جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Seraphina’s POV Amoy antiseptic ang hangin malamig atasakit sa ilong at nakakabingi ang katahimikan. “Caelum…” Halos pabulong lang ang pangalan niya sa labi ko habang nakaupo ako sa gilid ng kama, hindi ko inaalis ang tingin ko sa kanya. Nakakabit ang kung anu-anong tubo sa katawan niya. May benda sa balikat may dugo pa ring bahagyang tumatagos sa puting tela. At ang dibdib ko parang pinipiga sa bawat paghinga niya mahina sobrang hina. “Please…” bulong ko, hinahawakan ko ang kamay niya. “Gumising ka na…” Pero wala hindi siya gumagalang, hindi siya sumasagot. At ang bawat segundo na lumilipas parang unti-unting pinapatay ako. “Miss, you need to rest,” mahina na sabi ng nurse sa likod ko. Hindi ako lumingon hindi ako sumagot. Paano ako magpapahinga kung siya ganito? “I’m fine…” sagot ko, kahit hindi naman totoo wala akong pakialam kung ilang oras na akong gising. Kung ilang beses na akong halos himatayin hindi ako aalis dito. Hindi hangga’t hindi siya nagigising hindi hangga’

Still Alaric’s POV Hindi ko mapigilan ang sarili kong ngumiti. “Flowers,” utos ko habang nakasandal sa upuan ko, paikot-ikot ang wine glass sa kamay ko. “Hindi basta-basta. Yung pinakamaganda.” “Yes, sir.” “Chocolate,” dagdag ko. “Imported. Yung pinakamahal.” “Yes, sir.” “At pagkain,” tuloy ko, bahagyang napangisi. “Siguraduhin mong mainit pagdating sa kanya.” Saglit akong tumahimik pinikit ko ang mga mata ko habang iniimagine ko ang eksena. Si Seraphina pagod namumugto ang mata nakatitig kay Caelum na parang siya lang ang mundo niya. At pagkatapos darating ang ipinadala ko isang paalala. Na kahit nasaan siya abot ko siya. “Deliver it personally,” sabi ko, dahan-dahan. “At siguraduhin mong makikita niya kung kanino galing.” “Yes, sir.” Napangiti ako. “Good.” Ilang minuto lang ang lumipas nasa harap na ulit ako ng CCTV screen. Nakatutok ang tingin ko hindi kumukurap ayokong mamiss kahit isang segundo. At doon nakita ko pumasok ang tauhan ko sa hospital room. May dalang

Third Person POV “Hindi ako sasama!” Halos mapunit ang lalamunan ni Seraphina sa lakas ng sigaw niya habang pilit siyang hinihila ni Alaric palabas ng silid. Mahigpit ang hawak nito sa braso niya sobrang higpit na parang gusto nitong mag-iwan ng marka. “Tumigil ka,” malamig na sabi ni Alaric, parang walang nararamdamang kahit ano. “Huwag mo nang pahirapan ang sarili mo.” “Bitawan mo ako!” sigaw niya, pilit kumakawala sinubukan niyang kumapit sa gilid ng kama kay Caelum pero mas mabilis si Alaric hinila siya palayo ng tuluyan. “Hindi!” umiiyak na sigaw ni Seraphina. “Caelum!” Ngunit walang sagot walang galaw at iyon ang mas lalong dumurog sa kanya. “Wala siyang maririnig,” bulong ni Alaric sa tainga niya, malamig, halos may halong pang-aasar. “Hindi siya magigising para iligtas ka.” “Hindi totoo ‘yan!” agad niyang sagot, kahit nanginginig ang boses. “Gigising siya” “Pero hindi ngayon.” Putol ni Alaric ng diretso walang awa atdoon lalo siyang nagpumiglas. Tinulak niya si Alaric

Seraphina’s POV Hindi pa rin tumitigil ang tibok ng puso ko mabilis magulo. Parang sasabog anumang oras halos hindi ako makahinga habang hinihila ako palabas ng sasakyan walang pakialam si Alaric kung nasasaktan ako. “Bitawan mo ako!” sigaw ko, pilit kumakawala pero parang bakal ang kamay niya sa braso ko. Mahigpit masakit walang awa. “Tumigil ka na,” malamig niyang sabi habang tuloy-tuloy akong hinihila papasok ng mansion niya. “Nakakapagod ka.” “Mas nakakapagod ka!” balik ko, nanginginig sa galit. “Baliw ka!” Hindi siya sumagot ngumiti lang yung ngiting kinaiinisan ko. Yung ngiting parang wala siyang ginagawang mali. At mas lalo lang akong nagalit pagpasok namin sa loob isang malakas na tulak ang ginawa niya. “Ahhhhh!” Napabagsak ako sa couch masakit ang likod ko napangiwi ako. Pero bago pa ako makabawi lumapit na siya. Dahan-dahan parang wala siyang minamadali. Parang… nag-eenjoy. “Welcome home,” sabi niya, halos bulong, pero ramdam ko ang lamig sa boses niya. “Hindi ito b

Alaric’s POV Hindi ko gusto ang pakiramdam na ito hindi ako sanay. Hindi ako kailanman nasanay ang mawalan ng kontrol. At ngayon nararamdaman ko iyonahina pero nandiyan at ang dahilan? Siya si Seraphina. “Nasaan siya?” tanong ko, malamig ang boses habang nakatayo ako sa gitna ng study room ko agad yumuko ang isa sa mga tauhan ko. “Nasa silid po niya, Sir. Mahigpit po ang pagbabantay.” Mahigpit hndi sapat. “Siguraduhin mong hindi siya makakatakas ulit.” “Opo, Sir.” Tumalikod siya pero bago pa siya tuluyang makaalis. “Kapag may nangyaring mali…" Huminto siya. “Alam mo na ang kapalit.” “Opo, Sir.” Pagkaalis niya napabuntong-hininga ako. Mabigat irritated hindi dahil tumakas siya kundi dahil halos nakatakas siya. At iyon ang hindi ko matanggap lumapit ako sa mesa. Kinuha ko ang baso may lamang alak pero bago ko pa iyon mainom naalala ko. Qng eksena kanina ang sipa niya dretso napangiwi ako. “Matapang ka talaga…” bulong ko, hindi mapigilan ang bahagyang ngiti. Ibang-iba siya sa la