All Chapters of รักร้าย บอดี้การ์ดมาเฟีย: Chapter 91 - Chapter 100

ทันทีที่มาถึงโรงแรมหรูริมทะเลในจังหวักกระบี่ ตรัยคุณพร้อมทั้งดาริกาเลขานุการคนสวย และคณะกรรมการอีกห้าคนก็เข้าร่วมประชุมผู้ประกอบการโรงแรมซึ่งเป็นการประชุมนานาชาติ มีผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมจากหลายประเทศเข้าร่วมประชุมการประชุมกินเวลานานหลายชั่วโมงกว่าจะเสร็จสิ้น เมื่อประชุมเสร็จก็ร่วมกินเลี้ยงสังสรรค์ กว่าจะได้ขึ้นห้องพักก็เป็นเวลาเกือบห้าทุ่ม"ทำไมคุณถึงจองห้องพักแบบ Connecting (ห้องพักที่มีประตูเชื่อมต่อไปยังอีกห้องหนึ่งที่ติดกันได้)" ตรัยคุณเอ่ยถามดาริกาเมื่อหยุดยืนอยู่หน้าห้องพักของโรงแรมที่เขามาประชุม"คือดิฉันคิดว่ามันจะสะดวกเวลาที่เรา...คุณตรัยคุณจะสั่งงานดิฉันน่ะค่ะ แต่ถ้าคุณตรัยคุณไม่พอใจ ดิฉันติดต่อขอเปลี่ยนห้องพักให้ใหม่ก็ได้ค่ะ แต่ดิฉันไม่แน่ใจว่าจะยังมีห้องพักเหลืออีกหรือเปล่า เพราะวันนี้มีผู้เข้าร่วมประชุมเยอะมาก แล้วตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วย" ดาริกาให้เหตุผล"ไม่เป็นไร ห้องนี้ก็ห้องนี้ เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว คุณเข้าไปพักผ่อนเถอะ ผมก็อยากพักแล้วเหมือนกัน" ด้วยไม่อยากให้มากความ ตรัยคุณจึงปล่อยเลยตามเลย ก่อนจะเปิดประตูห้องฝั่งตัวเองเข้าไป"ค่ะ" ดาริกากระหยิ่มยิ้ม เดินไปเปิดป

"เจ็บ" ตรัยคุณนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำโดยมีคนตัวเล็กนั่งอยู่บนตัก แผ่นหลังเนียนแนบชิดอกแกร่งของเขา"เป่าเพี้ยง หายเจ็บยัง" ยลดาเอี้ยวตัว ใช้สองมือเล็กประคองกรอบใบหน้าของคนตัวโตแล้วเป่าลมเบาๆ แล้วเอ่ยถาม เขาก็ส่ายหน้าเป็นการตอบ"ยูมิขอโทษก็ตอนนั้นกำลังโมโหนี่ ดูสิเป็นรอยเล็บหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก หกรอย ทำไมไม่ครบสิบนะ""จะเอาให้ครบสิบนิ้วเลยเหรอ ใจร้ายกับพี่เดย์เกินไปแล้ว""งั้นยูมิให้หนอนยักษ์ทำโทษน้องหนู" ร่างเล็กขยับกายหันมานั่งคร่อม สบตาอีกฝ่ายเย้ายวนมือเล็กเลื่อนไปจับแก่นกายอันเขื่องแล้วรูดขึ้นรูดลงจนมันขยายตัวใหญ่ แข็งขึงสู้มือเธอ แล้วจ่อไปที่ปากทางรักค่อยๆ ดันเข้าไปจนกลืนเอ็นร้อนเข้าไปทั้งลำยาว"อื้อออ....อ๊ะ...อ๊า""อื้มมมม...ยูมิที่รัก...อ๊า"ตรัยคุณรั้งใบหน้าจิ้มลิ้มเข้ามาแล้วบดจูบเข้าไปที่ริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อน ปลายลิ้นร้อนทั้งสองตวัดเกี่ยวรัดซึ่งกันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ยลดาใช้เรียวแขนโอบกอดลำคอของเขาไว้ราวกลับกลัวว่าเขาจะหลุดหายไป สะโพกมนก็ทำหน้าที่ขยับบดคลึงแก่นกายใหญ่ไม่หยุด"อื้มมมม...ยูมิของพี่เดย์...อ๊าส""อ๊า...ยูมิเสียว...พี่เดย์ขา...อ๊า"เมื่อริมฝีปากเป็นอิ

