All Chapters of พ่ายรักบุปผาพิษ: Chapter 81 - Chapter 90

ยามที่ซูเจินจูกลับมาถึงเรือนหอมหมื่นลี้ เฟยหรงที่กลับจากการไปเช่ารถม้าในตำบลมาอีกสองคันก็กลับมาถึงเรือนหอมหมื่นลี้พอดีกับที่ทุกคนในเรือนก็เตรียมทุกอย่างพร้อมที่ออกเดินทางรวมถึงสี่เสวี่ยที่นอนอยู่บนแผ่นไม้ที่ปูด้วยเบาะรองนอนอีกชั้นหนึ่งด้วยรถม้าของซูเจินจูมีเพียงนาง สี่เสวี่ยและหลิวหยางเพียงเท่านั้น รถม้าอีกคันเป็นของเยว่ชิงและชิงชิงพร้อมกับดอกหอมหมื่นลี้ที่เก็บเอาไว้หลายตะกร้า รถม้าอีกคันเป็นของเฟยซิ่ว ปู่ฟ่งและฟ่งหลุน ส่วนคนที่เหลือนั้นขี่ม้ากลับเช่นเดิมระยะทางจากหมู่บ้านซานไปถึงตำบลเป่ยเต็มไปด้วยผู้คนอพยพหนีตายมากมายและเมื่อมาจนถึงประตูเมืองของตำบลจางหนานก็ต้องพบกับชาวบ้านบางส่วนถูกคนของทางการขวางไว้ไม่ให้เข้าไปยังตำบล คนมากมายนั่งรวมกลุ่มกันสภาพน่าเวทนา บ้างก็ได้รับบาดเจ็บบ้างก็หิวจนลุกไม่ไหว เสียงร้องของเด็กสลับกับเสียงร้องของคนบาดเจ็บมีขึ้นเป็นระยะๆยามผ่านตำบลจางหนานเข้าตำบลจี้หลงจนถึงตำบลเป่ยก็เป็นยามเซินคนของเรือนไข่มุกที่เห็นว่ารถม้าของซูเจินจูวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านต่างก็วิ่งออกมารอด้วยความโล่งใจ เมื่อหลายวันก่อนยามจางหมิ่นกลับมาบอกว่าสี่เสวี่ยได้รับบาดเจ็บคุณหนูจึงต้องรั้ง

ทาสทั้งสามมีชื่อว่า จินเข่อ สุ่ยเหยาและห่าวอี้ หลังจากลงสัญญาทาสฮูหยินสามที่ไม่เคยมีทาสเป็นของคนเองมาก่อน ถือสัญญาทาสในมือไม่ยอมปล่อย ที่ผ่านมาผู้ซื้อสัญญาทาสล้วนเป็นนายท่านซู ราคาทาสสามคนหกสิบตำลึง สัญญาทาสพวกนี้ถือเป็นสมบัติอย่างหนึ่งก็ได้ เพราะเท่ากับว่านางสามารถขายคนพวกนี้ได้ และส่งต่อคนพวกนี้ไปถึงซูหนานซีลูกชายของนางได้ด้วยหลังออกจาตลาดค้าทาสเฟยหรงตรงไปยังร้านชำบ้านไฉ ซื้อข้าวสาวอาหารแห้งผักดองและของจำเป็นที่เพียงพอให้คนในเรือนกินได้สามเดือนตามคำสั่งของซูเจินจู แต่ราคาข้าวของนั้นแพงขึ้นกว่าสามเท่า เพียงเสบียงที่พอกินหนึ่งเดือนก็ต้องจ่ายเงินไปกว่ายี่สิบตำลึงลำดับถัดมาเฟยหรงพาทุกคนไปยังไปโรงหลอมเหล็กอู่จินจาง“เจ้าเข้าไปเลือกอาวุธที่ถนัดมือสักชิ้นเถอะ”“แต่ว่า..”“อะไร”“คือ อาวุธของที่นี่แพงมากเลยนะขอรับ คนเป็นบ่าวเช่นข้า จะใช้ของแพงเพียงนั้นได้อย่างไร”“นี่เป็นคำสั่งของคุณหนูข้า ไปเลือกซะ อย่าทำให้ข้าต้องถูกคุณหนูตำหนิ”“อ่าว เจ้าเป็นผู้ติดตามของแม่หนูแซ่ซูมิใช่หรือ วันนี้จะมาสั่งทำอะไรหรือไม่” นายท่านรองฮุ่ยซิ่วเจ้าของโรงเหล็กอู่จินชางที่เดินออกมาคุมคนงานขนดาบขึ้นรถม้าเห็นเฟยหร

