บททั้งหมดของ The Queen Warrior: บทที่ 111 - บทที่ 120

Ngumiti kay Gaia ang babae. Kamukhang-kamukha ito ng kaniyang ina, pero iba ang kislap ng mga mata nito. Masayahin ang kaniyang ina at palaging nakangiti, pero ang kaharap niya ay puno ng pangungulila at pagdurusa ang mga mata. Kahit nakangiti, mahahalata pa rin ang kalungkutan doon.“Ako si Hera ang kakambal ng tumayo mong ina na si Gera. Ikaw si Galzhia, hindi ba?” tanong nito sa kaniya bago ibaba sa maliit na mesa ang dala nitong pagkain.“Paano mo ako nakilala?”Umupo ang ginang sa nag-iisang upuan sa tapat ng maliit na mesa.“Bukod sa pinsan naming si Xian, lihim din nakikipagkita si Gera sa akin noon. Madalas ka niyang ikwento kapag may pagkakataon na matagal kaming magkasama, pero naputol iyon nang mawala siya.”Umiwas ng tingin si Gaia. Nalulungkot siya sa tuwing naaalala ang kaniyang ina. Kahit matagal na itong patay, hindi pa rin niya nakakalimutan ang itsura at alaala nito. Nananatili ito sa kanyang puso’t isipan. “Kumain ka muna at magpalakas,” paanyaya nito bago kunin an

Tahimik na pinagmamasdan ni Gaia ang payapang karagatan. Nakaupo siya sa malaking bato sa tabing dagat. Parte ng Ruba ang kinaroroonan nila ngayon, pero isa itong sekretong lugar sa dibisyon. Isang linggo na siyang nanatili rito kasama ang iba pa. Ayon kay Ginang Hera, ito ang ginawang daan ng kaniyang asawa para itakas ang kanilang mga anak. Akala niya dalawang lagusan lang ang mayroon sa Forbideria. Ngunit nang makita niya ito, maaari itong gamitin ng sinuman para makarating sa ibang kaharian. Hindi pa rin siya makapaniwala na Ina ni Aurus si Ginang Hera. Isa si Aurus sa dalawang sanggol na isinilang nito at pinatakas upang iligtas sa malupit na ama. Nakulong si Ginang Hera nang matagal na panahon. Hindi nito alam kung kilala ito ni Aurus bilang ina. Labis ang pagmamakaawa nito sa kaniya na tanggapin ang tungkulin bilang reyna. Gusto nitong iligtas ang anak sa posibilidad na maging Divine Lord. Kapag tuluyang nawala ang alaala ni Aurus, hindi na nila ito maibabalik sa dati. Tangin

Sampung araw ang nakalipas simula nang pumasok si Gaia sa kastilyo. Nagsimulang nagtipon-tipon ang mga inipon nilang tao sa unang dibisyon. Galit ang nararamdaman ni Xian habang mahinahon pa rin si Pluto.“Tiyo, ano pang hinihintay mo? Atakihin mo na sila!” naiinip na sabi ni Xian habang nakatingin sa papalapit na kumpol ng mga tao. Nakahanda naman ang mga kawal sa harapan ng kastilyo.“Huminahon ka muna, Xian. Tingnan natin kung ano ang kaya nilang gawin sa bilang nilang ’yan.”Tinatawan ni Pluto ang lakas ng loob nang humahamon sa kanila. Sigurado ang matanda na kagagawan iyon ng dating premier guard. Gusto niyang ipamukha sa babae na hindi nito kayang tapatan ang pinagsamasamang hukbo ng kastilyo at kaniyang mga assassin.“Hihintayin mo pa bang maunahan nila tayo? Ako ang hari, kaya sundi mo ang sinasabi ko!” galit na tanong ni Xian.Matalim ang tingin na bumaling si Pluto sa pamangkin.“Kailan mo pa pinagdudahan ang desisyon ko, Xian. Kung ano ang desisyon ko, iyon ang masusunod.

Nanlaki ang mga mata ni Gaia nang tumayo si Aurus. Nakangisi itong lumapit sa kaniya at muling inihiga sa kama. Mahina siyang napatili nang umibabaw ito sa kaniya.“Hindi ko na mahintay ang sa susunod na lang na sinasabi mo,” bulong nito. Marahan nitong kinagat ang kaniyang tainga bago dahan-dahang bumaba ang mga halik patungo sa kaniyang mga labi.“Nahihirapan na ako, mahal. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko,” mahina nitong bulong.Iniyakap ni Gaia ang dalawang braso sa batok ni Aurus at sinalubong ang mapusok nitong halik.“Kung gano’n, huwag mong pigilan.”Sa isang iglap lang nagawang alisin ni Aurus ang nakabalot na kumot sa katawan niya. Mas naging maalab ang pinagsaluhan nilang dalawa. Tila wala silang inaalala kundi ang init na gustong kumawala sa kanilang mga katawan... sa ikalawang pagkakaton ngayong araw.Napaliyad si Gaia nang maramdaman ang kahandaan ni Aurus sa bukana ng pagkababae niya hanggang tuluyan nitong pasukin iyon. Kumawala ang ungol sa kaniyang bibig nang muli

“Patayin silang lahat!” malakas at galit na utos ni Pluto sa kaniyang mga assassin.Mas lalong tumindi ang galit ng matanda nang biglang lumitaw ang hindi niya inaasahang tao sa harapan ng babae.“Hindi mo siya masasaktan hanggat narito ako,” malamig at walang emosyon nitong sabi.“Divine Astro?!” gulat na sabi ni Pluto.“Nagkakamali ka. Ako si Aurus La Mier,” sambit ni Aurus at magkasabay silang sumugod sa mga assassin ni Pluto. Alam na nila ang kahinaan ng mga assassin kaya mabilis nilang natatalo ang mga ito.“Bwesit!” galit na sabi ni Pluto.Tumakbo ito palayo habang pino-protektahan ng mga natitirang assassin.“Tama si Tiyo, traydor ka rin!”Bumaling si Gaia nang dumating si Xian. Maraming kawal ang nasa likuran nito, pero tila wala sa sarili ang mga iyon.“Kontrolado nila ang mga kawal,” sambit ni Gaia. “Ako ang haharap sa kanila,” sagot ni Aurus.Nagpalit sila ng pwesto ni Aurus. Siya ngayon ang nakaharap sa mga assassin ni Pluto, habang si Aurus naman ang nakipaglaban sa mga