"ยูมิบอกพี่เดย์ว่ามหาลัยปิดสองอาทิตย์ ทำไมถึงอยู่ไทยได้แค่อาทิตย์เดียว อยู่กับพี่เดย์ต่อไม่ได้เหรอ ไว้มหาลัยเปิดค่อยกลับ" ตรัยคุณออกอาการงอแงขณะที่ยลดากำลังเก็บของใส่กระเป๋าเดินทาง หลังจากที่กลับมาจากการประชุมที่จังหวัดกระบี่"ยูมิรับงานถ่ายแบบไว้ ผิดนัดเขาไม่ได้" ยลดาตอบโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง ง่วนอยู่กับการจัดกระเป๋า"แล้วทำไมต้องรับงานช่วงมหาลัยปิดด้วย แทนที่จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน นี่อะไรต้องกลับไปถ่ายแบบ พี่เดย์ไม่เห็นความจำเป็นที่ยูมิจะต้องทำงานพวกนี้ แค่ตั้งใจเรียนให้จบเร็วๆ ก็พอ" น้ำเสียงของเขาเริ่มขุ่นมัว"เราเคยคุยเรื่องนี้กันไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วยูมิก็คิดว่าพี่เดย์จะเข้าใจแล้ว""พี่เดย์ก็เข้าใจ แต่พี่เดย์ไม่คิดนี่ว่างานพวกนี้จะทำให้เวลาที่เราจะได้อยู่ด้วยกันน้อยลงไป ยูมิก็รู้ว่าพี่เดย์แทบจะหาเวลาว่างไปหายูมิที่อังกฤษไม่ได้ พอยูมิกลับมาหาพี่เดย์ เราก็ควรได้อยู่ด้วยกันตลอดสองอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ แต่ยูมิกลับเอาเวลาที่เราจะได้อยู่ด้วยกันไปรับงานถ่ายแบบพวกนั้น""ก็ตอนนั้นยูมิยังไม่รู้นี่ว่ามหาลัยจะปิดสองอาทิตย์ แล้วนี่มันก็เป็นโอกาสที่ดีไม่ใช่เหรอ ตอนนั้นพี่เดย์ก็บอกยูมิแบบนี้ แล้ว

เดย์ ตรัยคุณ เจ้าของโรงแรมหรูในภูเก็ตที่ตอนนี้มีโรงแรมและ รีสอร์ตระดับห้าดาวในเครือทั้งในจังหวัดกระบี่ สุราษฎร์ธานี เชียงใหม่ และแม่ฮ่องสอน ที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี ทำให้เขาก้าวมาเป็นที่หนึ่งในธุรกิจการโรงแรมเขาทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจเพื่อให้ธุรกิจเติบโตและมีผลกำไรอย่างมหาศาล แต่ก็ต้องแลกกับการที่เขาไม่ได้กอดผู้หญิงที่เขารัก เพื่อทำตามข้อตกลงของคุณทิพวรรณเกือบสามปีที่เขาต้องทำงานอย่างหนัก เมื่อเขาเคลียร์ทุกอย่างลงตัวเขาก็ตั้งใจว่าจะไปหาสุดที่รักของเขา แต่ก็มีสายตรงจากแทนไท ที่โทรมาขอให้เขาไปเตรียมงานเปิดตัวกาสิโนที่มาเก๊า เพราะเขาเป็นคนที่รู้เรื่องทุกอย่าง และแทนไทไว้ใจในฝีมือของเขามากที่สุด"เอวาคิกถึงอาเดย์""เอรินก็คิกถึงอาเดย์"เอวา เอรินวิ่งเข้ามากอดคนเป็นอา เมื่อเดินทางจากภูเก็ตมาถึงมาเก๊า"อาเดย์ก็คิดถึงเอวากับเอรินครับ อาชิทำไมไม่มาหาอาเดย์เลยครับ" อาชิไม่ยอมเข้ามากอดตรัยคุณ"อาเดย์ทิ้งอาชิ อาเดย์ไม่เคยมาหาอาชิเลย" อาชิพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"อาเดย์ต้องทำงานไงคะ แม่พายบอกอาชิแล้วไม่ใช่เหรอคะ" พรพระพายอธิบายพร้อมทั้งปลอบประโลมลูกชาย"บอกแล้ว

"อ้าวตาเดย์ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมทำหน้าเหมือนอยากเข้าห้องน้ำเลย ถ้าปวดหนักก็รีบไปเข้าห้องน้ำสิ" คุณทิพวรรณทักทายเมื่อเห็นตรัยคุณเดินตามยลดาเข้ามาในบ้าน"โธ่คุณทิพย์ ผมไม่ได้ปวดท้องซะหน่อย ผมมาถึงเมื่อเช้าครับ" ตรัยคุณทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรง จ้องมองไปยังใบหน้าจิ้มลิ้มของเมียตัวน้อย ที่นั่งหน้าบึ้ง กอดอกเชิดหน้าไม่ยอมพูดกับเขาตั้งแต่ออกจากผับ"ไปดูยูมิถ่ายแบบมาล่ะสิ ตอนนี้ยูมิดังมากเลยนะ""ต้องบอกว่าไปแอบดูค่ะ คงอยากไปจับผิดยูมิ คุณทิพย์ขา ยูมิขอตัวขึ้นไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ วันนี้ยูมิเหนื่อย ถ่ายแบบทั้งวัน แล้วยังต้องมาเหนื่อยกับตาแก่ที่ชอบคิดเองเออเองอีก" ยลดาเอ่ยบอกคุณทิพวรรณพร้อมทั้งปรายตามองคนตัวโตที่กำลังนั่งอ้าปากค้างกับสรรพนามที่เมียตัวน้อยเรียก"ฮ่าๆๆ ตาแก่เดย์สินะ" คุณทิพวรรณหัวเราะชอบใจ"ใช่ค่ะ ยูมิไปอาบน้ำนอนนะคะ ยูมิเบื่อคนแก่หัวร้อน พูดไม่รู้เรื่อง ไร้เหตุผล ชอบใช้แต่กำลัง" ยลดาต่อว่ารัวๆ พอพูดจบก็เดินขึ้นห้องนอนทันที"ไปทำอะไรให้ยูมิโกรธเข้าล่ะ" คุณทิพวรรณเอ่ยถามคนที่นั่งคอตก"ผมคิดว่ายูมิกับคุณบานาบงบาร์นาบี้อะไรนั้นเป็น..." ตรัยคุณตอบตะกุกตะกัก พูดออกมาไม่เต็มปา