.....อีกฝั่งหนึ่งของแคว้นหนานพวกของนายท่านซูเดินทางผ่านภูเขาแทนที่จะเดินตามทางทำให้เดินทางลำบากขึ้นมากและยังต้องหลบหลีกทหารที่ออกตามหาตัวพวกเขาเป็นระยะๆทำให้ใช้เวลาในการเดินทางกว่าสิบห้าวันจนเกือบถึงชายแดนแคว้นหนาน แต่กลับต้องพบว่าแคว้นจ้าวตั้งทัพอยู่ตรงหน้า ด้วยเพราะแคว้นจ้าวที่ยกทัพมาฝั่งเหนือถูกสกัดไว้ได้โดยแม่ทัพฝั่งเหนือผิงลู่เสียนทำให้ต้องล่าถอยออกมาและตั้งทัพห่างจากชายแดนมาสองร้อยลี้“พี่ใหญ่ ทัพแคว้นจ้าวเดินทางเร็วกว่าที่เราคาดไว้ พวกมันล้อมเส้นทางจากเข้าแคว้นหนานเอาไว้เช่นนี้ เห็นทีว่าพวกเราคงต้องข้ามเขาไปอีกลูกเพื่อเข้าประตูเมืองฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือแทน”“คงต้องทำตามที่เจ้าว่า หยวนฝู่ เจ้าฝีเท้าว่องไว ลงไปสังเกตการณ์รูปแบบทัพพวกมันหน่อย ข้ามองจากตรงนี้เห็นว่ารูปแบบค่ายพวกมันแปลกนัก อยู่ห่างจากแคว้นหนานเพียงสองร้อยลี้แต่กลับไม่ตั้งค่ายเตรียมโจมตี ไม่รู้ว่าพวกมันมีแผนอะไรกันแน่”“เช่นนั้นพี่ใหญ่พานายท่านเดินทางต่อไปก่อน คืนนี้ข้าจะเข้าไปสอดแนมแล้วรีบตามพวกท่านไป”“ได้ ระวังตัวด้วย” หว่าถงโยนขวดยาขวดหนึ่งให้หยวนฝู่ “นี่ยาที่คุณหนูให้มา คงเป็นยาใส่แผลแบบเดียวกับที่ใส่ให้คงขวง

