บททั้งหมดของ The Queen Warrior: บทที่ 101 - บทที่ 110

Samantala, ibinagsak ni Gaia ang nahuling hayop sa labas ng kagubatan. Ito ang pang-siyam niyang huli sa gabing ito. Kapag alam niyang sapat na iyon, mananatili naman siya sa gitna ng dilim habang iniisip si Aurus. Nagbago na ang lugar na kaniyang pinupuntahan. Ayaw na niyang bumalik kung saan aksidente silang nagkita ng estranghero. “Sa tingin niyo marami ulit tayong mahuhuli ngayon?”Mabilis nagtago si Gaia nang marinig ang boses ng isang lalaki. Alam niyang isa ito sa anim na lalaki na umatake noon sa kaniya. Akala ng mga ito isang hayop ang lumabas sa kagubatan kaya inatake siya. Nalaman niyang namamahagi ng pagkain ang anim na ito sa ibang tao sa Blackhole. Nakita niya iyon habang naglalakad pauwi. Hindi niya intensyon na tulungan ang anim, inaatake lang siya ng mga hayop sa gubat kaya niya napatay. Dinadala niya iyon sa bungad ng kagubatan dahil masyadong delikado kung papasok pa ang mga ito sa loob. Mas mabuting may pakinabang sa mga hayop kaysa mabulok.“Ayon! Maraming nakaim

Kumilos ang mga kasama ni Hasper dala ang iba’t-ibang kagamitan sa pagtatanim. Bareta, asarol, piko, pala at maging martilyo ay ginawang armas ng mga kasama ni Hasper. Hinarap ito ng lalaking may bola at karayom. Nakita ni Heather na humakbang patungo sa unahan ang lalaking naka-suit na tinawag na Ace 4. Hawak nito ang mga karayom sa pagitan ng mga daliri.“M-may lason ang mga karayom niya,” nahihirapang babala ni Heather kay Hasper.Binalingan siya ng babaeng naka-dress at malakas na sinampal. Nasubsob siya sa lupa. Nasaksihan iyon ni Hasper kaya mabilis itong sumugod sa grupo ng Aces. Pinalipad nito ang dalawang dagger sa direksyon ng naka-suit. Nakaiwas ang naka-suit kaya’t dumiretso ang patalim sa babaeng kaharap ni Heather. Napigilan naman iyon nang biglang humarang ang isang scarf sa harapan ng babae.Napatigil si Hasper at mabilis umiwas nang makita ang paparating na atake mula sa lalaking nakasuot ng winter clothes.“Hindi ikaw ang hinahanap namin,” sambit ni Ace 1.Mabilis

“Gaia, oras na para uminom ng gamot.”Marahang tapik ang gumising kay Gaia. Namulatan niya si Heather dala ang isang mangkok na yari sa kahoy. Naglalaman iyon ng pinakuluang halamang gamot. Inalalayan siya nitong bumangon. Mas maayos na ang kaniyang pakiramdam ngayon.“Ilang oras akong tulog?” tanong niya rito bago tanggapin ang mangkok.“Walong oras.”“Pareho pa rin ba ang desisyon mo?” tanong niya bago inumin ang gamot.Napatingin siya sa iniinom nang malasahan iyon.“Hindi ko alam. Nagtatalo ang aking puso at isipan,” nag-aalinlangan nitong sagot.Inaasahan na iyon ni Gaia kaya hindi na niya ito tinanong pa.“Saan mo nakuha ang halamang gamot na ito?”“Galing iyan sa Riyam.”“Paano napunta rito ang herbal mula sa Riyam?”“May dumating dito mula sa Riyam dalawang araw bago ka nagising kahapon. Binigay nila iyan para mas madaling makabawi ng lakas ang katawan ko. Gusto ka nilang makausap sa lalong madaling panahon.”“Kakausapin ko sila,” sambit niya at nasa boses niya ang pagmamadal

“Isang hiwa ng espada sa katawan mo, kapag hindi mo sinagot ang tanong ko. Sino ka?” malamig nitong tanong.Hindi siya sumagot kaya napangiwi siya ng gumuhit ang sakit sa kaniyang likod.“Shit!” daing niya.Tinangka niyang lumayo, pero mahigpit nitong hinawakan ang kaniyang balikat. Halos mabali ang kaniyang buto sa sobrang diin ng hawak nito.“Sino ka?” walang buhay ulit nitong tanong.“Ikaw? Sino ka? Bakit napakalaki ng kagustuhan mong makilala ako?” balik tanong niya.Humigpit ang hawak nito sa kaniyang balikat kasunod ng muling pagguhit ng sakit sa kaniyang likod.“Argh! Shit” Napahamak si Gaia sa kamay nitong nakahawak sa kaniyang balikat. Sobrang higpit ng hawak nito. Pakiramdam niya’y kaunti na lang mababalian na siya ng buto.“Bitiwan mo ako!” Sapilitan niyang inalis ang kamay nito sa balikat niya. Nagawa niyang umikot paharap dito habang hawak ang kamay nito.Bahagyang natigilan si Gaia nang makita ang lalaki. Nababalot ng kulay abong kapa ang katawan nito. Maging ang ulo han

Samantala sa silid, nanatiling nakapikit si Divine Astro habang nakasandal sa kulay ginto niyang upuan. Aurus!Mahigpit siyang humawak sa gilid ng upuan nang muling narinig ang sigaw ng babae habang hinihila ito palayo ng mga kasama. Nang muli siyang lumingon dito, wala na itong malay at buhat na ng kasamang lalaki palayo. “Sino ka ba talaga?” muli niyang tanong sa sarili.Nagsimula siyang mangamba sa presensya ng babae nang marinig ito habang nagsasalita sa kagubatang iyon. Nagtungo siya roon para humanap ng katahimikan ngunit ang boses nito ang naging ingay niya sa kadiliman. Hindi niya maintindihan ang sarili, pero nakakaramdam siya ng katahimikan kahit nagsasalita ito. Nagiging payapa ang kaniyang pakiramdam sa presensya nito. Iyon din ang dahilan kaya nag-pabalik balik siya sa lugar na iyon, at ito rin ang dahilan kaya niya natunton ang daan na iyon. Wala siyang intensyon na palihim itong sundan, pero kusang humakbang ang kaniyang mga paa nang makita niya itong alertong naglal