All Chapters of พ่ายรักบุปผาพิษ: Chapter 101 - Chapter 110

เช้าวันถัดมา ซูเจินจูตื่นขึ้นมาตั้งแต่ยามเฉิน ก่อนแบ่งดินระเบิดที่ได้มาจากการประมูลออกมาจำนวนหนึ่งและหยิบของอีกสองสามอย่างเดินออกจากเรือนหอมหมื่นลี้ไปทางลำธารด้านหลัง“คุณหนู ขึ้นไปเก็บสมุนไพรหรือเจ้าคะ ให้บ่าวตามขึ้นไปด้วยนะเข้าคะ ชิงชิงที่เห็นซูเจินจูกำลังจะออกจากเรือนก็รีบวิ่งตามมาหวังจะขึ้นไปเก็บสมุนไพรด้วย”“ข้าไม่ได้ขึ้นไปเก็บสมุนไพรบนเขา ข้าจะเดินไปที่ลำธาร จริงสิ เห็นสี่เสวี่ยบอกว่าเจ้าไปหาปู่ฟ่งบ่อยนัก ไปทำสิ่งใดรึ”“คุณหนู บ่าวไม่ได้ตั้งใจทิ้งงานนะเจ้าคะ ท่านปู่ฟ่งสอนฟ่งหลุนเขียนตัวอักษร บ่าวจึงไปขอดูด้วยเจ้าค่ะ บ่าวอยากอ่านตำรับยาที่คุณหนูเขียนออก”“แล้วอ่านออกบ้างแล้วหรือไม่”“พออ่านออกแล้วเจ้าค่ะ แต่ยังเขียนไม่ได้ พู่กันของท่านปู่ฟ่งมีเพียงอันเดียว ถึงแม้ฟ่งหลุนจะยื่นมาให้บ่าวลองเขียนบ่าวก็ไม่กล้าใช้เจ้าค่ะ ราคาพู่กันพวกนั้นแพงมากนัก”“ปู่ฟ่งใจดีกับเจ้าหรือไม่”“ใจดีเจ้าค่ะ สอนบ่าวดูอักษร แล้วยังแบ่งขนมของฟ่งฟลุนให้บ่าวกินอีกด้วย”“ข้ารู้แล้ว เจ้าเข้าไปดูแลแปลงสมุนไพรเถอะ ข้าจะไปลองใช้ดินระเบิดพวกนี้เสียหน่อย”ดินระเบิดที่ได้มาจากงานประมูลเป็นดินระเบิดประสิทธิภาพต่ำ โดยทั

“นางเอาตัวรอดเก่งนัก ข้าเชื่อเหลือเกินว่าต่อให้หมู่บ้านซานถูกโจรป่าเข้าปล้นอีกครั้ง นางอาจจะเป็นคนเดียวที่รอดออกมาก็ได้” ซูเจินจูทั้งอึ้งทั้งทึ่งกับคนอย่างเจียงเหม่ยเหมย นางทั้งเอะอะโวยวายไม่อายสายตาใคร สิ่งใดที่นางอยากได้นางก็พยายามทำทุกวิธีเพื่อให้ได้มาโดยไม่สนด้วยซ้ำว่าผิดหรือถูก ยามรู้ว่าสู้ไหวนางก็เข้าทำร้ายผู้อื่นได้อย่างหน้าตาเฉยเหมือนเช่นตอนที่นางผลักเพ่ยเพ่ยที่เรือนหอมหมื่นลี้ ยามรู้ว่าสู้ไม่ได้ก็วิ่งหนีหายไปดื้อๆ แม้แต่ยามตกอยู่ในอันตรายถูกโจรป่าจับตัวไว้ในเรือนหอมหมื่นลี้ก็ไร้น้ำใจทิ้งได้แม้กระทั่งคนในตระกูล“บ่าวไม่อยากพูดถึงนางแล้วเจ้าค่ะ บ่าวเกลียดนาง บ่าวจะไปบอกให้เพ่ยเพ่ยแจ้งทางการมาจับนางทุกครั้งที่นางกล้าเข้ามาวุ่นวายที่ร้านหว่านลี่เซียง คุณหนูรีบเข้าไปในร้านเถอะเจ้าค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้วอย่ายืนด้านนอกเช่นนี้เลย”ถุงหอมหมื่นลี้ที่เหลืออยู่ที่ร้านหว่านลี่เซียงมีจำนวนเพียงสามร้อยใบ ภายในแปดวันก็สามารถปักเพิ่มได้อีกหกร้อยใบ จะมีทั้งหมดเก้าร้อยใบ เมื่อเห็นว่าจำนวนเก้าร้อยใบน่าจะเพียงพอต่อนายน้อยหกซูเจินจูก็สั่งให้เฟยอวี่เข้าไปแจ้งข่าวดังกล่าวให้นายน้อยหงรับรู้เพื่อเข้าไป