“อาเหวิน เจ้าไปโรงพนันอย่างนั้นหรือ”“ท่านพ่อ ข้ากับสหายก็เข้าไปดูเท่านั้น ท่านเคยบอกว่า สิ่งใดน่าสนใจก็ต้องเข้าไปดูให้เห็นกับตาไม่ใช่หรือ”“แต่ไม่ใช่กับโรงพนัน ต่อไปห้ามเจ้าไปที่โรงพนันอีก ในบ้านไม่มีเรื่องอะไรเจ้าก็กลับเข้าสถานศึกษาได้แล้ว ไม่มีอะไรแล้วก็กลับเรือนไป ข้าจะพักผ่อน”“ท่านพ่อ ข้ามีอีกเรื่องนึงเจ้าค่ะ”“หนี่ย์เอ๋อร์ มีเรื่องอะไรก็พูดเถอะ”“ข้าต้องงการแต่งงานกับคุณชายหลินเจ้าค่ะ”“ซูหนี่ย์!! เจ้า!!! คุณชายหลินมีสัญญาติดพันกับอาจูเจ้ากล้าพูดแบบนี้ได้เช่นไร ฮูหยิน ติดต่อแม่สื่อให้นางรีบแต่งงานสักที อายุนางไม่ใช่น้อยแล้ว” นายท่านซูตกใจวาจาเถรตรงของซูหนี่ย์ แม้เขาจะรู้ว่าซูหนี่ย์ชอบหลินเฮงฉวนแต่ก็ดูเหมือนเป็นเพียงความชอบ หากฮูหยินซูตัดสินใจให้นางแต่งกับคนอื่นไปไม่นานนางก็คงลืมหลินเฮงฉวนได้“แต่ข้าเป็นเมียคุณชายหลินแล้ว เรื่องนี้ท่านแม่ก็รู้ บ่าวไพร่ในเรือนก็รู้ พี่น้องเป็นอนุร่วมจวนข้ารับได้ ตระกูลอื่นล้วนมีตัวอย่างมากมาย พี่ตายน้องแต่ง พี่แต่งฮูหยิน น้องแต่งอนุก็มีให้เห็นทั่วไปและเมื่อข้าเป็นสตรีของคุณชายหลินแล้วข้าก็จะแต่งกับคุณชายหลินเท่านั้น”“บัดซบ!!! นังลูกอกตัญญู!!! ไร

หลังออกจากจวนนายอำเภอ ฮูหยินซูที่นิ่งเงียบมาตลอดก็พูดขึ้น“ท่านพี่ สินเดิมซูหนี่ย์เยอะไปหรือไม่เจ้าคะ หากซูเม่ยรู้เข้าจะน้อยใจเอาได้ ไหนจะซูเหวินอีก”“ซูเหวินทำไม แล้วซูหนี่ย์แต่งไปเป็นฮูหยิน ไม่มีใครรังแกนาง สินเดิมเท่าที่ติดตัวไปก็พอแล้้ว เจ้านี่มันคิดเล็กคิดน้อย”“ท่านพี่รักลูกไม่เท่ากัน ยังไงซะซูเหวินจะต้องดูแลตระกูล ต้องดูแลข้ากับท่านพี่ แล้วการที่ท่านแบ่งสินเดิมให้ซูหนี่ย์ที่แต่งไปเป็นฮูหยินรองเยอะถึงเพียงนี้จะทำให้ตระกูลซูเราตกต่ำลงหรือไม่เจ้าคะ”“หุบปาก ในหัวเจ้านอกจากเงินกับซูเหวินแล้วมีสิ่งใดอีกหรือไม่ ตระกูลซูของข้าจะตกต่ำเพราะเสียสินเดิมให้บุตรสาวคนโตเจ็ดสิบสองหีบก็ให้มันรู้ไป บุตรสาวข้าแต่งเข้าไปให้ฐานะฮูหยินรองของจวนขุนนาง ฮูหยินของไอ้คุณชายหลินก็เป็นบุตรีขุนนาง เจ็บสิบสองหีบยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำ สินเดิมพวกนี้จะเป็นหลักให้บุตรสาวข้าไม่ถูกคนพวกนั้นรังแก เจ้ากลับไปเตรียมสินเดิมให้นางให้เรียบร้อยไป ร้านค้าสินเดิมของเจ้าก็แบ่งให้นางไปให้หมดยามข้ามีหลาน หลานข้าจะได้ไม่ลำบาก ไปๆเจ้ากลับไปก่อนเลยข้าจะเข้าร้านผ้าซูเตี้ยนให้หลงจู๊เอาผ้าไหมหอมหมื่นลี้ลายเป็ดยวนยางมาตัดชุดให้นางสำหร