Library

Home / Romance / My husband is a Billion-Dollar / Kabanata 71 - Kabanata 80

Lahat ng Kabanata ng My husband is a Billion-Dollar: Kabanata 71 - Kabanata 80

89 Kabanata

071

Nakatulala lang ako habang pinapanood ang tubig na tumatama sa marmol na sahig ng shower. Mainit ang tubig, pero hindi sapat para tunawin ang lamig na bumalot sa loob ko simula nang makita ko ang unsent message ni Raven kanina lamangNakapatong ang noo ko sa palad habang nakasandal ako sa pader ng banyo. Paulit-ulit sa isip ko ang mga tanong.Bakit niya binura? Anong sinabi niya? Bakit ngayon pa?Parang hindi tumitigil ang utak ko sa pag-overthink. Ang sakit sa dibdib ko ay parang hindi lang dahil sa ulan o pagod, kundi dahil sa uncertainty. Lahat ba mawawala sa buhay ko nang hindi man lang ako tinatanong kung okay lang ba ako?Matapos ang ilang minutong pagkakatulala, pinilit kong iayos ang sarili. Tinapos ko ang paliligo at nagpunas, halos mechanical na lang ang bawat galaw.Lumabas ako ng banyo na balot sa puting towel, saka kinuha ang isa sa mga damit na inihanda ni Eva sa kama—isang manipis, komportableng silk na nightwear. Kulay ivory ito at humahaplos sa balat na para bang kina

072

Pagkaalis ni Lola Zoraida ay tuluyan nang bumigay ang lahat ng pinipigilan kong iyak habang nakatitig sa DNA test namin ni Mr. sanchez at saakin, 99.9 % ang resulta at hindi nga kami nagkakalayo Siya ang tunay kong ama Bumagsak ako sa kama, mahigpit na niyakap ang sarili habang umaagos ang luha sa pisngi ko. Hindi ko alam kung saan ko huhugutin ang lakas para tanggapin ang lahat ng sinabi ni Lola kanina. Parang pinunit ang buong mundo ko, at iniwan akong nagdurugo, nag-iisa.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang bawat salitang binitawan ni Lola. Na hindi pala siya ang ama ko. Na sinungaling ang lalaking kinilala kong tatay. Na kinidnap niya ako mula sa totoo kong pamilya. Na pinatay niya si Mama.Masakit. Sobrang sakit. Hindi ko alam kung kanino pa ako magtitiwala. Hindi ko alam kung ano pa ang totoo. Kahit ang sarili ko, parang hindi ko na rin kilala. Gusto ko lang magising mula sa bangungot na ito, pero totoo ito. Lahat ng naranasan ko ay totoo. Lahat ng sakit ay totoo.Hanggang

073

Pinalipas namin ang isang araw sa hotel at kinabukasan ay nasabi ko kay Lola ang tungkol sa pag-alis nila Stephanie para iwanan ako, ng marinig niya ito agad siyang nagpasya na kailangan naming makabalik sa city dahil baka kung ano na daw ang ginagawa ni Stephanie sa kompanya Umagang umaga ay nag-ayos na kaagad ako, maaliwalas na ang panahon at hindi na rin ganoon kabigat ang aking dibdib. Hindi ko parin matanggap ng buo ang mga nalaman pero unti unti ay naiintindihan ko ang lahat ng nangyari, siguro hindi lang ito ang tamang panahon para tanggapin ang mga nalaman ko lalo na at malalim ang pinagsamahan namin ni daddy Habang nasa loob kami ng van, ramdam ko ang kaba at excitement sa dibdib ko. Tahimik lang akong nakatingin sa labas habang mabilis ang takbo ng sasakyan pabalik ng hotel kung nasaan si Katy. Si Lola Zoraida naman ay abalang kausap si Eva tungkol sa mga pang business na hindi ko magawang intindihin dahil abala ang utak ko sa kung saan Iniisip ko si Raven at kung ano ang

