กที่เคยรับมือยากในตอนนี้หาได้หินเสมอไป บางตัวอึด บางตัวก็กำจัดได้เพียงพริบตา พวกทหารก็เช่นกันมันอาจเป็นเพราะการค้นพบว่าตัวเองสามารถทำอะไรได้ เขายังจำสีหน้าตกใจไม่หายเมื่อพวกมันเห็นเขาสร้างเปลวไฟได้เอง หรือแม้แต่เปลวไฟที่โหมลุกอยู่ มันกลับกลายเป็นอาวุธให้เขา แต่เดสซิเรคอยเตือนว่าอย่าใช้พร่ำเพรื่อ เขารับฟังแต่โดยดี เดสซิเรประหยัดพลังชีวิตได้มากกว่า เพราะการใช้พลังของเธอต้องประชิดตัว“นั่น!” หญิงสาวชี้ไปทางศพทหารราวห้าคนค้างอยู่บนต้นไม้ในลักษณะแปลกพิกล เหมือนติดคาอยู่ ยังมีซากแขนของไซบอร์กตกอยู่ข้างหนึ่ง เหยี่ยวของลูหยุดเกาะอยู่ต้นไม้ในระยะห้าเมตรข้างหน้า ไมเคิลแทบหุบยิ้มไม่ทันเมื่อเห็นร่างหญิงสาวคุ้นตาเปรอะเปื้อนดินไปทั้งตัว อเล็กซิสยืนพิงต้นไม้ในลักษณะกึ่งทิ้งตัว เหมือนเธอยืนไ
Read more

ฝากความหวัง

ทีแรกเขาคิดว่าตัวเองต้องเปลี่ยนมือเป็นใบมีดเพื่อเปิดทางให้ทั้งสามเข้าไปในยาน แต่เมื่อเฟร็ดหายตัวพาพวกเขามาเกาะอยู่บนหลังคา เขาก็พาทะลุเข้าไปเรมีลืมไปว่ามันเป็นความสามารถแรก ๆ ของเฟร็ดเลยก็ได้ว่า เขาเคยลักลอบเข้าเขตราซาอยู่บ่อย ๆ แต่เพราะเรมีเองไม่ได้สนิทกับหมอนี่เท่ากับโคดี้ แถมพักหลังเฟร็ดแทบไม่ได้เดินทะลุให้เห็นก็เลยลืมไปบ้าง พอโผล่เข้าไป พวกทหารมีปฏิกิริยาโต้ตอบ (โคตร) ไว หากไม่ใช่เพราะเขาอยู่ในร่างหุ่นยนต์คงโดนยิงหัวทะลุ “เสียใจนะจ๊ะ” เขาขยิบตาด้วยความเคยชิน หากแต่กล้ามเนื้อบนหน้าแทบไม่ขยับยกเว้นปากและดวงตา ตอนนี้เขาเป็นมนุษย์เหล็กนี่นา หลังจากหลบกระสุนเลเซอร์ไปได้เสี้ยววินาที เรมีเหวี่ยงหมัดออกไป ร่างศัตรูกระเด็นอัดกำแพง สลบในหมัดเดียว เขาชอบพละกำลังในตอนนี้มาก ถ้าหากเรมีสามารถแปลงร่างได้ตั้งแต่อยู่ในนิวโฮป บางทีเขาอาจจะหาโอกาสจัดการเจ้าพวกขี้หมั่นไส้ที่คอยรังแกเขามาตลอด เพราะเรมีอายุน้อยที่สุดในคณะแต่ได้เกรดดีกว่าเขาหันไปทางเพื่อน เฟร็ดก็กำลังสนุกกับการหายตัวไปมาทำให้พวกมันหัวหมุน เรมีหยิบอาวุธของพวกมันแล้วสังหารทุกคน ปล่อยให้โคดี้ควบคุ
Read more

