Todos os capítulos de คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Capítulo 571 - Capítulo 580

เฟิงถิงเซินและหรงฉือต่างนำอาหารมาด้วยเฟิงจิ่งซินเห็นมีขนมที่หรงฉือทำ แล้วเธอชอบทานมาก แต่ไม่ได้ทานมานานแล้ว ก็รู้สึกประหลาดใจพูดขึ้นว่า “คุณแม่ยังตั้งใจเตรียมขนมมาให้หนูด้วยเหรอคะ?!”ความจริงหรงฉือไม่ได้ตั้งใจจะเตรียมอะไรให้เฟิงจิ่งซินหรอกเป็นคุณยายหรงต่างหากที่อยากให้เธอทำเธอไม่อยากให้คุณยายหรงบ่นและกังวลใจ ก็เลยทำตอนนี้เมื่อเห็นท่าทางที่เฟิงจิ่งซินตั้งตารอแบบนั้น ก็ไม่ได้พูดอะไรเวลานี้ เฟิงถิงเซินก็วางขนมสองจานลงตรงหน้าหรงฉือ แล้วพูดว่า “ได้ยินคุณป้าในบ้านบอกว่าคุณชอบทาน ก็เลยให้พวกเขาทำมาให้ จะทานหน่อยไหม?”ทางเฟิงถิงเซินคิดว่าป้าทำขนมเก่งมาก หนึ่งในนั้นคือขนมชิงถวนที่รสชาติค่อนข้างจะพิเศษ ซึ่งเธอชอบมันมากจริง ๆ ข้างนอกแทบจะไม่มีขายแล้ว เมื่อก่อนเธอก็ชอบทานมากจริง ๆ นับตั้งแต่ย้ายออกมาจากบ้านของเฟิงถิงเซิน เธอก็ไม่เคยได้ทานมันอีกเลยพอเห็นอาหารที่คุ้นตามากมายจนละลานตาอยู่ตรงหน้า หรงฉือก็รู้สึกเหมือนตัวเองได้ย้อนกลับไปในอดีต อย่างช่วงเวลาที่เธออยู่ในบ้าน เพื่อรอเฟิงถิงเซินกลับมาบ้านแบบนั้นหรงฉือเบือนหน้าหนี ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาว่า “ขอบคุณ อยากทานเมื่อไร ฉันจะท

หรงฉือทำได้แค่เดินเข้า แล้วนอนลงข้าง ๆ เธอรอบ ๆ ไม่ถือว่าเงียบมาก แต่ก็ไม่ถือว่าเสียงดัง หรงฉือกอดเฟิงจิ่งซินที่ซุกตัวนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเธอ จนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน ตอนที่เธอตื่น เฟิงจิ่งซินยังหลับอยู่เธอลุกขึ้นแล้วหันข้าง ก็เห็นเฟิงถิงเซินยังนั่งอยู่ใต้ร่มกันแดด กำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่อาจเพราะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาเลยเงยหน้ามองมาแล้วพูดว่า “ตื่นแล้วเหรอ?”หรงฉือพยักหน้าโดยไม่พูดอะไรเวลานี้ เฟิงจิ่งซินก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน นอนอ้อนอยู่บนตัวเธอสักพักกว่าจะลุกจากที่ทว่า หลังจากที่ล้างหน้าเพื่อสลัดความง่วง ไม่นานเฟิงจิ่งซินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง และลากหรงฉือไปทั่วทุกที่เมื่อเห็นมีคนถ่ายรูป เฟิงจิ่งซินก็อยากถ่ายบ้าง จึงวิ่งกลับมาพูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณพ่อ ช่วยถ่ายรูปหนูกับคุณแม่หน่อยค่ะ”เฟิงถิงเซินวางหนังสือลง “โอเค”หรงฉือถูกเฟิงจิ่งซินดึงไว้ ทั้งให้นั่งบ้าง ยืนบ้าง เพื่อถ่ายรูปอยู่ตั้งนาน เฟิงถิงเซินกลับไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยุ่งยากอะไร และเต็มใจทำตามที่เฟิงจิ่งซินต้องการทว่า เขาแค่ถ่ายรูปให้พวกเธอสองคน จนกระทั่

