บททั้งหมดของ Divorce Me Now, Mr. Peters!: บทที่ 451 - บทที่ 460

Umalis na ang sasakyan.Hindi na makita ni Celestine si Benjamin, at hindi na rin makita ni Benjamin si Celestine.Huminto na rin sa pagmamaneho si Celestine.Tinitigan niya ang kalsadang pamilyar ngunit ngayon ay tila banyaga na sa kanya at matinding kirot ang naramdaman niya sa dibdib.Hindi dahil hindi niya napansin ang mga pag-aatubili ni Benjamin kanina.Hindi rin dahil hindi niya nadama ang kanyang katahimikan at mga segundong tila may sasabihin ito ngunit pinili na lang manahimik.Kaya nga siya naging mas desidido na ituloy na ang divorce nila.Nag-aalangan si Benjamin na pirmahan ang divorce papers nila kanina? Hindi.Na-realize ba ni Benjamin bigla na mahal pa rin niya si Celestine pagkatapos ng lahat noong nangyari sa kanya? Hindi rin.Hindi naman talaga siya minahal ni Benjamin kahit kailan. Lagi na lang si Diana ang tinitingnan nito, ang laging tama. Siya lang ang may boses.Nalulungkot lang siguro ito na mawawala ang “aso” na palaging sumusunod at nagmamahal sa kanya ng l

Si Benjamin ang ngumiti nang sarkastiko."Hindi ba’t dapat lang na kumpiskahin ang mga kargamento mo? Alam mo ba kung kaninong kargamento ang kinukuha mo?"Malinaw na ipinagbawal ni Benjamin ang anumang kalakalan mula kay Louis sa Pilipinas.Ipinagbawal niya ang anumang kooperasyon na konektado sa kanya.Pero si Benedict Salvador, pilit pa ring nakikipag-transaksyon kay Louis. Hindi ba’t hayagang panghahamon ito sa awtoridad ni Benjamin?Dahil pinilit pa rin ni Benedict ang gusto niya, huwag niyang sisihin ang kahit na sinuman kung maghiganti si Benjamin sa kanya."Ibalik mo ang kargamento ko, ibabalik ko ang sa’yo," sagot ni Benedict pagkatapos ay tumayo.Tiningnan siya ni Benjamin nang matalim, nagsikip ang mga mata nito at malamig ang tono,"Tinatakot mo ba ako?" Tumawa saglit si Benjamin pagkatapos ay nagsalita ulit. “Sa tingin mo ay nakakatakot ka na niyan?”"Buti alam mo na tinatakot kita," malamig na ngumiti si Benedict sa kanya.Umikot ang ngiti sa labi ni Benjamin.Sa dami ng

Samantala, sa kabilang banda ng Nueva Ecija, malakas ang pagbuhos ng ulan.Nagising si Celestine mula sa isang masamang panaginip.Napatingin siya sa labas ng bintana kung saan muling kumislap ang kidlat. Mahigpit niyang niyakap ang kumot.Nabigatan ang kanyang paghinga habang nakatitig sa buong paligid. Parang hindi siya mapakali.Panaginip lang iyon, isang bangungot tungkol sa panahong iniligtas niya si Benjamin. Nalulunod siya, walang makapitan, at parang wala na siyang ibang magagawa kundi hintayin ang sariling kamatayan niya.Hindi niya gusto ang mamatay noong mga oras na iyon...Pinagdasal niyang maging ligtas si Benjamin, at sana’y ligtas din siya. Sana, makapiling pa rin niya ito...Sana mahalin din siya ni Benjamin.Pero lumipas ang pitong taon...At mas lalo lamang siyang napalayo rito.Lahat ng pinagdaanan nila sa loob ng pitong taon... parang biro lang para sa kanya.Si Celestine ay napabuntong-hininga. Kinuha niya ang baso sa tabi ng kama at uminom ng tubig, pagkatapos ay

Dahil umabot na siya sa puntong ito, ibig sabihin ay tuluyan na talaga siyang nakabitaw."Celestine, sabihin mo nga sa akin, balak mo bang manatili sa ibang bansa buong taon, o magpapahinga lang ng ilang buwan tapos babalik ka rito? Kasi, parang biglaan naman yata?" Sa tingin ni Nancy, mahalaga ang tanong na ito.Seryosong sumagot si Celestine sa kanyang ina, "Mananatili sa ibang bansa buong taon at baka hindi muna ko bumalik."Pagkasabi nito, bumagsak si Nancy sa sofa. Hinang-hina siya sa kanyang narinig.Tinitigan niya si Celestine at bigla na lang siyang napaluha, "Kaka-uwi mo lang dito sa bahay ilang buwan pa lang, tapos ngayon aalis ka na naman papuntang ibang bansa? Bakit? Ayaw mo na sa amin? Celestine, bilang anak, hindi ka pwedeng maging ganito. Makasarili ka na! Hindi ka naman ganyan dati, hindi ba?""Ma..." Lumapit si Celestine kay Nancy.Palihim lang na pinunasan ni Nancy ang kanyang luha, saka umakyat sa itaas. Ni hindi na nga siya tumingin kay Celestine dahil alam niyang

“Nakita ko na yung babae na sumakay sa kotse kanina ay babae nga. Naalala mo ba yung babaeng nanalo sa Amber Road noong nakaraan? Parang siya rin ‘yun, ah? Baka maglalaban ulit sila?”“Tigilan mo na yang pakikipag debate mo sa akin, panoorin mo na lang ang karera!”Ang bilis ni Celestine ay napaka-steady, hindi siya ganung kabilis.Si Benedict naman ay hindi agad bumibirit; nakasunod lang siya sa kotse ni Celestine. Tinitingnan niyang maigi ang bawat gagawin nito.Gusto niyang makita nang malapitan kung paano siya kumabig sa mga liko, at mas makumpirma pa na siya nga si Mysterious 7! Oo, alam na niya ang totoo pero mas masarap pa sa pakiramdam kung mas malaman niya ang totoo.Alam ni Celestine na pinagdududahan ang kanyang pagkakakilanlan, kaya hindi niya sinadyang pabilisin ang takbo sa unang liko. Hindi siya gagawa ng mga ginagawa ni Mysterious 7 sa race track.Ngumiti siya nang kaunti, at sumulyap pabalik, batid na inoobserbahan siya. Sinadya niyang baguhin ang kanyang galaw, guma