074

Tahimik lang ako habang nakatanaw sa bintana ng sasakyan. Ramdam ko ‘yong lamig ng aircon na dumadampi sa balat ko, pero mas malamig ‘yong pakiramdam sa loob-loob ko. Kasalukuyan kaming nasa loob ng van. Kanina lamang ay nakadaong na kami at ngayon pauwi na Mabilis ang takbo ng mga sasakyan sa labas, mabilis ang ilaw, mabilis ang buhay ng siyudad… pero ako? Pakiramdam ko naiwan ako sa pagitan ng isang malalim na buntong-hininga at isang sigaw na hindi ko maibulalas.Nasa tabi ko si Lola. Tahimik din siya. Pero ramdam ko ‘yong mga sulyap niya. Yung parang gustong magsalita, pero pinipili muna akong unahin dahil alam kong ramdam niya ang malalim kong titig sa labas ng bintanaTahimik lang kaming dalawa ni Lola habang bumibiyahe sa van. Tanging ingay lang ng makina at mahinang tugtog sa radyo ang naririnig.“Pagod ka na, apo?” tanong niya, basag sa katahimikan.Napalingon ako sa kaniya sandali, saka muling ibinalik ang tingin sa bintana. “Medyo po… mahaba rin kasi ‘yung byahe.”Tumango

075

Hindi ako makahinga ng maayos at hindi din makagalaw ng malaya ang aking katawan lalo na ang aking kamay. Mahigpit ang yakap niya saakin habang ang kaniyang labi ay abusadong hinahalikan ako "RAv---" Madiin ang kaniyang halik at puno ng iba't ibang emosyon. Napapikit pa ako ng mariin ng madama ang pagkagat niya sa aking ibabang labi dahilan upang mapasinghap ako Kinuha niya naman ang pagkakataon upang maipasok ang dila niya sa loob ng aking labi Sa pagkakataong iyon ay kontrolado na niya ako,inisa isa niyang alisin ang butones sa aking suot at marahas na tinanggal ang pang itaas kong damit"Tell me Jazeah, are you cheating on me?" tanong niya sa mababang boses pagkatapos tumigil sa paghalik saakin, hindi din naman nagtagal at agad niyang binalik ang labi saakin kaya hindi ako nakasagot kaagad Dumiin ang ngipin niya sa aking labi hanggang sa nanghihina nalang akong napasandal sa likod ng pintuan, tuluyan ng bumigay ang aking katawan at hinayaan lang siya sa mga ginawa niya Nanghi

076

Nagmulat ako ng mata kahit na mabigat pa ang talukap nito, hindi lang talukap ng mata ko ang mabigat pero pati rin pala ang katawan koPara akong binugbog, nilamog, sinabunutan ng hangin buong gabi. Hindi ko alam kung masakit pa ang kaluluwa ko, o kung katawan ko na lang ang naiwan. Sa sobrang kirot ng mga hita ko, parang hindi ko na alam kung nasan na ang boundary ng pagod at libog.Mainit. Sobrang init. Parang may apoy na dumadaloy sa balat ko, lalo na sa pagitan ng mga hita ko. Nanginginig ang katawan ko sa init na para bang naiwan pa rin ako sa loob ng katawan niya.Napasinghap ako. "A—aray..." bulong ko habang bahagyang gumalaw. Nanlambot ang tuhod ko kahit nakahiga ako. Tapos, dahan-dahan kong iniangat ang kamay ko para sana hilahin 'yong kumot... pero hindi ako makagalaw.Sinubukan ko ulit igalaw ang kanan kong kamay pero hindi iyon umalis sa pwesto at doon ko nadama ang bigat, nilingon ko ito at nanlaki ang mata ng makita ang posas na nakakabit sa kamay ko at sa headboard"Ha?

077

Napakunot ang noo ko habang nakatitig sa kanya."Ano bang sinasabi mo, Rav?" mahina kong tanong, halatang hindi ko na mapigilan ang pag-ikot ng ulo ko sa lahat ng naririnig ko. "Wala akong lalaki. Wala akong ibang lalaki at lalong hindi ako nagcheat sa'yo."Tumigil siya sa paggalaw.Parang may biglang nahulog sa loob niya. Nakita ko kung paanong nagbago ang ekspresyon niya — from being furious, possessive, to lost and confused."Nasa vacation lang ako... kasama sina Katy," patuloy ko, halos hindi na maganda ang tono ng boses ko sa sakit ng dibdib. "I messaged you, Raven. I called you."Napatigil siya. Kita ko 'yong panlalaki ng mata niya habang tila binabalikan ang lahat ng sandaling inakala niyang totoo."Everyday akong nag-uupdate sa'yo mula nung nasa isla kami. Kahit wala akong sagot galing sa'yo... nagbabakasakaling makita mo. Pero hindi ka sumasagot. Hindi ka tumatawag. Kaya inakala ko—" napatigil ako, saglit na napalunok. "Akala ko galit ka pa rin sa akin."Nakahawak siya sa gil