ขณะเดียวกัน ณ เรือนหอมหมื่นลี้“ใครน่ะ ใครอยู่ตรงนั้น!!!!! ว้ายยย!!! มีใครอยู่แถวนี้บ้างง สะใภ้หวัง สะใภ้อิน ช่วยข้าจับโจรหน่อยเร็ววว!!!” ซินเซียงที่เดินออกมาทำความสะอาดศาลาหน้าเรือนหอมหมื่นลี้ร้องขึ้นยามเห็นเงาตะคุ่มๆวิ่งออกมาจากสวนหอมหมื่นลี้ แต่ระยะห่างระหว่างสวนหอมหมื่นลี้กับเรือนเย็บปักถูกกั้นขวางไว้ด้วยลานหินวาดผ้า ซินเซียงวิ่งตามโจรออกมาพร้อมตะโกนเรียกสะใภ้หวังไม่หยุดปาก กว่าสะใภ้หวังจะได้ยิน โจรคนนั้นก็วิ่งออกไปจนเกือบผ่านประตูเรือนหอมหมื่นลี้แล้ว“ว้ายย!!!!”“ไอหย๋า แม่นางเจียง เจ้าเข้าไปทำอะไรในเรือนหอมหมื่นลี้” เฟยอวี่ที่เพิ่งกลับมาจากอำเภอเหอหลังจากที่ไปส่งซูเจินจูที่บ้านตระกูลซูต้องตกใจเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในบ้านก็ต้องถูกเจียงเหม่ยเหมยวิ่งมาชนเข้า“เฟยอวี่เจ้ามาพอดี จับขโมยเอาไว้เร็ว”ซินซียงวิ่งตามมาจนถึงหน้าเรือนหอมหมื่นลี้พร้อมกับเหล่าสตรีที่ออกมาจากเรือนเย็บปักเพื่อมุงดู“ขโมย? แม่นางเจียง เจ้าเป็นขโมยรึ”“แม่นางเจียง เหตุใดเป็นเจ้า เจ้าเข้าไปทำอะไรในสวนด้านหลังกัน”“ข้าก็แค่เดินหลงเข้าไปเท่านั้น เจ้านั่นแหละจะร้องเสียงดังให้มันได้อะไรขึ้นมา พวกเจ้าก็เหมือนกันมาขวางหน้า