สุดกำลัง

พวกมันรู้ว่าเขาจะทำอะไรคำเตือนของลูเซียนทำให้ทั้งหมดกลัว จนกระทั่งพวกมันบุกมาจริง ๆ อเล็กซ์จึงตระหนักได้ว่าความกลัวดังกล่าวไม่ใช่เพราะกลัวในแสนยานุภาพของไลบราเรีย เพราะคิดว่าสามารถกำจัดได้ทันทีใช่หรือไม่ถึงมาด้วยกองทัพโดด ๆ หรือเป็นเพราะว่าฝ่ายอเล็กซ์ต่างหากที่แข็งกล้าขึ้น เขาหวาดกลัวน้อยกว่าตอนหนีออกจากทอยซิตี้ ครั้งนั้นความกลัวมาพร้อมกับอาการปลงตก ช่างแม่งสิ ถ้าตายก็ตายทุกคน แต่ครั้งนี้...เขากลัวเพียงว่าจะสูญเสียใครสักคนไปแม้แต่คนที่เขาไม่เคยคุยด้วย เขาก็ยังห่วงพวกมันก็กลัวเขาสัมผัสได้แม้ทหารที่บุกมาเป็นเพียงลูกน้องของเจ้าชายเมเคอร์ เขาเห็นความกลัวในสายตา คงคิดว่าระเบิดยานโดยสารจะจบ แต่ขอโทษเถอะ ทักษะการเอาตัวรอดของพวกเขาสูงกว่าที่พวกมันคิดโฟกัส อเล็กซ์บางครั้งเสียงในหัวก็เหมือนเบนนั่งอยู่ในใจ ถ้าหมอนั่นอยู่จนถึงตอนนี้ เขาอาจทำลายยานรบทุกลำได้แล้วมั้ง ถ้าหมอนั่นยังอยู่ พลังของเบนจะทรงพลังขนาดไหนแม่ง โฟกัสไซบอร์กสิบตัวกำลังรุมเขา ใช่ สิบตัว อเล็กซ์พยายามไม่ใช้พลังเพราะเขาต้องการจะใช้มันกำจัดยานอัปลักษ
Read more

แผนของบราวน์

เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ที่บ้านจะเป็นอย่างไร พ่อจะกลับมาเป็นคาเลบที่อ่อนโยนแต่แข็งแกร่งสามารถโอบอุ้มทุกคนในบ้านได้หรือไม่ ไบรซ์จะยิ้มได้หรือยัง แล้วชาร์ลีเล่า เด็กชายจะถามถึงเขาไหมเจสซี่นั่งคลำนาฬิกาข้อมือ มันเป็นสิ่งเดียวที่มีค่าที่สุดเพราะคาเลบกับเบียนน่าซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดอายุครบยี่สิบปี สองปีก่อนที่พวกเขายังอยู่กันพร้อมหน้าจนกระทั่งสมาชิกจากหกเหลือห้า จากห้าเหลือสี่ และจากสี่เหลือสามสภาพความเป็นอยู่ในทุกวันนี้กำลังทำให้เขาตายทั้งเป็น ความรู้สึกของนักโทษเป็นอย่างนี้มั้ง สูญเสียอิสรภาพ บางครั้งการได้เห็นแคดมันแม้อีกฝ่ายเข้ามาเพื่อซักเรื่องบราวน์และทุบตีก็ยังเป็นเรื่องน่ายินดี บางครั้งเขากลัวว่าประตูจะไม่เปิดออก เขาจะอยู่ในห้องนี้ตลอดไป บางวันเจสซี่ไม่อาจข่มตานอนหลับแต่ก็ต้องหลับตาไปเรื่อยจนบางทีปวดหัวขึ้นมา ถ้าหากมันเป็นภาพฝัน เขาอยากตื่นแล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนในซานโบซ่าเสียงกลอนประตูดัง เขาลุกขึ้นอย่างดีใจ จะใครอีกหนอ แคดมัน บอร์ญ่า หรือบราวน์? เมื่อไรเขาจะได้ออกไป บานประตูแง้มออก เป็นเจ้าของบ้านเดินเข้ามาก้าวเดียวแล้วพยักหน้า“วันนี้แ
Read more

คนส่งของ

“มะ...”“เวด นี่แม่กับพ่อไง!” คุณนายมิลเลอร์ร้องเสียงสูง หรือว่าเสียงของเธออยู่ในระดับโซปราโนเป็นปกติ เขาก็ไม่แน่ใจนัก แต่ที่แน่ ๆ มันแหลมจนแม้แต่คนที่นั่งในรถยังแสบแก้วหู เขามองไปทางคุณมิลเลอร์ ดูอย่างไรก็เหมือนเวดเวอร์ชันวัยกลางคน เขายังคงดูหล่อเหลาหากแต่อิดโรยขึ้น เป็นแบบนี้ตั้งแต่ลูกชายเพียงคนเดียวถูกจับตัวไป เหมือนกับคาเลบ เหมือนกับเบียนน่า...ความเป็นพ่อแม่“อย่างที่ผมบอก เขาจำใครไม่ได้ครับ” บราวน์ตอบ“เกิดอะไรขึ้นกับลูกกันแน่ พวกมันทำอะไรลูก!” หญิงผมบลอนด์พยายามจะเอื้อมมือจับศีรษะชายหนุ่มหากแต่เขาถอยออกราวกับเธอเป็นเชื้อโรค“นายทำอะไร” แคดมันยังคงคาดคั้นบราวน์ สีหน้าดูอึดอัดมากเมื่อคุณนายมิลเลอร์พยายามจะกอด ทั้งสองไม่ได้สนใจเจสซี่เลย หรืออาจจะไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ เพราะสายตาจดจ่ออยู่แต่เพียงคนที่เหมือนลูกชาย พ่อแม่จำลูกของตัวเองได้แน่นอนใช่ไหม แคดมันคือเวดจริง ๆ ไม่ผิดเพี้ยนใช่ไหม แต่ตัวตนของเวดล่ะ จิตใจของเด็กหนุ่มที่เขาเคยรู้จักไปไหนหมดอเล็กซิสบราวน์ฉวยโอกาสนี้เดินม
Read more

