All Chapters of พ่ายรักบุปผาพิษ: Chapter 171 - Chapter 180

เรือนหอมหมื่นลี้เรือนหอมหมื่นลี้ยังคงเปิดเรือนเย็บปักให้เหล่าหญิงสาวในหมู่บ้านซานเข้ามาปักถุงหอม ที่ดูแตกต่างจากเดิมเห็นทีจะเป็นเหล่าทหารเดินตรวจตราทั้งหน้าหมู่บ้านและบริเวณโดยรอบ และเสียงดังคล้ายเสียงเด็กๆดังมาจากในเรือนหอมหมื่นลี้"คุณหนู คุณหนูกลับมาแล้ว คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ยังเจ็บตรงไหนอยู่หรือไม่ รอยแผลเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" ทันทีที่ซูเจินจูเดินเข้าไปยังลานหิน เยว่ชิงที่กำลังถือสีมาให้อิ๋งหยุนและชิงหยุนในลานหินเพื่อวาดลายผ้าก็รีบเดินเข้ามาหานางทันที"ข้าดีขึ้นมากจนแทบจะหายดีแล้ว ด้านหลังนั่นทำอะไรกันรึเสียงดังจริงเชียว""คุณหนู เรื่องนี้ต้องโทษหลิวหยางที่ไม่รู้จักปฏิเสธลุงหวังเจ้าค่ะ พวกเด็กๆจากหมู่บ้านเติ้งกู่เห็นเหตุการณ์การต่อสู้กันในวันที่องค์ชายหกบุกเข้ามา ทั้งเด็กหญิงเด็กชายเห็นว่าคุณหนูกับพวกเฟยหลันต่อสู้กันอย่างไม่คิดชีวิตบวกกับที่ฝังใจเรื่องที่ตนเองเอาแต่หนีสู้อะไรกับใครเขาก็ไม่ได้ก็เลยมาขอให้หลิวหยางสอนวรยุทธ์ให้ แม้คราแรกจะอิดออดแต่พอลุงหวังรู้เข้าจึงมาขอร้องแทนพวกเด็กๆอีกครั้งหลิวหยางก็ยึดพื้นที่ข้างสวนหอมหมื่นลี้สอนวรยุทธ์เด็กๆไปแล้วเจ้าค่ะ""เด็กผู้หญิงก็ด้

วันต่อมาสี่เสวี่ยสั่งเยว่ชิงมาช่วยนางบ่มกลิ่นไหมปักตั้งแต่เช้า สีที่ย้อมไว้ตั้งแต่เมื่อวานเป็นสีที่แตกต่างจากปกติและเป็นสีที่สี่เสวี่ยสั่งให้แยกไว้ต่างหาก เยว่ชิงที่เห็นว่าสีที่ย้อมคล้ายสีที่ใช้ปักผ้าไหมโปร่งลายเป็ดยวนยางก็ตั้งใจบ่มกลิ่นอย่างดี ยิ่งเห็นสี่เสวี่ยตั้งใจคัดแยกและเรียงเส้นไหมนางก็เดาได้ไม่ยากแล้วว่าสี่เสวี่ยเตรียมไหมปักพวกนี้เอาไว้ปักชุดแต่งงานให้ซูเจินจูซูเจินจูมองสี่เสวี่ยวิ่งวุ่นทำไหมปักก็นึกขำ แต่คิดไปคิดมางานแต่งของนางก็คงไม่ใช่เล็ก ใช้งานปักเป็ดยวนยางก็คงทำให้ชื่อเสียงของผ้าร้านซูเตี้ยนโด่งดังขึ้นไปอีกมาก แต่จะให้ใช้ทั้งลายวาดลายปักแบบของคุณหนูผิงก็ดูเหมือนเล่นงิ้วมากไปหน่อย หากนางใช้ผ้าไหมหยกของคุณหนูจิวอิงที่กำลังตกอับมาบ่มกลิ่น ผ้าไหมหยกก็คงกลับมามีชื่อเสียงได้ไม่ยาก เห็นทีว่ากลับไปบ้านตระกูลซูครั้งนี้คงต้องให้นายท่านซูขอซื้อโรงทอผ้าไหมหยกของคุณหนูจิวอิงมาเป็นของตระกูลซูเสียแล้วเมื่อครบกำหนดกลับบ้านตระกูลซูในวันถัดมา สี่เสวี่ยลำเลียงผ้าไหมหอมหมื่นลี้สี่สิบพับขึ้นรถม้าอย่างเป็นระเบียบ ไป๋เจวี๋ย ฟ่งหลุน อาโต๋และเฟยซิ่วอาศัยรถม้าคันที่บรรทุกผ้าไหมหอมหมื่นลี้ติดตาม