“คุณหนู ยกเส้นทางการค้าดีๆเช่นนี้ให้นายน้อยหงไปง่ายๆจะดีหรือเจ้าคะ” เฟยหลันมองตามขบวนรถม้าของนายน้อยหงออกไปจนลับสายตา ไม่รู้ว่านายน้อยผู้นี้โชคดีมาจากไหน ร้านผ้าฟู่หงเทียนใกล้ถึงจุดจบอยู่รอมร่อก็มีเหตุบังเอิญให้เขาเข้ามาจับเส้นทางการค้าจากคุณหนูของตนได้“เขาขายได้ ข้าก็ได้กำไร แล้วการค้าที่ใหญ่โตเช่นนี้ร้านผ้าซูเตี้ยนยังรับความเสี่ยงที่จะถูกพวกขุนนางเพ่งเล็งไม่ได้ ร้านหว่านลี่เซียงยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย หากขุนนางต้องการยึดเส้นทางการค้าหรือเข้ามากดดันเอาเปรียบเช่นนั้นข้าก็ไร้เส้นสายจะเรียกร้องสิ่งใดแล้ว ปล่อยให้นายน้อยหงออกหน้า ให้เขาสร้างความมั่นคงและมั่งคั่ง คนอย่างนายน้อยหงต่อไปต้องหาทางตอบแทนข้าอย่างแน่นอน”หงจงหยุนมุ่งหน้ากลับร้านผ้าฟู่หงเทียนด้วยความดีใจ เส้นทางการค้าที่อยู่ในมือเขาตอนนี้จะทำให้ร้านผ้าฟู่หงเทียนกลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งมีสิทธิ์ขาดในไหมปักหอมหมื่นลี้ด้วยแล้ว แค่ส่งมันเข้าวังหลวงได้ สินค้าอีกมากมายหลายอย่างก็เอามาต่อรองค้าขายได้อีกมากโขร้านผ้าฟู่หงเทียน“คารวะนายน้อย ท่านกลับมาเสียที”“หลงจู๊หวาง ที่ร้านมีเรื่องอะไรรึ เหตุใดทำหน้าร้อนใจเช่นนั้น

ซูเจินจูและคนที่เหลือเดินทางต่อไปยังร้านขนมที่เพิ่งเปิดใหม่ รวมถึงร้านเครื่องประดับที่ย้ายร้านมาจากเมืองหลวงก่อนจะไปยังโรงหมอเป่ยจินเพื่อพบกับท่านหมอซินโรงหมอเป่ยจินยามนี้ดูแปลกตาไปเป็นอย่างมาก โรงหมอที่เคยเป็นเพียงห้องเล็กๆก็ขยายออกไปอีกหนึ่งช่วงตัว ตู้สมุนไพรถูกวางซ้อนทับขึ้นมาอีกชั้นและขยายออกไปเต็มผนังห้อง คนงานที่แต่เดิมมีเพียงชายหนุ่มร่างเล็กคนหนึ่งก็มีเพิ่มมาอีกสี่ห้าคนที่เดินดูแลคนที่เข้ามายังโรงหมอเป่ยจินกันอย่างขวักไขว่ และยังมีรถม้าที่จอดเรียงกันอยู่หน้าร้านอีกเกือบสิบคันยามซูเจินจูเดินเข้ามาภายในโรงหมอเป่ยจินในเวลานี้มีคนป่วยนั่งรอยืนรอต่อแถวกันออกมาเกือบยี่สิบคนและมีอีกแถวหนึ่งซึ่งยาวกว่าแถวแรกมากต่อแถวกันมาจากฝั่งตู้สมุนไพร“คารวะแม่นาง ต้องการพบท่านหมอซิ่นหรือต้องการซื้อยาขอรับ หากต้องการพบท่านหมอซิ่นเชิญไปต่อแถวฝั่งซ้ายมือของท่าน หากต้องการเพียงซื้อยาเชิญต่อแถวด้านขวามือของท่านขอรับ”“ข้ามาพบท่านหมอซิน เจ้าไปบอกท่านหมอหน่อยว่าข้าแซ่ซู ชื่อเจินจูมาขอพบเขา”“เอ่อ แม่นาง คนป่วยมากมายต่างรอการรักษา ข้าคงให้ท่านแซงหน้าผู้อื่นไม่ได้ ไม่ว่าท่านจะเป็นใครแซ่ใดก็ต้องไปต่อแถวนั