All Chapters of รักร้าย บอดี้การ์ดมาเฟีย: Chapter 71 - Chapter 80

ไซโตะกับนามิยะนั่งลงขนาบข้างลูกสาว พลางลูบศีรษะทุยเล็กของอย่างรักใคร่"จะไปไหนกันเหรอคะ" ยลดาเอ่ยถาม พร้อมกับยิ้มให้คนทั้งสอง"มาหาลูกนี่ละ พรุ่งนี้พ่อกับนามิยะก็จะกลับญี่ปุ่นแล้ว" ไซโตะเอ่ยบอกลูกสาว เพราะมีงานด่วน เขากับภรรยาจึงต้องกลับไปจัดการ"ยูมิคงคิดถึงพ่อกับคุณนามิยะมากๆ" ยลดาโอบกอดผู้เป็นพ่อกับนามิยะ"ถ้าพ่อเคลียร์งานเสร็จ พ่อจะมาหาใหม่นะ""ค่ะ""ระหว่างรอมหาวิทยาลัยเปิด ยูมิอยากหากิจกรรมอะไรทำก่อนไหม อย่างเช่นเรียนศิลปะ เรียนเต้น เรียนแต่งหน้า อะไรพวกนี้" ทิพวรรณเอ่ยถาม ขณะที่กำลังนั่งรับประทานอาหารค่ำร่วมกันกับ บาร์รอนสามีชาวอังกฤษของเธอ"ยูมิอยากเรียนแต่งหน้าค่ะ" ยลดาตอบทิพวรรณด้วยรอยยิ้มที่สดใส"ได้สิ คุณทิพย์จะจัดการให้"แต่เมื่อต้องอยู่ตามลำพังภายในห้องนอนหยดน้ำตาก็จะพรั่งพรูออกมา เธอยังคงรักและคิดถึงเขาไม่เคยเปลี่ยน ถึงจะตัดสินใจจากเขามาโดยไม่ได้ร่ำลา แต่ทุกความรู้สึกที่มีต่อเขามันยังคงเหมือนเดิมขณะที่ยลดากำลังเดินออกมาจากสถาบันสอนแต่งหน้า เธอเดินไปตามถนนที่ขายของที่ระลึก โดยมีบอดี้การ์ดสองนายคอยตามคุ้มกันอยู่ห่างๆ ก่อนที่จะหยุดนิ่งเมื่อถูกคนตัวสูงที่คุ้นเคยยืนขวางยล

"แล้วทำไมถึงทำงานให้ตาแทนได้ เดย์ทำผลกำไรให้แทนไท คอร์ปอเรชั่น ปีๆ หนึ่งหลายร้อยล้านบาท แล้วทำไมจะทำผลกำไรให้กับธุรกิจโรงแรมของตัวเองไม่ได้ ถ้าเดย์มัวแต่เอาคำว่าไม่ชอบงานโรงแรมมาเป็นข้ออ้างอยู่แบบนี้ เดย์ก็ไม่มีวันทำได้ คุณทิพย์ไม่เห็นว่าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์กับธุรกิจโรงแรมจะแตกต่างกันมากมาย เดย์ก็เอาความสามารถด้านอสังหาฯ มาประยุกต์ใช้ คุณทิพย์เชื่อว่าคนเก่งๆ อย่างเดย์ทำได้ เผลอๆ ก่อนยูมิจะเรียนจบเสียด้วยซ้ำ ถ้ารักยูมิ ก็ต้องคิดถึงอนาคต เดย์จะทำยังไงให้ชีวิตของเดย์สมบูรณ์แบบ และประสบความสำเร็จเพื่อผู้หญิงคนนี้" พูดจบ ทิพวรรณก็หันไปยิ้มและลูบศีรษะทุยเล็กอย่างเอ็นดู"ครับ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อยูมิ" ตรัยคุณตบปากรับคำด้วยความแน่วแน่และหนักแน่น"ต้องแบบนี้สิลูกชายของคุณทิพย์" ทิพวรรณถูกอกถูกใจในตัวของตรัยคุณที่เธอเลี้ยงดูมาราวกับลูกแท้ๆ"ทีแบบนี้ลูกชายของคุณทิพย์" ตรัยคุณพูดน้ำเสียงกระเง้ากระงอด"เอ๊ะ! ตาเดย์นี่ คุณทิพย์อุตส่าห์พูดดีด้วยแล้วนะ ยังจะมากระแหนะกระแหนคุณทิพย์อีก หรือชอบให้คุณทิพย์ร้าย""ผมไม่กล้าหรอกครับ" ตรัยคุณบอกเสียงอ้อนพร้อมทั้งเดินมานั่งลงบนพื้นตรงหน้าทิพวรรณแล

ยลดายังคงนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า สบตาร่างสูงที่ยืนตรงหน้า และแปรงฟันไปพร้อมๆ กัน"อยากตื่นมาแปรงฟันพร้อมกัน อาบน้ำพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกัน ทำทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมกัน แบบนี้ทุกวัน" ตรัยคุณเอ่ยบอกขณะยืนอาบน้ำให้คนตัวเล็กใต้ฝักบัว"อีกสี่ปียูมิก็เรียนจบ เดี๋ยวยูมิกลับไปให้พี่เดย์อาบน้ำให้ทุกวันจนเบื่อไปเลย""พี่เดย์คงไม่มีวันเบื่อผู้หญิงคนนี้ มีแต่รักเพิ่มขึ้นทุกวัน รักไปชั่ว นิรันดร์""ปากหวานขึ้นนะเนี่ย ยูมิขอชิมหน่อยสิว่าจะหวานมากไหม" เรียวแขนเล็กโอบกอดรอบลำคอแกร่ง รั้งเขาลงมารับจูบ ลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเขาอย่างเงอะงะ แต่เขาก็ยอมรับจูบนั้น ปล่อยให้เธอทำตามอำเภอใจ"หวานมากไหม" ตรัยคุณเอ่ยถามหลังจากยลดาผละริมฝีปากออก"ม๊ากมาก" ยลดาบอกหน้าทะเล้นหลังจากอาบน้ำเสร็จ ตรัยคุณอุ้มยลดามานั่งบนสตูลที่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมให้เธอ หวีผมและใช้ไดร์เป่าผมให้จนแห้ง เขาเลือกชุดเดรสสีชมพูหวาน พร้อมทั้งบราเซียกับแพนตี้สีขาวมาใส่ให้เธอ เขาอยากทำทุกอย่างให้เธอ อยากใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่า ก่อนที่เขาจะกลับประเทศไทย"ลงกันมาแล้ว คุณทิพย์กำลังจะให้มาลีไป

"คุณรู้จักไอจีไหม" ตรัยคุณเอ่ยถามเมื่อเข้ามาในห้องทำงาน"รู้จักค่ะ ดิฉันก็เล่นอยู่""ช่วยสมัครให้ผมหน่อยสิ ตอนนี้และเดี๋ยวนี้" ตรัยคุณหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาปลดล็อกแล้วยื่นให้เลขาสาว"ได้ค่ะ" ดาริการับสมาร์ตโฟนของเจ้านายหนุ่มมา ก่อนจะมีท่าทีชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นรูปพักหน้าจอเป็นรูปผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้ม"มีอะไร รีบทำเข้าสิ""น้องสาวคุณตรัยคุณเหรอคะ น่ารักจังเลยนะคะ" ดาริกาแสร้งถามด้วยเพราะความอยากรู้ เท่าที่เธอรู้มาเจ้านายของเธอไม่มีพี่น้องร่วมสายเลือด"เปล่า เธอเป็นเมียผม" ตรัยคุณตอบชัดถ้อยชัดคำ ทำให้ดาริกานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เพราะตั้งแต่ที่เขาเข้ามาบริหารโรงแรมไม่เคยมีใครรู้มาก่อนว่าเขามีภรรยาแล้ว ซึ่งสร้างความผิดหวังให้กับเลขาสาวเป็นอย่างมาก เพราะเธอรู้สึกพึงพอใจในตัวเจ้านายคนนี้"ตกลงว่าทำได้หรือเปล่า ถ้าไม่ได้ผมจะได้ไปให้คนอื่นทำ" ตรัยคุณพูดขึ้นเมื่อเห็นดาริกานิ่งไป"ได้ค่ะ ดิฉันจะทำให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ" ดาริการีบจัดการกดดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่นอินสตาแกรม และสร้างแอคเคาท์ให้คนเป็นเจ้านายทันทีเธอใช้เวลาไม่นานก็สมัครสร้างแอคเคาท์ให้กับเขา แล้วสอนเขานิดหน่อย เขาก็สามารถเล่นเองได้

ตรัยคุณหยิบแพนตี้ตัวจิ๋วที่เขาเป็นคนถอดขึ้นมา แล้วสวมใส่ให้คนตัวเล็กดั่งเดิม ก่อนที่ตัวเขาเองจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อย เพราะตอนนี้เขาปวดหนึบไปทั้งลำเอ็น แต่เขาไม่อยากทำให้เธอกลัวเขามากไปกว่านี้"ยูมิอยู่ที่นี่ได้กี่วัน" ตรัยคุณเอ่ยถามเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักของยลดา"มหาลัยหยุดสองอาทิตย์ คุณทิพย์บอกว่าจะอยู่ภูเก็ตสามวัน แล้วจะไปเยี่ยมหลานๆ อีกสามวัน แล้วก็กลับ ยูมิคิดถึงชีโร่ด้วย อยากไปหาชีโร่ พี่เดย์ไปกับยูมิไหม""ไปสิ แม่ยูมิไปหาลูกชาย แล้วพ่อเดย์จะไม่ไปหาได้ยังไง" เขาบอกพลางจับมือเล็กขึ้นมาจูบ"ชีโร่ต้องงอนแน่ๆ เลย ไม่ได้เจอตั้งนาน""ซื้อขนมกับของเล่นไปให้ก็หายงอนแล้ว""พูดถึงของเล่น ยูมิก็คิดถึงซิมป์สันส์ที่คอนโดพี่เดย์""คืนนี้นอนกับพี่เดย์สิ จะได้นอนกอดซิมป์สันทุกตัวเลย""พี่เดย์เอามาด้วยเหรอ" ยลดาพูดด้วยความดีใจ"ก็เจ้าของไม่อยู่ให้กอด ก็เลยต้องนอนกอดตุ๊กตาแทน เออใช่ ตอนนี้บาสกับมะปรางก็พักอยู่ที่นี่นะ""จริงเหรอ งั้นพี่เดย์พายูมิไปหามะปรางนะ ยูมิคิดถึงมะปราง""พี่เดย์พาไปก็ได้ แต่ยูมิต้องทำให้พี่เดย์พอใจก่อน" ตรัยคุณลุกขึ้นนั่งแล้วจ้องมองยลดาด้วยสายต