ชั้นสองของร้านหวันจูเป่าเป็นโถงกว้างไม่มีห้องส่วนตัวแต่วางโต๊ะน้ำชาเอาไว้ให้เหล่าคุณหนูได้นั่งชมเครื่องประดับสี่โต๊ะ คนงานนำซูเจินจูไปนั่งยังโต๊ะริมสุดก่อนจะขอตัวไปยกถามเครื่องประดับมาให้นางเลือก“คุณหนู นี่คือเครื่องประดับหยกเขียวชั้นดีเจ้าค่ะ” คนงานสองคนนำถาดกำไลที่มีกำไลหยกเขียววางอยู่ถาดละสิบวงออกมาสองถาด ถาดต่างหูหยกที่มีทั้งทรงกลมและแกะสลักลายฮวาต่างๆออกมาอีกสองถาด“หยกเนื้อดีมากเลยนะเจ้าคะคุณหนู วงละเท่าไหร่หรือพี่สาว” สี่เสวี่ยเลือกกำไลหยกในถาดแล้วหันไปถามราคาจากคนงานที่ยกถาดมา“เพราะว่าเนื้อหยกรอบนี้สวยมากจริงๆราคาเริ่มต้นที่วงนี้แปดสิบตำลึงเจ้าค่ะ”“เมื่อครู่เจ้าบอกว่ามีหยกแดงด้วย เอาออกมาให้ข้าดูหน่อยเถอะ”“เอ่อ.. คุณหนูโปรดรอสักครู่เจ้าค่ะ นายอำเภอกับฮูหยินกำลังเลือกหยกแดงอยู่เจ้าค่ะ”ซูเจินจูมองไปยังโต๊ะน้ำชาอีกฝั่งก็เห็นว่าหนึ่งหญิงหนึ่งชายก็มองมาทางที่นางนั่งอยู่เช่นกันสี่เสวี่ยมองตามสายตาของซูเจินจูไปยังโต๊ะน้ำชาอีกฝั่งก็สะกิดเสี่ยวเหลียนใช้ช่วยนางเลือกหยกเขียวตรงหน้า“เลือกไปสักสิบวงดีหรือไม่เจ้าคะ” สี่เสวี่ยที่ได้ยินว่ากำไลหยกเขียวพวกนี้ราคาหลายสิบตำลึงก็พอมั่นใจขึ้

