บ้านตระกูลซูนายท่านซูที่มีความสุขมาตั้งแต่นายท่านผู้เฒ่าหยางมารับเทียบชะตาของซูเจินจูด้วยตนเอง ทุกวันเขาต้องคอยต้อนรับคนมากมายที่เข้ามาพบปะพูดคุยอีกทั้งยังมีของกำนัลเล็กๆน้อยๆติดไม้ติดมือมาสม่ำเสมอ เขาเพิ่งรู้ว่าการได้ห่มหนังเสือจริงๆมันเป็นอย่างไรก็คราวนี้ สินเดิมที่ตั้งใจเตรียมให้สามหมื่นตำลึงก็ถูกเพิ่มเข้ามาจนถึงหนึ่งแสนตำลึงไม่รวมกับเรือนจูหวุ่ยที่เขามอบเงินชดเชยให้ซูเจินจูไปก่อนหน้านี้ นายท่านซูเป่าดูบัญชีของร้านผ้าซูเตี้ยนกับบ้านตระกูลซูแล้วก็ได้แต่ถอนใจ เขาเพิ่งรู้ว่าฮูหยินของเขาให้เงินสินเดิมของตนแก่ลูกทั้งสามเพิ่มเดือนละหลายร้อยตำลึงตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้แต่ร้านค้าบางร้านนางก็แอบขายออกไปเงียบๆโดยที่เขาไม่รู้ว่านางนำเงินไปทำสิ่งใด แต่นั่นก็คือสินเดิมของนางเขาที่เป็นบุรุษย่อมไม่ต้องการยุ่งกับสินเดิมของนาง เพียงแต่เขาเสียดาย ร้านค้าของนางมากมายตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ดีเหมาะแก่การทำการค้าหากปล่อยเช่าต่อไปเรื่อยๆยามที่พวกเขาแก่ชราก็คงยังมีเงินค่าเช่าเอาไว้ใช้ไม่ขาดมือด้วยต้องการรู้ว่าฝ่ายตระกูลหยางจะยกสินสอดมาเท่าไหร่กันแน่สินเดิมหนึ่งแสนตำลึงจึงถูกจดเอาไว้คร่าวๆก่อน แตรอแล้วรอเล่
Read more
LOGIN
