جميع فصول : الفصل -الفصل 570

“Pumunta tayo sa celebration party mamaya, pwede ba?” Bulong ni Rico sa kanyang tainga.Lumingon si Celestine at nakangiti itong tinitigan ni Rico, kumikislap ang mga mata.Sandaling natulala si Celestine habang pinagmamasdan si Rico.Bawat lalaking nakilala niya nitong mga nakaraang araw ay may kanya-kanyang aura at katangian.Ngunit kay Rico, palaging may malinaw na kaseryosohan. Para siyang isang estudyanteng nasa college, parang hindi pa nadungisan ng kasakiman at intriga ng mundo ng negosyo.Kung sasabihin ni Rico na interesado siya sa kanya, handa si Celestine na maniwala na totoo iyon.“Bakit nakatitig ka lang nang ganyan?” Lumapit pa ng dalawang hakbang si Rico, bahagyang yumuko, at tinitigan siya nang malapitan.Bahagyang umiwas si Celestine sa titig ni Rico.Magaganda at malinaw ang mga mata ni Rico. Ngunit nang tumitig siya rito, bigla niyang naalala si Benjamin noong nasa college pa sila.Noon, para itong anak ng langit at palagi siyang tinititigan ng ganoon.Akala ni Cele

Sa lounge na katabi, mahinang nagpapaalala ang waiter, "Mr. Peters, ayon sa utos ninyo, nakaupo na po si Miss Yllana."Sa harap ng floor-to-ceiling window, abala si Benjamin sa pagsasara ng cuff ng kanyang suit. Pagharap niya, malamig niyang sinabi sa waiter, "Kung pupunta siya ulit in the future, ibigay ninyo sa kanya ang slot na para sa akin."Agad na tumango ang waiter. "Opo, Mr. Peters.""Eh, Mr. Peters... kayo po?" maingat na tanong ng waiter.Alam niyang iyon ang slot ni Benjamin, pero ibinigay ito sa Celestine."May reservation na ako sa ibang restaurant. Hindi na kailangan pang ipaalam kay Celestine ang tungkol doon. Basta siguraduhin mong maalagaan siya, ha." matapos sabihin iyon, lumabas na si Benjamin.Pagdaan niya sa pintuan ng kwarto ni Celestine, sinilip niya ito sa may screen.Masayang nagkukwento si Celestine kay Shiela sa phone, "Shiela, sinasabi ko sa’yo, swerte ako ngayon. Halos umalis na ako sa restaurant, pero may nagbigay ng slot sa akin! Hulaan mo kung sino? Sig

Parang tumigil ang tibok ng puso ni Celestine.Sandali siyang natigilan. “Hindi ko kailangan ang kabayaran mo sa mga nagawa mo sa akin noon.”Ngunit hindi siya sinagot ni Benjamin. Sa halip, tinitigan siya nang seryoso, “Kung paano man manligaw ang iba, ganoon din ako. Hindi kita pipilitin. Liligawan kita, hanggang sa mapatawad mo ako at mahalin mo ulit.”“Hindi ba’t pagpilit pa rin iyon?” hindi natuwa si Celestine sa kanyang narinig.Diretsong inilayo siya kay Rico kanina, hindi ba’t malinaw na iyon ay pamimilit sa kanya?“Hindi ko talaga matiis na makita kang niyayakap ng ibang lalaki.” Yumuko si Benjamin, ang kanyang tinig ay may halong pag-aangkin na hindi maipaliwanag.Akala niya, kaya niyang hayaang habulin siya ni Rico. Na hindi niya kailangang manghimasok.Pero nang makita niyang magkasamang tumatawa sina Celestine at Rico, doon niya napagtanto, hindi niya iyon kayang tiisin.Kung patuloy siyang magbubulag-bulagan, baka tuluyang maagaw si Celestine ng iba.Sa narinig niyang mg

Si Benjamin ay likas na palaban, mapangahas, at iyon ang dahilan kung bakit narating niya ang kinalalagyan niya ngayon. Habang pinapanood niyang papalayo ang kotse, agad siyang nag-text kay Benjamin. “Benjamin, pwede bang makipaglaro ka nang patas?” Sa group chat, hindi alam ni Sean kung ano’ng nangyayari kaya puro tanong ito. “??? Ano’ng na-miss ko??? Bilis, ikwento niyo!” Para itong batang hindi nakakuha ng candy, hindi mapakali. Sa loob ng kotse ni Benjamin, nakatingin si Celestine sa labas ng bintana, nakahalukipkip, puno ng inis at pagkalito ang mga mata. Hindi niya gusto ang pagiging mapanghimasok at marahas ni Benjamin. Wala man lang itong respeto sa kanya. Tahimik ang buong sasakyan. Nararamdaman ni Veronica na napakailang ng hangin sa loob, pero hindi niya alam kung ano ang dapat sabihin. Para kay Benjamin, sapat na ang matagumpay niyang pagpapasakay kay Celestine sa kotse. Pagkapasok nila sa kotse, hindi pa rin alam ni Benjamin kung ano ang dapat niyang sabihin.

“Hindi ko rin masisisi ang pamilya niya, Sir,” sagot ni Veronica. “Tatlong taon kayong magkasama pero hindi mo siya minahal at dahil sa inyo, naputol ang ugnayan niya sa pamilya niya. Ni minsan, hindi n’yo man lang sila binisita bilang pamilya…”Naputol sandali ang usapan.Natahimik si Benjamin, habang para bang isang pelikula ang naglaro sa isipan niya.Naalala niya, noong unang taon nila bilang mag-asawa, minsang tinanong siya ni Celestine kung gusto niyang sumama sa bahay ng mga magulang niya para sa birthday ng ama nito.Sabi ni Celestine, matagal na siyang hindi nakakauwi simula nang magtalo sila ng ama noong nagpakasal siya kay Benjamin.Kung makakauwi raw silang magkasama, baka maibsan ang galit ng ama at makita nitong maayos naman ang buhay nila.Pero noon, masyado siyang abala sa galit at pride.Hindi siya nakinig. Mas inisip niya kung paanong pinilit siyang pakasalan ni Celestine, kaya wala siyang ginawa kundi ang tanggihan lahat ng sinasabi nito.Hanggang sa mismong araw ng