“พวกนางกลับไปแล้วรึ”“กลับไปแล้วเจ้าค่ะ บ่าวเห็นฮูหยินมอบห่อผ้าเล็กๆให้พวกนางด้วยแต่ไม่รู้ว่าด้านในคืออะไร”“ไม่ต้องไปสนใจหรอก เจ้ามีสิ่งใดทำก็ไปทำเถอะ”“คุณหนู.. ผ้าพวกนั้นทั้งหยาบทั้งน่าเกลียด กับพวกบ่าวผ้าชั้นเลวที่สุดคุณหนูให้ยังให้ใช้ผ้าฝ้ายชั้นดี แต่นี่ฮูหยินผู้เฒ่าถึงขนาดส่งผ้าป่านมา แบบนี้ทำเกินไปนะเจ้าคะ”“ไม่ชอบใจก็ไม่ต้องใส่ก็เพียงเท่านั้น ป่านนี้สี่เสวี่ยคงกำลังปักผ้าไหมโปร่งลายเป็ดยวนยางให้ข้าแล้ว”“ถ้าหากไม่ใส่ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่พอใจเอาได้นะเจ้าคะ”“เสี่ยวเหลียน สิ่งที่เจ้าต้องกังวลมากที่สุดไม่ใช่ว่าข้าจะทำให้ผู้ใดไม่พอใจแต่เป็นใครทำให้ข้าไม่พอใจต่างหาก”“คุณหนู บ่าวขออภัยเจ้าค่ะ เพียงแต่ว่า..ในจวนขุนนางไม่เหมือนบ้านตระกูลการค้า อำนาจสิทธิ์ขาดของเรือนหลังล้วนเป็นของฮูหยินหรือฮูหยินผู้เฒ่า เรื่องของเรือนหลังบุรุษล้วนไม่ก้าวก่าย ยิ่งขุนนางระดับสูงล้วนยึดถือความกตัญญูหากทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าไม่พอใจตั้งแต่แรกการจะถูกนางสั่งลงโทษแม่ทัพหยางก็คงไม่สามารถออกหน้าแทนคุณหนูได้หรือหากแม่ทัพหยางออกหน้าแล้วฮูหยินผู้เฒ่าไปร้องเรียนต่อผู้ครองแคว้นแม่ทัพหยางเองก็จะตกที่นั่งลำบากเจ้าค่ะ”“เช่

เมื่อถึงวันงานเสียงคนงานในบ้านซูลุกขึ้นมาจัดเตรียมงานกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ฮูหยินรองมี่ซิ่นส่งอู๋เหมยมาปลุกสี่เสวี่ยและเสี่ยวเหลียนให้พาซูเจินจูลุกขึ้นไปอาบน้ำ เพียงไม่นานหลังจากนั้นฮูหยินรองมี่ซิ่นก็เดินเข้าเรือนของซูเจินจูมาพร้อมหญิงสาววัยกลางคนหนึ่งคน“อาจู ข้าพาสี่เหนียงมาหวีผมให้เจ้า พวกเจ้าแกะผมอาจูออกเดี๋ยวนี วันสำคัญให้พวกเจ้าหวีกันเองได้รึ แกะออกให้หมดเชียว”สี่เหนียงที่ฮูหยินรองมี่ซิ่นพามาคือสตรีที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีวาสนาครบ อันได้แก่ในบ้านพ่อแม่ยังอยู่ สามีภรรยารักใคร่ มีทั้งลูกชายลูกสาว พี่น้องปรองดองกลมเกลียวโดยให้นางมาเป็นผู้กวาดเกี้ยว จุดธูปในเกี้ยวและวางกระจกในเกี้ยวสำหรับฮูหยินรองมี่ซิ่นที่ต้องเป็นผู้เกล้าผมให้บุตรสาวกลับไม่ได้มีหน้าตามากพอที่จะเป็นเกียรติให้แก่ตระกูลหยางได้ อย่างน้อยตำแหน่งฮูหยินรองอันต้อยต่ำนี้ก็ได้แต่หลีกทางให้สี่เหนียงผู้มีวาสนาพร้อมเกล้าผมให้ซูเจินจูด้วยหวังเพียงให้บุตรสาวได้กลายเป็นผู้มีวาสนาพร้อมเฉกเช่นเดียวกันกับสี่เหนียงเท่านั้นเมื่อเกล้าผมเสร็จสิ้น ฮูหยินรองมี่ซิ่นก็พาสี่เหนียงออกจากห้องไปเพราะซูเจินจูจำเป็นต้องรอชุดแต่งงานจากตระกูลซูดัง