หรงฉือ “มีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อย มีอะไรรอฉันกลับมาค่อยว่ากัน”ตอนแรกกู้เหยียนอยากจะบอกว่าตกลง แต่จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้หรงฉือไม่ต้องไปทำงานนอกสถานที่ปกติเธอแทบไม่เคยออกจากบริษัทกลางคันเพราะเรื่องส่วนตัวเลยเขาติดตามความคืบหน้าเรื่องการหย่าของเธอมาตลอดดังนั้น เขาจึงรู้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ เธอยังไม่ได้ไปหย่าอย่างเป็นทางการเพราะอีกฝ่ายงานยุ่งพอคิดถึงเรื่องพวกนี้ ในพริบตาเขาก็ดูเหมือนจะเข้าใจว่าทำไมหรงฉือถึงออกจากบริษัทไปอย่างกะทันหันแล้วเขาเลยเผลอถามออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า “นี่คุณ...จะไปที่ทำการกิจการพลเรือนใช่ไหม?”หรงฉือคาดไม่ถึงว่าเขาจะเดาได้แม่นขนาดนี้ เธอหยุดฝีเท้าลงทันที หลังจากส่งเสียง “อืม” ก็หันหลังแล้วจากไปเมื่อมองแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไป กู้เหยียนรู้สึกใจสั่นวูบ และอดไม่ได้ที่จะอยากตามไปตอนนี้เขาอยากรู้เกี่ยวกับคนคนนั้นมากจริง ๆ แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เขาก็หยุดฝีเท้าลงแล้วตั้งแต่เธอรู้ถึงความรู้สึกของเขา ยกเว้นความจำเป็นเรื่องงาน ปกติหรงฉือจะหลีกเลี่ยงเขาเท่าที่ทำได้หากเธอรู้ว่าเขาแอบตามเพราะอยากรู้ว่าใครเป็นคนรังแกเธอ เธอจะต้องโกรธแน่ ๆ สุดท
Ler mais