คนส่งของ

เขาส่ายหัวแล้วพยายามตั้งสมาธิจดจ่อกับภารกิจตรงหน้า เจสซี่ถอยไม่ได้แล้ว จะช่วยพวกคุณมิลเลอร์อย่างไรหรือ ไม่มีทาง เขายังช่วยตัวเองไม่ได้ท่าเรือห่างตัวเมืองประมาณหนึ่งชั่วโมง หากบราวน์ขับเร็วขนาดนี้คงไม่ถึง เขาไม่สนใจไฟจราจรจริง ๆ และดูเหมือนสองคนข้างหลังก็ไม่สนด้วย“แม่ง!” คนขับสบถเสียงดัง มือทุบพวงมาลัยอย่างโมโห แสงไฟสว่างจ้าส่องมาจากด้านบน เจสซี่รู้ทันทีว่ามันคือเฮลิคอปเตอร์ หนำซ้ำเสียงไซเรนของรถตำรวจดังสนั่น ตอนนี้ไม่ได้มีแค่พวกแคดมันแล้ว บราวน์หักโค้งอีกทีจนรถเอียงแทบจะเก้าสิบองศา ชายหนุ่มเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อรถพลิกกลับลง ตัวเด้งจนหัวกระแทกเพดานรถ ก่อนจะรอดจากมือทางการ เขาต้องรอดจากรถคันนี้ก่อน บราวน์กดปุ่มรูปโทรศัพท์บนรถแล้วคีย์เลขหลายตัว เจสซี่ไม่ได้ยินเสียงต่อสายด้วยซ้ำ แต่มีเสียงปลายสายดังขึ้น“ไรลี่ย์ ราบรื่นไหม”“ห่าสิ พวกมันยกมาเป็นขบวน มีเฮลิคอปเตอร์ด้วย ส่งคนของเรามาช่วยสกัดที แล้วจัดการไอ้ฮอนี่ก่อนด้วย ที่เหลือฉันจัดการเอง ของกำลังจะไปส่ง ต้องถึงมือแน่ ๆ”“รับทราบ”จากนั้นบรา
Read more

ภารกิจพาร์ทไทม์

ข้อมือที่โดนกรีดทำให้แขนซ้ายใช้งานไม่ถนัดนัก เขาก้มตัวลงเพื่อหาช่อง เจสซี่ยังคงหลบอยู่หลังรถคันนั้นโดยไม่มีอาวุธ เขาไม่แน่ใจว่าหมอนั่นบาดเจ็บหรือไม่ พลันกระจกรถคันที่เขาหลบอยู่แตกออก จนกระทั่งได้ยินเสียงอาวุธจากโดรนทำงาน เขาโผล่ศีรษะสำรวจก่อนจะกระโดดหลบออกจากที่กำบังแล้วยิงตำรวจของนิวโฮป อีกคนดาหน้าเข้ามา เขากระโดดเตะก้านคอ ร่างล้มลงกับพื้น แขนสองข้างยันแล้วกระโดดลุกขึ้นยิง จนเมื่อเคลียร์ตรงนี้ได้ บราวน์หยิบปืนที่เหน็บข้างเอวด้วยมือซ้ายที่บาดเจ็บแล้ววิ่งไปหาเจสซี่หน้าผากของอีกฝ่ายแตก เจสซี่นั่งหอบหายใจ ตัวสั่นน้อย ๆ เขาหวาดกลัวแต่ก็ยังไม่ถอย นั่นคือสิ่งที่บราวน์ต้องการ ชายหนุ่มคนนี้มีความตั้งใจแรงกล้าและไฟแค้นที่พร้อมจะเผาทุกคน ต่อให้เขาไม่ได้เกิดมาเพื่อต่อต้านใคร หรือสู้กับใครก็ตาม เพราะเหตุนี้เขาจึงเก็บตัวเจสซี่ไว้ บราวน์ส่งอาวุธให้อีกฝ่าย “โทษที ผมควรให้คุณติดมันไว้สักกระบอก”เจสซี่มองอาวุธในมือของเขาด้วยท่าทางสับสน “อย่างกับของเล่น”เขายักไหล่ “ถ้านายได้ใช้แล้วจะรู้ว่าดีกว่าปืนของพวกมันมาก”ปืนที่ยังใช้ลูกตะกั่วไม่
Read more