078

Ramdam ko ‘yong sikat ng araw na dumadaan sa kurtina, tumatama sa pisngi ko habang nakayakap pa rin sa kumot. Mabigat ang katawan ko. Mainit. Pero hindi lang dahil sa araw o sa kumot.Mas mainit ‘yong braso na nakayakap sa bewang ko.Napadilat ako ng dahan-dahan.Nanlaki agad ang mata ko nang makita kung sino ‘yong katabi ko.Raven.Mahigpit ang braso niya sa’kin, para bang kahit tulog siya, alam ng katawan niyang hindi ako puwedeng lumayo. Wala akong maalala na humiga siyang katabi ko kagabi. Ako lang ‘yong nasa couch. Mag-isa lang akong nakatulog.Pero ngayon?Siya ‘yong unang bumungad sa’kin pagkagising.Tulog pa rin siya. Magulo ‘yong buhok. Bahagyang nakabuka ‘yong labi. Ang ikli ng pasensya ko sa ibang tao, pero sa kanya? Tangina. Kahit tulog, parang gusto ko pa ring halikan.Napangiti ako.Dahan-dahan kong nilapit ang mukha ko sa mukha niya. Bawat sulok ng mukha niya, parang minememorya ko. Inisa-isa ko ng halik—pisngi, ilong, noo, sa baba. Na-miss ko siya. ‘Yong tahimik na ver

079

Mainit ang araw. Ramdam ko ang sikat ng araw kahit nasa lilim ako ng basement parking habang bumababa ng sasakyan. Bitbit ang tablet ko't bag, lumakad ako papunta sa main entrance ng kumpanya. Ilang araw na rin akong hindi bumisita dito — simula nang pakiusapan ako ni Raven na mag-work from home muna para raw mas makasama niya ako.Hindi ko naman siya matanggihan.Pero ngayong may kailangan akong ayusin sa board Pagbukas pa lang ng pinto ng building ng kompanya, naramdaman ko na agad ang malamig na hangin ng aircon na tila ba sinabayan ng sabay-sabay na mga mata na dumapo sa akin."Good morning, Ma'am Jazeah," bati ng receptionist sabay bahagyang yuko.Ngumiti lang ako ng tipid habang patuloy sa paglalakad. "Good morning," mahina kong tugon, habang sunod-sunod naman ang bati mula sa ibang empleyado sa paligid."Ma'am, you look stunning today!" ani pa ng isa, at hindi ko napigilang bahagyang tumaas ang kilay ko.Sanay na ako. I know how I look—and I know how they see me.Hindi ito kay

080

Tahimik ang buong lobby. Para bang lahat ng tao ay sabay-sabay natigilan matapos ang huling sinabi ko kay Stephanie. Naroon pa rin ang init ng galit sa dibdib niya, pero wala na siyang nasabi. Wala siyang nagawa kundi titigan ako, habang ako'y nakatindig ng diretso—mataas ang ulo, buo ang loob.Hindi pa man ako nakakapasok muli sa elevator ay biglang nagbukas ang malalaking pintuan ng lobby.At lahat, natahimik.Walang nagsalita.Kahit si Stephanie na halatang may sunod pa sanang sasabihin, naputol ang salita. Sapagkat ang pumasok—hindi basta-basta.Nakasuot siya ng cream-colored na coat dress, may pearl brooch sa bandang kwelyo, ang buhok niya'y neatly pulled back, at ang tindig niya—parang reyna sa gitna ng mga kawal.Tahimik ang bawat hakbang niya habang tinatahak ang marble floor ng lobby. Ni isang tunog ng sapatos niya ay hindi nagsayang ng ritmong iyon.Paglapit niya, hindi siya tumingin kay Stephanie.Sa akin siya nakatingin.Bahagyang ngumiti."Jazeah," malambing niyang bati,

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status