เหรินจี่เฟิงคิดมาถึงตรงนี้ ก็มองไปทางหลินอู๋ เขากำลังอยากจะพูดอะไร โทรศัพท์ของหลินอู๋กลับดังขึ้นมาแล้วหลังจากที่หลินอู๋พูดขอโทษเหรินจี่เฟิง เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย “ฮัลโหล”คนที่อยู่ปลายสายคือซุนลี่เหยาน้ำเสียงของเธอดูตื่นเต้นอย่างมาก “พี่ พวกเราเพิ่งได้ยินมาว่าพี่เขยทุ่มเงินกว่าสองหมื่นล้านบาทซื้อเพชรเม็ดหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน! พี่ว่า พี่เขยอยากจะใช้เพชรเม็ดนี้ขอพี่แต่งงานตอนฉลองวันเกิดให้พี่ในคืนนี้หรือเปล่า?!”หลินอู๋ตกตะลึงเล็กน้อย ทันใดนั้นหัวใจก็เหมือนจะสะดุดไปครึ่งจังหวะ ฝีเท้าของเธอหยุดลงทันทีเหรินจี่เฟิงเห็นสีหน้าเธอดูเปลี่ยนไป จึงรีบถามด้วยความห่วงใยว่า “เป็นอะไรไป? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?” “ไม่มีอะไรค่ะ” หลินอู๋ได้สติกลับมา แต่หัวใจกลับยังเต้นแรงเพราะสิ่งที่ซุนลี่เหยาเพิ่งพูดไป เธอจึงถามว่า “นี่มัน...เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร? เหยาเหยา เธอรู้ได้อย่างไร?”“ฉันกับคุณยายและคนอื่นก็เพิ่งได้ยินมาเหมือนกัน ตอนที่พี่เขยซื้อเพชร อีกฝ่ายอยู่ตรงนั้นพอดี” ซุนลี่เหยายังคงตื่นเต้นมาก ก่อนจะพูดว่า “เพชรมูลค่ากว่าสองหมื่นล้านเชียวนะ เพชรระดับนี้ประเมินค่าไม่ได้เลย พี่

อาจเพราะสังเกตถึงจิตใจที่ไม่อยู่กับตัวของหลินอู๋ เฟิงถิงเซินจึงถามว่า “เป็นอะไรหรือเปล่า?”หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า “ไม่มีอะไร”เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ถามอีกฉีอวี้หมิงกับเฮ่อฉางปั่วพวกเขาต่างก็ไม่ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของหลินอู๋ แล้วพูดคุยถึงหัวข้อที่เพิ่งพูดกันต่อหลังทานอาหารเสร็จ เวลาค่อย ๆ ผ่านไป เมื่อเห็นว่าพวกเขาดูเหมือนจะจากไปแล้ว การเซอร์ไพรส์ที่เธอรอคอยยังไม่ออกมาสักที หัวใจของหลินอู๋ก็ค่อย ๆ จมดิ่งลง แต่เธอยังโอบกอดความหวังเส้นบาง ๆ เอาไว้ จนกระทั่งเฟิงถิงเซินเรียกพนักงานมาคิดเงิน พวกเขาทั้งหมดกำลังจะออกจากร้านอาหารกันจริง ๆ โดยไม่มีแผนการอย่างอื่นต่อจากนี้แล้ว หัวใจที่จมดิ่งของหลินอู๋ก็ค่อย ๆ เย็นยะเยือก และยืนค้างอยู่กับที่แล้ว “น้าอู๋อู๋คะ?”ครั้งนี้กลับเป็นเฟิงจิ่งซินที่สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของเธอก่อนเป็นคนแรกหลินอู๋ยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็เห็นเฟิงถิงเซินที่ได้ยินเสียงของเฟิงจิ่งซินหันกลับมาด้วยความเป็นห่วงเธอ หัวใจของเธอก็สงบลงทันทีในบ้านแค่ได้ยินว่าเฟิงถิงเซินทุ่มเงินมหาศาลซื้อเพชรเม็ดหนึ่งเพื่อใช้ขอเธอแต่งงาน แต่ไม่มีข้อมูลใด ๆ บอกว่าเขาจะขอเธอแ

เมื่อครู่หลินอู๋บอกว่าเธอกับเฟิงถิงเซินเดี๋ยวยังจะออกไปข้างนอก แต่พอเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ หลินอู๋กลับลงมาชั้นล่าง แต่ร่างกายเปลี่ยนเป็นชุดนอน เครื่องสำอางที่อยู่บนใบหน้าก็ลบออกแล้วด้วยซุนลี่เหยาประหลาดใจมาก อดไม่ได้ถามขึ้นว่า “พี่ พี่ไม่ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ?”บนใบหน้าของหลินอู๋ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ พูดว่า “ถิงเซินมีธุระกะทันหัน เลยไม่ออกไปแล้ว”“อ้อ”ดังนั้น ในวันเกิดของเธอ เฟิงถิงเซินแค่ทานอาหารกับเธอ พร้อมกับเฮ่อฉางปั่วและคนอื่น ๆ เท่านั้นอย่างนั้นเหรอ?ถึงแม้จะให้ของขวัญแล้ว แต่เมื่อเทียบกับที่ผ่านมา ปีนี้ดูเหมือนว่าเฟิงถิงเซินจะให้ความใส่ใจน้อยลงอยู่บ้างทว่า พวกเขาก็ต่างไม่คิดอะไรมาก และคิดว่าเฟิงถิงเซินคงจะมีธุระด่วนจริง ๆ ……ไม่กี่วันต่อมา หรงฉือยุ่งกับการทำงานมากบ่ายวันนั้น ตอนที่เธอกำลังตรวจดูข้อมูลอยู่ที่ฉางโม่ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น หลังจากที่รับสาย จู่ ๆ สีหน้าของเธอก็ซีดเผือด และรีบไปโรงพยาบาลทันทีหลังจากที่ขึ้นรถ พอนึกถึงคำพูดของหมอ หรงฉือหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะโทรศัพท์ไปหาเฟิงจิ่งซินในทันทีเฟิงจิ่งซินเพิ่งจะเลิกเรียนพอเห็นว่าเป็นสายจากหรงฉือ เธอก็พ