แผนของบราวน์

รถตำรวจจอดระเนระนาด เสาไฟล้มลง ถนนและอาคารแถวนั้นได้รับความเสียหาย ชาวเมืองนิวโฮปที่ได้รับลูกหลงรีบวิ่งออกจากจุดเกิดเหตุ รถตำรวจแล่นเข้ามาเพิ่ม ขณะเดียวกันรถตู้ของสำนักงานข่าวต่าง ๆ ก็เริ่มทยอยกันมาในที่เกิดเหตุ ศพของเจ้าหน้าที่นอนเกลื่อนกลาดเห็นแล้วชวนให้เบือนหน้าหนี จุดนี้คือจุดที่ไรลี่ย์ บราวน์คนเดียวแหกวงล้อมตำรวจโดยมีเจสซี่ เดวิสเป็นลูกมือทั้งสองสอดส่ายสายตามองหาตัวปัญหา รถของบราวน์ถูกชนอัดกับกำแพง แต่รถตำรวจกลับยุบ อีกหลายคันชนกันระเนระนาด สภาพถนนในแถบนี้ยุ่งเหยิง บางคนวิ่งหนี บางคนพยายามจะมุงดู แต่บุคคลที่ทั้งสองหาไม่อยู่แล้ว“ตำรวจของนิวโฮปเอาพวกมันไม่อยู่!” บอร์ญ่าทุบกำปั้นลงกับกระโปรงรถคันหนึ่งดังตูม พลังแขนของเขาทำให้แผ่นเหล็กยุบลงไป สองสิ่งที่พวกเขาเหนือกว่าบราวน์คือพละกำลังและอาวุธ แต่จนแล้วจนรอด หนูสกปรกก็ยังหนีไปได้ หากไม่ใช่เพราะเขายังสังหารบราวน์ไม่ได้ พวกเขาคงจับสองคนนั้นได้เร็วกว่านี้ ไม่ควรปล่อยให้บราวน์ดึงเจสซี่ เดวิสเข้ามาเกี่ยวข้อง ทั้งยังไม่ควรปล่อยให้เวลาล่วงมาถึงขนาดนี้จริง ๆ ถ้าหากบราวน์เป็นพวกรักตัวกลัวตาย ถ้าหาก...ถ้าหาก...
Read more

คราวิคูล่า

“ไอ้เพื่อนเวร!” เขาสบถแล้วสลัดความคิดนั้นออกไป ผู้หญิงคนนั้น...ดวงตาของเธอ น้ำเสียงของเธอเหมือนเสียงที่อยู่ในฝัน เขาเคยฝันถึงเธอหรือ ไม่ ไม่เคยแน่นอน แต่เขากลับคุ้นกับเสียงของเธอ ภายในอกแน่นขนัดไปด้วยมวลอารมณ์ที่เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร หัวใจนั้นบีบรัดจากนั้นคลายลงแต่ยังหน่วงเหมือนมีหินถ่วง เมื่อรู้ตัวอีกที เขากลับพบว่าน้ำตาไหล ไร้ซึ่งก้อนสะอื้นในลำคอ แต่น้ำตากลับไหล ทั้งภาพของเธอและหน่วยรบที่เขารู้จักล้วนเป็นภาพเลือนรางดั่งภาพฝันเขากะพริบตาไล่น้ำตาออกไป แสงไฟวูบวาบมากมายยิ่งทำให้ดวงตาพร่าเลือน น่าสมเพช ในเมื่อตนเองเตือนบอร์ญ่าให้มีสมาธิ ชั่วเวลานี้กลับใจลอยเสียเองแสงไฟสีเขียวกะพริบบนแผงควบคุม มือซ้ายของเขากระตุกจากนั้นใช้เสียงตอบรับ“แคดมัน”“ทะเบียนสีฟ้า เลขเอฟเอสี่ศูนย์เจ็ดแหกด่านตำรวจออกจากตัวเมือง ผ่านสะพานแขวนไปแล้ว ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ”“รับทราบ กำลังตรงนั้น...”“วางไว้เรียบร้อย ทุกอย่างที่นายยืนยันมาเตรียมการหมดแล้ว”เขาทุบกำปั้นกับแผงควบคุมอย่างสะใจ สองคนน
Read more
PREV
1
...
4243444546
...
64
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status